tag:blogger.com,1999:blog-5344854138280087962012-01-11T07:57:05.449+05:30ආයුබොහෝ වෙන්න...ගොඩවෙන්න...ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-15475839756268565562011-09-17T08:29:00.004+05:302011-09-17T08:35:00.117+05:30<a href="http://www.clearviewcounseling.com/attachments/Image/Services_Images/Child_Abuse_2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 390px;" src="http://www.clearviewcounseling.com/attachments/Image/Services_Images/Child_Abuse_2.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Iskoola Pota'; " >සදුදා…කාර්ය බහුල සතියක ආරම්භය. වෙලාව උදේ අටට විතර ඇති.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >කාන්තා පොලිස් නිළධාරීන් දෙන්නෙක් එක්ක තරුණ ගෑණු ළමයෙක් වාට්ටුවට ආව.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“කෝ දෙන්න බලන්න ටිකට් එක”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >හ්ම්…ටිකට් එකයි, MLEF(Medico leagle ExaminationForm) එකයි දෙකම ලැබුන. ඔය MLEF එක කියන්නෙ නීතිමය කටයුත්තකට රෝහලත් එක්ක බැඳීම හදාගන්න ලිංක් එකක් ඒ කියන්නෙ රෝහලේ අධිකරණ වෛද්‍ය නිළධාරීවරයට රෝගියා පරීක්ෂාකරල පුරවන්න තියෙන ෆෝම් එකක්. රෝගියා අධිකරනයක් හමුවට යනවනම් යම්කිසි හේතුවකට මෙන්න මේ MLEF එක තමයි අධිකරනය ඉල්ලන්නෙ..රෝගියාගෙන් හෙම නෙවෙයි හොඳඳ..ඒක ඉල්ලන්නෙ රෝහලේ අධිකරන වෛද්‍ය නිළධාරියාගෙන් උසාවි නියෝගයක් මගින්.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >කතාවෙන් කතාවෙන් වාහනේ පාරෙන් පිට පැන්නනේ…ඔන්න ආයෙ පාරට!!<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" ><span> </span>“මිස් අපි මෙයාව වෛද්‍ය පරීක්ෂනයකට තමයි ඇඩ්මිට් කරන්නෙ”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“හොඳයි..ඔබතුමීල කවුරුත් ආරක්ෂාවට ඉන්නවද?”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“ඔවු මිස්. අපිදෙන්න ඉන්නම්”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“හොඳයි..වාඩිවෙලා ඉන්න”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >දිලුක්ෂි වයස 20ක ළමයෙක්.දූෂණයකට ලක්වෙලාද කියල බලන්න තමයි ඇතුලත් කරල තියෙන්නෙ පොළීසියෙන්.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“දිලුක්ෂි, ඔයාට කොහොමද? බයෙන්ද ඉන්නෙ?”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“නෑ මිස්, බය නෑ මම…”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“ඔවුනෙ මොකට බයවෙන්නද, ඔය ගාඩ් එකට දෙන්නෙක්ම ඉන්නෙ නේද?”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >කෙල්ලගෙ ඇස්වලට කඳුලු උනපු නිසා මම කතාව එතනින් නැවැත්තුව..<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >හැබැයි පස්සෙ මෙයාට උපදේශණයක්(Councelling) දෙන්න ඕන කියල හිතාගෙන!<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >ඔන්න ඉතින් දිලුක්ෂිව වෛද්‍ය පරීක්ෂණයට ගත්ත. එතෙන්දි දිලුක්ෂිගෙ ඇඟේ බාහිර<span> </span>තුවාල, සීරීම් තැලීම් වගේ මොකුත් දකින්නට තිබුනේ නැහැ.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >වාසනාවට වගේ දිලුක්ෂිට වෙන කිසිම කරදරයක් වෙලා නැහැයි කියල තමයි වෛද්‍ය වරයාගෙ නිගමනය වුනෙත්!<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >අවසානෙදි දිලුක්ෂිගෙ මූණ පුරා අහිංසක හිනාවක් ඇඳුනෙ අපේ හිත් වලටත් සහනයක් මෝදුකරමින්.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" ><span> </span>දිලුක්ෂිගෙ අම්ම රට ගියෙ එයාල වැටිල හිටපු දුප්පත්කමේ අගාධයෙන් ගැලැවෙන්න හිතාගෙනයි. දිලුක්ෂිගෙ තාත්තත් මත්පැන් වලට ඇබ්බැහි නොවිච්ච අහිංසක මනුස්සයෙක් හින්ද අම්ම රටගියාට දිලුක්ෂිල තනිවුනේ නෑ. එයාගෙම වචන වලින් කීවොත් අපේ තාත්තා අපිට පණ වාගෙ ආදරෙයි කියලයි දිලුක්ෂි අපි එක්කලත් කිවුවෙ.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" ><span> </span>හැමදාම වගේ රෑට දිලුක්ෂි පාඩම් කරනකොට කිරි කෝප්පයක් තාත්ත හදල දෙනවලු.මේ කියන දවසෙ තාත්ත හදල දුන්න කිරි කෝප්පෙ ලාවට වගේ අමුතු රසක් දැනුනත් වැඩි ගානක් නැතුව බීල දැම්ම කියල දිලුක්ෂි කිවුව, එයා හිතුවලු කහට පොඩ්ඩක් වැඩිවෙන්න ඇති කියල.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >……………….එතනින් එහාට එයාට මතක ඇස් පියවෙන තරම් තද නිඳිමතක් ආපු බව විතරයිලු……………………………………………..උදේ නැඟිටිද්දි , මේ අහිංසක ගෑණු ළමයගෙ ඇඳුම් ගලවල දාලලු තිබුනෙ. චීත්තයකුත් පොරවල තිබුනලු…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >කළබල වෙච්චි දිලුක්ෂි එයාගෙ ඇඳුම් ඇඳගෙන බලනකොට මේසෙඋඩ ලියුම් කෑල්ලක් තියෙනවලු.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >….ඒක ලියල තියෙන්නෙ දිලුක්ෂිගෙ තාත්ත, තාත්ත අම්මට ලියන විදියටලු ලියල තිබුනෙ. ඒත් දිලුක්ෂි කියන්නෙ ඒකෙ එයාගෙ නම දාල තිබුනලු…ඊටත් වඩා ඒ කෙ තිබුනෙ අමු තිත්ත කුණුහරප කියලයි දිලුක්ෂි කිවුවෙ.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >මේ කතාවකියනකොටත් එයා මේ සිද්ධියෙන් කොච්චර පීඩනයට පත් වෙලා හිටියද කියල මූනෙන්, හැසිරීම් වලින් පෙනුන.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" ><span> </span>“ඉතින් ලියුම දැක්කම ඔයා මොකද කළේ”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >“මම හොඳටම බය වුනා මිසී, මම ඉක්මනටම 119 ට කතා කරලවිස්තරේ කීව”<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >පුංචි වුනත්දිලුක්ෂි තැනට සුදුසු විදියට හසුරවාගන්න පුලුවන් නුවණක් තියෙන ළමයෙක්.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" ><span> </span>ඉතින් එතනින් තමයි මෙයා රෝහල දක්වා එන ගමන ආවෙ.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >දිලුක්ෂිගෙ තාත්ත පොලීසියට ගෙනාවම තවත් කරුණු කාරණා හොයාගන්න පොළිසියෙ මහත්තුරුන්ට පුලුවන් වෙලා තියෙනව. අම්ම රටගියාම තාත්තට ඇතිවෙච්චි ලිංගිකපීඩනය දරාගන්නම බැරි වුනාලු. ඉතින් ඒකට කළේ නිදිපෙති දියකරල කිරි වීදුරුවක් හදල දුන්නලු දුවට…තමන්ගෙම ලේ මස් වලින් හැදුන දුවගෙන් තමන්ගෙ ආශාවන් සපුරගන්න තරම් මේ තාත්ත කියන මනුස්සය අමනුස්සයෙක් වෙලා තිබුන.දෙවි පිහිටෙන් ලොකු කරදරයක් නොවුනට දිලුක්ෂිගෙ නුවණක්කාර තීරණය නොවෙන්නට ඊළඟ දවසෙ මොනව වෙයිද කියල කවුද දන්නෙ?<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" > ඉතින් යාලුවනේ ඔන්න ඕකයි අද කතාව! </span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Iskoola Pota'; "><span class="Apple-style-span" >ආදරණිය අම්මේ,…කාසි හොයන්නට දුරු රට යන්ට කළියෙන් කොච්චර බැරෑරුම් විදියට ජීවිතේ ගැන හිතන්න ඕනෙද කියන එකයි මේ සිද්ධියෙන් ඔයාලට ගන්න තියෙන ආදර්ශය,,…….,,….,,…..</span></span><span style="font-size:22.0pt"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-1547583975626856556?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-54441648206917970142011-09-05T18:20:00.002+05:302011-09-05T18:26:16.475+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://topnews.net.nz/data/Abortion11.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 434px; height: 299px;" src="http://topnews.net.nz/data/Abortion11.gif" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><br />අම්මෝ...අනේ බඩ රිදෙනවා...ආයි.......<br />අනේ බුදු මිසී මාව බේරගන්න..අනේ...<br />"ගේන්න ගේන්න ඔය දරුවව ඉක්මනට...කෝ කෝ..ඔය ඇඳට ගන්න"<br />"අනේ බලන්න මිස් මේ ට්‍රොලිය හැමතැනමත් එක්ක ලේ...පවු අප්පා..."<br />පුංචි දැරිවියක්...වයස අවුරුදු 16 යි<br />නම...... නිෂානි<br />"කෝ මේ දරුවගෙ බාරකාරයො?..."<br />"මම මෙයාගෙ අම්ම මිසී..."<br />"මොකද උනේ? වැටුනද?.....""පොඩි මිස් ඉක්මනට ඩොක්ටර්ට කියන්න...බලන්න ලෑස්තිකරන්න මෙයාව"<br />"නෑ මිසී වැටුනෙ නෑ...මාස් ලේ යනව වැඩියි...ඒකයි ගෙනාවෙ!!"<br />"හ්ම්...හොඳයි, ඔය අම්ම වාඩි වෙලා ඉන්නකෝ එළියෙන්"<br /><br />තරමක් විවේකීව ...වාට්ටුව තිබුන සති අන්තයක තමයි නිෂානි වාට්ටුවට ගෙනාවෙ. යෝනි මාර්ගයෙන් ලොකු රුධිර වහනයකුත් එක්ක, වේදනාවෙන් කෑ ගගහ තමයි ලෙඩා හිටියෙ.</span> <span style="font-size:130%;"><br />අම්මල නම් කිවුවෙ මාස් ශිද්ධිය හැදිල ලේ නවතින්නෙ නැතුව දුවව ඉස්පිරිතාලෙට ගෙනාව කියල.<br />ඒත් ලෙඩාව පරීක්ෂා කළාම එයා ගබ්සාවක් කරගෙනයි කියල සැකයකුයි මතුවුනේ..<br /><br />"මිස්..මේ ලෙඩාගෙ HCG එකක් බලමුද?"<br />"හොඳයි ඩොක්ටර්"<br />ඔය බලන්න කිවුවෙ ලෙඩාගෙ මුත්‍රා වල HCG (<span class="st"> <em>human chorionic gonadotropin</em></span>) කියන හෝමෝනය තියනවද කියලයි. එයාට දරුවෙක් ලැබෙන්න ඉන්නවනම් මේ පරීක්ෂණය Positive වෙනව.<br />"ඩොක්ටර් HCG Positive, !! Septic Abortion එකක් වත්ද?"<br />"ඔවු ඔවු...එහෙම තමයි...අපි ඉක්මනට Theater ගමු, පොඩ්ඩක් මේ ළමයගෙ අම්මගෙන් විස්තර අහල බලමුද?"<br /><br />"අම්මා...මේ දරුව ඉස්කෝලෙ යනවද?"<br />"යනව මිසී..."<br />"කීයෙද ඉන්නෙ?"<br />"එකොලහෙ පන්තියෙ"<br />"අම්ම මට ඇත්ත කියන්න...මොකද උනේ"<br />"අනේ නෝනො ඇත්තමයි කිවුවෙ...මාස් ලේ......................"<br />ඔය වෙලාවට තමයි අර රතුකට්ටද මොකක්ද එක පනින්න ආසන්න තත්වෙට එන්නෙ..<br />" මේ ළමය ජීවත් වෙනව දකින්න ඕනෙද..තමුන්ලට?,ම්ම්ම්...ළමයගෙ ජීවිතේ අනතුරේ තියෙන්නෙ, ඇත්ත නොකීවොත් අපිට නම් වගකීමක් ගන්න බැහැ"<br /><br />හැබැයි මේ වෙනකොටත් නිෂානිව ඔපරේෂන් එකට ශල්‍යාගාරයට යවලයි තිබුනෙ...ඒ ERPC(<span class="st">Evacuation of Retained Products of Conception)</span> කියන ශල්‍යකර්මය කරන්න.ඔය කට්ටිය කියන්නෙ "බඩ හෝදනවයි" කියල.<span class="st"></span><br />ඔන්න එහෙම කීවම නම් අර මනුස්සය බය වුනා..<br />"අනේ නෝනා මම බයටයි කීවෙ නැත්තෙ..අයියෝ..මගෙ දරුවට අමාරුද?"<br />" දැන් අඩුවෙයි ඔපරේෂන් කාමරේට යවලයි ඉන්නෙ...මට කියන්න ඔයාල මොකද කරගත්තෙ කියල, මොකද මේ දරුවට බෙහෙත් දෙන්න ඒ දේවල් වැදගත් වෙනව"<br />"අනේ මිසී, මෙයාට කරදරයක් වුනා...මෙයාගෙම බාප්පගෙන්...අපි ඉතින් දැන ගත්ත ගමන් ඉවරයක් කරල දැම්ම"<br />"ඉවරයක් කරල දැම්ම...අම්මගෙ මුණුපුරාවනේ නේ...ද?,හරි ෂෝක්...තව ඩිංගෙන් දුවවයි මුණුපුරායි දෙන්නම ඉවරයක් වෙනව"<br />"කොහෙන්ද ඔය ඉවරයක් කරල දැම්මෙ..කවුද කළේ?"<br />"******** තමයි ඒ වෙද මහත්තය ඉන්නෙ...අපිට කිවුව මොනව වුනත් ඉස්පිරිතාලෙ යන්න එපා, දවසකින් විතර ලේ යන එක නවතී කියල."<br />"ෆුහ්.ඉතින් මෙහෙ ආවෙ?"<br />"අනේ අපි දවසක් බැලුව මිසී, එන්න එන්න ලේ වැඩිවුනා....ඒකයි ආවෙ..:"<br />"මදැයි, හොඳ වෙලාවට තමුන්ල දරුවව අරන් ආවෙ"<br /><br />ඉතින් ශල්‍යකර්මයෙන් පස්සෙ නිෂානිව වාට්ටුවට ගෙනාව. බොහොම අහිංසක පෙනුම තියෙන පොඩි දරුවෙක්.<br /><br />නීතියෙ විදියට නිෂානි බාල වයස්කාරයෙක් හින්ද, සම්පූරණ වැරද්ද අර බාප්ප කියන කාළකන්නි මිනිහට පැටවෙනව.<br />ඇයි මිනීමැරුමක වගකීම , අර අවාසනාවන්ත අම්මටත් පැටවෙනව නේ!!<br />කොහොම වෙතත්...පොළිසියට මේ සිද්ධිය රෝහලෙන්ම දැනුම් දෙනවනේ....<br />නිෂානි රෝහලෙන් යන්නත් කළින්ම අර නරුම බාප්පගෙ දෑතට මාන්චු වැටුන එක අහන්න අපි වාසනාවන්ත වුනා!!<br />ඉතින්...පසුව ආරන්චි වෙච්චි තොරතුරු අනුව අම්මත්, මේ සම්බන්දෙට කැමැත්ත දීල තිබුනයි කියලයි ඇහුනේ..<br />තමන්ගෙ ආරක්ෂාවට, ඇස් දෙක වගේ ආදරේ, අම්ම....තමන්ගෙ දුවව මේ වගේ තත්වයට දැම්මනම්..තවත් ඒ ගැන කුමන කතාද...නේ ද?<br /> <span style="font-weight: bold;"> වැටත් නියරත් ගොයම් කා නම්- කාට පවසම් ඒ අමාරුව..!!<br /><br /></span><span style="font-style: italic;">(මේකත් මගේ යෙහෙළියකගේ අත්දැකීමක්...පහසුවට මේ විදියට සටහන් කළා..)</span><span style="font-weight: bold;"><br /></span><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-5444164820691797014?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-38417952778700215822011-09-02T11:06:00.002+05:302011-09-02T11:10:35.218+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2008/06/02/article-1023535-00A1717C00000578-389_233x321.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 233px; height: 321px;" src="http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2008/06/02/article-1023535-00A1717C00000578-389_233x321.jpg" alt="" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">ටිකක් විතර කාර්ය බහුල වෙලාවක්...උදේ නවය කියන්නෙ. වේගෙන් ආපු තුන් සක රියක් සර්ජිකල් වාට්ටුවෙ දොරකඩ නැවැත්තුව...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> කලන්තෙ හැදිල වගේ...අමාරුවෙන් වත්තම් කරගෙන වාට්ටුවට ගෙනාවෙ,</span> <br /><span style="font-size:130%;"> තරුණ ගැහැණු ළමයෙක්....මූණට ලේන්සුවක් තියාගෙන...ලේ පෙරෙනව....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "මොකද වුනේ"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> කෝ බලමු..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ලේන්සුව අයින් කළා....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මූණ සෑහෙන්න තුවාල වෙලා....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "කොහොමද මේක උනේ...?"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මේ ළමය බස් එකට නඟිනකොට ඇදන් වැටුන මිසී.....මම පාක් එකේ හිටියෙ...ඉතින් වීල් එකට දාගෙන ආව!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "බස් එක ඇද්දුවද මෙයා නඟිනකොට?"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> නෑ නෑ..නිකම්ම වැටුනෙ..නවත්තල තිබුන බස් එක....ෆුට් බෝඩ් එකේ කට වැදුන</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ............................................</span> <br /><span style="font-size:130%;"> කොහොමින් කොහොම හරි තුවාලෙ තත්වය වාට්ටුවෙ මැහුම් දාන්න බැරි තරමටම ලොකුයි...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> තොල සෑහෙන්න තුවාල වෙලා තිබුන...දතකුත් කැඩිල ඉස්සරහ..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "මිස් ...මෙයාව තියටර් යවන්න ලෑස්ති කරන්න.."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඒ වාට්ටු බාර වෛද්‍යවරයගෙ දැනුම්දීම....ශල්‍යාගාරයෙන් ප්‍රතිසංස්කරනය කරපු අලුත් තොල්පටත් එක්ක මෙයා වාට්ටුවට ගෙනාවෙ පැය දෙක තුනකට පස්සෙ..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "දැන් කොහොමද ඔයාට?"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "රිදෙනව මිස්..ගොඩක් තුවාල වෙලාද මූණ? ...අනේ දතකුත් කැඩිල..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ඔවු ටිකක් තුවාලයි...දත නම් පස්සෙ හදාගමු ඩෙන්ටල් යවන්නම් ඔයාව, තුවාල සනීප වුනාම"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ඔය කොහෙ යන්න ගිහිල්ලද වැටුනෙ?"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ක්ලාස් යන්න ගියෙ මිස්, මම මේ සැරේ ඒ ලෙවෙල්ස් කරනව"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "මොනා වෙලාද ඉතින් වැටුනෙ...බස් එක ඇද්දුවද නගින්න කළින්"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මෙන්න මේ ළමය ඇඹරෙනව...කියන්නෙ නැතුව....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "කියන්න දරුවො...කවුරු හරි ගැහුවද, නැත්නම් තල්ලුකළාද ඔයාව?..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "නෑ මිස් ලිස්සල ගිහින් වැටුනෙ"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "හ්ම්...දැන් ගෙදරින් එනවද..?."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ඔවු..තාත්තල එළියෙ ඉන්නව.....අනේ මිස් ..තාත්ත බනිනව මට..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ඒ මොකද ඒ...හ්ම්..දැන් හාන්සිවෙලා ඉන්න....මම කතා කරන්නම් එයාලට.."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මම රුවන්තිගෙ දෙමාපියො ඉන්නවද කියල බැලුව...සරමක් ඇඳගත්තු ටිකක් ගැමි පෙනුමක් තිබුන ජෝඩුවක් විතරයි එළියෙ හිටියෙ.."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ආ...අපේ තුවාල කාරිගෙ නම රුවන්ති. ඒක කියන්න බැරිවුනා නෙව කලිං....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මෙයාල නම් මේ ළමයගෙ අම්මල වෙන්න බෑ...ටිකක් පොෂ් ෆැමිලි එකක වෙන්න ඕන මේ කෙල්ල නම්...අඳින පළඳින විදියට නම්...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ම්ම්ම්ම්...රුවන්තිගෙ අම්මල කවුද?...රුවන්තිගේ....."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> අපි තමයි මිසී..... අර සරම් ඇඳපු තාත්තයි, අම්මයි දුවගෙන ආව...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "ඔයාල එන්නකො, පොඩ්ඩක් කතාකරන්න ඕන...."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> වාඩිවෙන්නකො....ඉතින් රුවන්තිගෙ කටේ තුවාලෙ ටිකක් ලොකුයි..අපි ඔපරේෂන් කාමරේට යවල තමයි මහල ගෙනාවෙ....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "අනේ මිසී...දරුවගේ මූනෙ කැළල් හෙම හිටීද දන්නෑ...දතකුත් කැඩිල" </span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඒ රුවන්තිගෙ අම්ම..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "මේකයි අම්ම, පොඩිවට කැළලක් හිටීවි..නැහැයිම කියන්න බෑ...මොකද මැහුම් දහයකටත් වඩා දාල තියෙනවනේ. දත නම් හදාගන්න අපි උදවු කරන්නම්කෝ, ඩෙන්ටල් එකට යවල...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> හැබැයි ඉතිං ඔය කැළල් උනත් දැන් සෑහෙන්න මකන්න පුලුවන් ප්ලාස්ටික් සර්ජරි කියල එකකින්...හැබැයි ඉතින් අපේ රෝහලේ නම් එහෙම පහසුකම් නෑ...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> කෝකටත් ඉස්සෙල්ල මේ තුවාල සනීප කරගෙන ඉමුකො..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "මම ඔයාලට කතාකලේ රුවන්තිට දැන් තද ආහාර කන්න අමාරු වෙයි තුවාල හින්ද, ඉතින් සුප් වර්ග, කැඳ, යෝගට්, ජෙලි වගේ දේවල් ගෙනල්ල දෙන්න වේවි ඔයාලට..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "හ්ම්...... ඒක නෙවෙයි....මොකද මේ තාත්ත රුවන්තිට බනිනව කිවුවෙ ආ...කෙල්ල බය වෙලා ඉන්නෙ?"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මම එහෙම ඇහුවෙ හිනාවකුත් මූනෙ තියාගෙන, චෝදනාවක් කරන විදියට හෙම නෙවෙයි..සුහද විදියට!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "අනේ නෑ මිසී, මම ඔය ළමයට කිවුව ඔය ඇඳුම අඳිනකොටම..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඇඳුම......තාත්ත එහෙම කියනකොටයි මට රුවන්ති තුවාල වෙලා ගෙනෙනකොට ඇඳන් හිටපු ඇඳුම මතක් වුනේ...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඒක අර කොට සායක්...ඇඟටම හිර වෙච්චි...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මෙයා මේ සාය ඇඳල බස් එකට නඟින්න යනකොට කකුල උස්සගන්න බැරුව තමයි එතකොට වැටෙන්න ඇත්තෙ....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> අනේ මන්ද...ලස්සනට අඳින ඇඳුම නිසා ..ලොකු වේදනාවකුත් එක්කම...මකන්න බැරි කැළලකුත්.......</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "අනේමිසී, බලන්න, කකුලක් උස්සගන්න බෑ...කොරවක්ක යන්නැහෙ යනකොටම මං කිවුව අපේ කෙළිට..මොකක් හරි කොරගන්නෙ නැතුව වෙන එකක් ඇඳන් යන්න කියල...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> එතකොට කියල ගියෙ, තාත්තල දන්නවයැ...අලුත් පැසොං...කියල...ඔය කොරගත්තෙ පැසොං එක..."</span> <br /><span style="font-size:130%;"> අහිංසක තාත්ත තවත් කියවනව....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> තරහ නැතුවයැ..මූනෙ කැළලක් තියෙන කෙල්ලෙක්ව, දීග දෙන්න වද විඳින්න වෙන්නෙත් තාත්තලට අම්මලටම නෙව!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මට මතක් උනේ මෙන්න මේක..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">සල්ලි දීල ගවුම මැහුවෙ- ඇඳගෙන යන්න...</span></span> <br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:130%;" > අල්ලි දෙකක් වත් දුර බෑ- අඩිය තියන්න......</span> <br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:130%;" > ඇඟට හිරට මහල තදට- ඇඳල බලන්න...</span> <br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:130%;" > අඳින්න මිනි ගවුම අඳින්න....</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඔවු ...ඔවු..අඳින්න..අඳින්න..අපි ඉන්නව තැලිච්ච හොඹු රෙපෙයාර් කරන්න.........!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> (මේ කතාවත් මගේ යෙහෙලියකගේ අත්දැකීමක්.අපේ රෝහලේම....ලෙහෙසියට මම ලියන විදියම පාවෙච්චි කළා. )</span> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-3841795277870021582?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-52726431895138502022011-08-29T19:23:00.004+05:302011-08-29T19:26:54.464+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.mediabistro.com/fishbowldc/files/original/mlss_luigi-hammer.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 357px; height: 272px;" src="http://www.mediabistro.com/fishbowldc/files/original/mlss_luigi-hammer.jpg" alt="" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">සිරිනාථ වයස අවුරුදු හතලිහක විතර මනුස්සයෙක්. <br /> රස්සාව ගල්වලක ගල් කඩන එක.. <br />මිනිහට ඔය බර වැඩ හොඳට ඇඟට හුරුයි. දවසම සුමේ නැතුව ගල්වලේ වැඩ කොරල, හවහට නා කියා ගෙන පැල් කොටේට වෙලා ඉන්න එක තමා මිනිහගෙ දින චරියාව.</span> <br /><span style="font-size:130%;"> සිරි අයියා කියල තමයි ගමේ ඈයො සිරිනාථට කතා කලේ. ආ...කියන්න බැරිවුනා..මිනිහ තනිකඩය...ඒ වගේමයි හරිම ලැජ්ජ කාරය.</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඒක හින්දමද කොහෙද සිකුර මිනිහ දිහා නොබැලුවෙ. සිකුරා සිරි අයිය දිහා බැලුවෙ නෑ වගේම සිරි අයිය ගෑණු දිහා බැලුවෙත් නෑ ඔන්න......</span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> මේ කතාව මට කිවුවෙ ලංකාවෙ ප්‍රසිද්ධ රෝහලක සේවය කරන මගෙ යාලුවෙක්. ඔන්න ඉතින් ලේසියට මමත් එතන හිටිය වගේ මෙහෙම කතාව ලියනව,</span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> ....... වේදනාවෙන් කෑ ගහගෙන එන මනුස්සයෙක් ස්ට්‍රෙචර් එකක ගේනව...දෙකට නැමිල ඉන්නෙ වේදනාව නිසා!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> "නම- සිරිනාථ"</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මොකද උනේ...?</span> <br /><span style="font-size:130%;"> අනේ සෑර්...මගෙ "පිරිමි ඇඟ" රිදෙනවා..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> හ්ම්...බලමු..බලමු</span> <br /><span style="font-size:130%;"> කෝ ...නැඟිටල එන්නකො ඇඳට..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> එයාට නැඟිටින්න බෑ සර්...හෙ හ් හෙහ්..හේ...ඒ ලෙඩා ගෙනාපු ඇටෙන්ඩන්ට්, මිනිහා බඩ අල්ලන් හිනා වෙනව</span> <br /><span style="font-size:130%;"> අනේ අර මනුස්සයත් සරම ගුලි ගහගෙන බරට බරේ වගේ ඇඳට නැග්ග...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඇටෙන්ඩන්ට් කාරයත් එතනම කැරකෙනව.</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ..හා..ඔයා යන්න එහෙනම්...වෙනද යන්න තියන තදියම මූට අද නෑ..මොකද මන්ද?</span> <br /><span style="font-size:130%;"> හ්ම්.බලමු බලමු මොකද කියල...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> සරම පොඩ්ඩක් එහෙමෙහෙ කලා...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මෙන්න බොලේ කුලුගෙඩියක්...මිනිහගෙ ශිෂ්නය ඒකෙ සිදුරෙ හිරවෙලා!!!!!!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> හොඳටම ඉදිමිලා...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> පැලෙන තරමට කුලුගෙඩියෙ සිදුරෙන් මතුවෙලා තිබුන අවයවය ඉදිමිලා තිබුන...රතු පාටට...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> සිරිනාථ මොකක් හරි හේතුවකට තමන්ට ඇතිවෙච්චි ස්වභාවික අවශ්‍යතාවය සංසිඳවගන්න පාවෙච්චිකරල තිබුනෙ මිට ගැලවිච්චි එයාගෙම කුලුගෙඩියෙ සිදුර!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඒක මේසෙ උඩ තියල බාගෙට පණගැහිච්ච අවයවේ ඇතුල් කලාම තමයි මේ සංගෑදිය උනේ...</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ලිංගික හැඟීම වැඩි වෙනකොට හොඳින්ම ප්‍රාණවත් වෙච්චි අවයවය ඉතාම තදින් පුංචි සිදුරෙ හිර වුනා..කළබල වෙච්ච සිරිනාථ මේක ගන්න දඟලනකොට උනේ තැලිල තැලිල තවත් ඉදිමුම වැඩි වෙච්ච එකයි!!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> අන්තිමට සිරිනාථට සිද්ධවුනේ මිට ගැලවිච්චි කුලුගෙඩියට පුංචි මිටක් දෙන්න තමයි!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> මේ ශිෂ්ණය කියන අරුම පුදුම අවයවය එක පාරට ඉදිමෙන්න-දික්වෙන්න හරි හපනෙක් නොවැ. ඒකනොවැ වැරද්ද???</span> <br /><span style="font-size:130%;"> .......................</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඉතින් රෝහලේදි, ඉක්මනින්ම සිරිනාථව ශල්‍යාගාරයට ගන්න තීරණය වුනා..</span> <br /><span style="font-size:130%;"> ඒ වෙද්දිත් එයාගෙ ශිෂ්ණයෙ පටක ස්ථිරවම මියගිහින්ද කියන සැකය කාටත් තිබුණ..මොකද හිරවෙච්චි කොටසින් උඩට රුධිර සංසරණය නැති හින්ද සෛල වලට ජීවත් වෙන්න අවශ්‍ය ඔක්සිජන් ලැබෙන්නෙ නෑනෙ.</span> <br /><span style="font-size:130%;"> කොහොම නමුත් ශල්‍යකර්මය සාර්ථක වුනා...ලොකු තුවාලයක් සිරිනාථට ඉතිරි උනත් තමන්ගෙ පිරිමිකම බේරගන්න තරම් සිරිනාථ වාසනාවන්ත වුනා!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> මේ කතාවෙන් අපිට ගන්න තියෙන්නෙ ඉතින් අර පැරණි ආප්තෝපදේෂය ම තමයි..." පනින්න පෙර සිතා බලනු" </span> <br /> <br /><span style="font-size:130%;">එච්චරයි!!!</span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> </span> <br /> <br /> <br /></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-5272643189513850202?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-72581978808661248472011-08-24T09:13:00.002+05:302011-08-24T09:16:00.219+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9d/Ratpoison.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 175px; height: 189px;" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9d/Ratpoison.png" alt="" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"> <br />අනෝරා වැස්ස. හුලඟ තද කමට වාට්ටුවෙ ලැටිස් වලිනුත් වැහි වතුර එනව. <br />ලෙඩ්ඩු අඩු දවසක් හින්දම හොඳයි කියල අපි කතා වුනේ. <br />නැත්නම් ජනේල අයිනෙ ඉන්න සේරමල්ල තෙමෙනව. <br /> ඩියුටි කාමරේ ජනේලෙන් බැලුවම ටිකක් ඈතට පේනව. මහ වැස්සෙම කවුද දෙන්නෙක් එනව. හොඳටෝම තෙමීගෙන. වහගෙන එන ඉටිරෙදි කෑල්ල වැහි කෝඩෙට ලාමක වැඩියි!! <br />හ්ම්...වයස අවුරුදු 70ක විතර සීය කෙනෙක්!! තව තරුණ පහේ මනුස්සයෙකුත් එක්ක වාට්ටුවෙ දොරකඩ නැවතිල. <br />" එන්න එන්න, වාට්ටුව තෙමුනට කමක් නෑ" <br />"මොකද වෙලා තියෙන්නෙ?" <br />"අනේ සෑර්, මේ අපේ ගමේ සීය කෙනෙක්, මෙයා මී පාසානං කාල, මම මේ එක්කං ආව!!" <br />"කෝ ටිකට් එක?" <br />සාක්කුවෙ සුරුණ්ඩි කරගෙන ආපු ටිකට් එක නම් යාන්තමට වතුරෙන් පරිස්සම් වෙලා තිබුන. <br />-පුංචිරාළ <br />-වයස 73 <br />වාට්ටුභාර වෛද්‍යවරයට ලෙඩා ගැන දන්වන එක සහෝදර හෙදියකට බාරදීල , මම බැස්ස Gastric Lavage එක දෙන්න. <br />මේකෙදි කරන්නෙ වතුර බොන්න දීල වමනෙ කරවල, ආමාශයෙ ඉතුරු වෙලා තියන වස ටික ඉවත්කරල දාන එක නේ... <br />ඉතින් සීයත් කරදරයක් නැතුව දෙන දෙන වතුර කෝප්පෙ බොනව. ඔන්න ටිකකින් ඕක් ගාල වමනෙ කළා..තව වතුර..ආයෙත් වතුර..ආයෙත්......ඕක්.ආයෙත් වමනෙ... <br />දැන් නම් පැහැදිලි වතුර තමයි සීයා එළියට දාන්නෙ...ඒ කියන්නෙ ආමාශ දෝවනය හරි!!! <br />ඉන්පස්සෙ ඉතින් ලෙඩාව සෝදන එක තමයි තියෙන්නෙ...ඇඟේ තැවරුණු විශ අහක් කරල දාන්න ඕන නිසා! <br />............ <br />විනාඩි 15කින් විතර බෙහෙත් ප්‍රතිකාර පටන් ගන්නකොට සීයා නාල හෙම, වාට්ටුවෙන් දීපු කොටු රෙද්දත් ඇඳගෙන ඔය ඉන්නෙ!! <br />වෙද්‍යවරයා සීයව බලල, නියම කරපු IV එක දෙන ගමන් මම සීයට පොඩ්ඩක් කතාකළා.. <br />"සීයෙ...දැන් කොහොමද ඉතින්?" <br />"අනේ මන්ද..මහත්තයො...හරි බයයි මටනං" <br />"සීය මී පාසානං නේද කෑවෙ? ගොඩක් කෑවද??" <br />"නෑ මහත්තයො. සුට්ටයි කෑවෙ..ඒකත් වමනෙ ගියා...." <br />හොඳ වෙලාවට... සීයට එච්චර ලොකු ප්‍රෂ්ණයක් වෙන එකක් නෑ..මට හිතුන... <br />"මහත්තයො..?" <br />ආ..."ඇයි සීයා?" <br />"මේ ඔය මී පාසානං කාපුවම මක්කැයි වෙන්නෙ" <br />" ආ...සීයම බලාගන්නකෝ...සීයගෙ මීය මැරෙයි...අපිනම් දන්නෙ නෑ..:) " <br />"ඇ...ඇ...ඇත්තමද මහත්තයො?" <br />පවු අසරණය...හොඳටම බය වෙල...මීය මැරෙයි කියල...හෙහ්!! <br />"නෑ නෑ සීය...ඔයා ගොඩක් කාල නෑනෙ, මොකුත් වෙන එකක් නෑ...ඒත් අපි බලමු..මේ බේත් හේත් ටික හරියට කරගමුකෝ" <br />ඒක නෙවෙයි...මොකටද ඉතින් ඔය මී පාසානම් කෑවෙ....ආච්චි තරහ උනාවත්ද? <br />සීයගෙ වියපත් ඇස්ගෙඩි වල කඳුලු පිරෙනව මම බලාගෙන... <br />" මහත්තයො, මටත් ඉන්නව ඔය මහත්තය වගේ පුත්තු තුන්දෙනෙක්ම" <br />"ඉතින්...දැන් කෝ එයාල?" <br />"ලොකු පුතා ඒරොප්පෙ . පොඩි එකා අනුරාජපුරේ ඉන්නෙ හමුදාවෙ" <br />"අනිත් එක්කෙනා..?" <br />"අනේ මහත්තයො ඌ ළඟ තමා මං ඉන්නෙ...ඌ උගෙ ගෑණි කියන දේ අහල මට වෙනස්කම් කොරණව" <br />"ඉතිං සීයට අද මොකද කළේ?" <br />"අනේ මහත්තයො, අද උන් දෙන්න වන්දනාවෙ යනව කියල ගියා....මං ඉන්නෙ ගෙයි ඉස්සරහ කාමරේ...ගේ යතුරු දාල ගිහිං " <br />"මට මොකොවත් තම්බගෙන කන්නවත් කුස්සියට යන්ට විදියක් නෑ...වතුර ටිකක් වත් නෑ.." <br />ඉතින්........................................................................................................................................ <br />ඔන්න ඕකයි යාලුවනේ සීයගෙ කතාව...සීය වහකාපු එකේ වැරැද්දක් නෑ කියල හිතෙනව වෙලාවකට!! <br /> <br />තමන්ගෙ තාත්ත වතුර වීදුරුවක් වත් නැතුව කුසගින්නෙ ඉන්න අතරෙ, මේ පුතයි ලේලියි කරන වන්දනාව මොකක්ද කියලයි මටනම් හිතුනෙ....!!</span> <span style="font-size:130%;"> <br /></span></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7258197880866124847?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-21937229379446685052011-08-23T14:15:00.003+05:302011-08-23T14:18:31.208+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.teluglobe.com/wp-content/uploads/2010/06/Dead.ChildBurial_bhopal.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 498px; height: 330px;" src="http://www.teluglobe.com/wp-content/uploads/2010/06/Dead.ChildBurial_bhopal.jpg" alt="" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">පින්තූරෙ ගත්තෙ http://www.teluglobe.com/wp-content/uploads/2010/06/Dead.ChildBurial_bhopal.jpg</span> <br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">මේ සිද්ධිය උනේ දැනට මාස කීපෙකට ඉස්සෙල්ලා. තාම ඇස්වලට උනපු කඳුලු වේලෙන්න තරම් වත් පරක්කු වෙලා නෑ. <br /> නිශාන්ති, අපේ රෝහලේම සේවිකාවක්. වයස ඇති ඕනෙනම් තිස්පහක් විතර. රෝහලේ හොඳ සේවිකාවක් හැටියට නමක් දිනාගෙන හිටපු මෙයා වැඩට එන්නෙ ටිකක් දුර ඉඳන්, කිලෝමීටර් 25-30 ක් වගේ. ගෙදර ඉන්නෙ එයාගෙ බබයි, අම්මයි විතරයි. මහත්තය වැඩකලේ පොලීසියෙ, ඔය මඩකලපුවෙද කොහෙද දුරක. <br /> පුංචි පුතාට වයස අවුරුද්දයි මාස පහයි. හරිම හුරතල්, සුදු පාටයි බෝලෙ වගේ මහතට හිටිය. <br />නිශාන්ති වැඩට එන්නෙ බබාව එයාගෙ අම්මට දාල. අම්මගෙ වයස 65ක් විතර. තමුන්ගෙ වැඩපල හොඳට කරගන්නව. ලෙඩකට තිබුනෙ ප්‍රෙෂර් විතරයි. ඒකටත් බෙහෙත් ගන්නව දිනපතාම. <br /> ඒ මූසල දවස නිශාන්තිගෙ උදේ වැඩ තිබුන දවසක්. දවල් දෙකට විතර නිශාන්තිට කෝල් එකක් ආව ගෙදර එන්න කියල. විස්තරේ අහගෙන තිබුනෙ ඕවර්සියර්! <br /> නිශාන්තිගෙ අම්ම දවල් දොලහට විතර එයාගෙ ප්‍රෙෂර් පෙත්ත බීල, බබත් එක්කම කාමරේ නිදාගෙන තිබුන. ටික වෙලාවකින් බබා ඇහැරුනා.... <br />එයාගෙ සෙල්ලම් බඩු තිබුන තැනට ගිහිල්ල ටිකක් සෙල්ලම් කළා..අම්මා ගෙනත් දුන්න පුංචි බෝලෙ ඇරන් හැම තැනම දිවුව. <br />අනේ කුස්සියෙ මේසෙ යට තිබුන වතුර බේසමට බෝලෙ ගිහින් වැටුනනේ...!!! <br />ඒ මදිවට ඒක චීෆ් බෝඩ් කෑල්ලකිනුත් බාගෙට වහල. <br />නිශාන්තිල මේ බේසමට වතුර පුරවල තමයි කුස්සියෙ වැඩට පාවෙච්චි කරන්නෙ. මේක අර අඩියක් විතර ගැඹුරු ප්ලාස්ටික් බේසමක්. <br /> පුංචි පුතා බේසමට නැමිල බෝලෙ ගන්න බැලුව. ඒත් බෝලෙ පාවෙවී බේසමේ කොනටම ගියානෙ... <br />අනේ පය ලිස්සල ගියපු පැටිය බේසමට වැටුන...චීෆ් බෝඩ් කෑල්ල හින්ද නැගිට ගන්නත් බැහැ. <br />අත්තම්මා....අත්තම්මා.......පුංචි පුතා මරු විකල්ලෙන් කෑ ගැහුව... <br />ඒත් අත්තම්මගෙ නින්ද තාමත් කැඩුනෙ නෑ....... <br /> පැය බාගෙකට පස්සෙ අත්තම්ම නැඟිට්ට. පුංචි පුතාගෙ කිරි බෝතලේ එයාගෙම අතේ වැදිල පෙරලුන සද්දෙට... <br /> හැම තැනම පුතා හෙවුව...කුස්සිය පුරාම වතුර හැලිල... <br /> හ්ම්ම්ම්ම්..ඒ වෙද්දි පුතා අත්තම්මයි අම්මවයි හැමෝම දාල ගිහින් ඉවරයි! <br /> පුංචි පුතාගෙ නිසල සිරුර ලොකු වතුර බේසමේ පාවෙනව දැක්ක අත්තම්මට කලන්තෙ හැදුන. <br /> කතාව මෙච්චරයි! 100% ක්ම ඇත්ත කතාවක් යාලුවනේ. පුංචි දරුවො ඉන්න දෙමාපියො තමන්ගෙ කිරිකැටියව කොච්චර සීරුවට, උවමනාවෙන් ප්‍රවේසම් කරගන්න ඕනද කියන එකයි මේ කතාවෙන් අපිට ගන්න තියෙන්නෙ! <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">මේ බ්ලොග් එක අප්ඩේට් උනේ මෙන්න මේ ලොකු අයිය හින්ද! ඔන්න එයාගෙ නවාතැන</span> <br /><span style="font-weight: bold;">http://nursinglanka.blogspot.com ගිහිල්ලම බලන්නකෝ..දැනුමට විනෝදෙට!!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-2193722937944668505?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-59111887845002506132011-05-27T16:35:00.003+05:302011-05-27T16:40:41.714+05:30<div id="post_message_10234340"> <span style="font-size:130%;">යාලුවනේ,<br />අපි තීරනය කරගෙන ඉන්නවා ජූනි මාසෙ මහනුවර City Center එකේ ප්‍රදර්ශණයක් පවත්වන්න, ලේ දන්දීම ගැන.<br />(මේකට ප්‍රධාන හේතුව ලේ බැංකු වලට ලැබෙන ලේ දැන් අඩුයි..ඒකියන්නෙ අසරණ ලෙඩ්ඩුන්ට ලේ ලබාදෙන එක ප්‍රශ්නයක් වෙන්න පුලුවන් , ඉතින් අපේ අරමුණ ආරක්ෂිත ලේ වැඩි වැඩියෙන් අසරණ ලෙඩ්ඩු වෙණුවෙන් ලබාදීම දිරිමත් කිරීමයි)<br />ඉතින් ඒකට හදන ප්‍රධාන ආකෘතියක් ගැන ඔයාලගේ අදහස් ඕනෙ..<br /><br />ආකෘතිය තමයි <span style="color:Red;">පුංචි දරුවෙකුට ලේ දෙන එක ත්‍රිමානව නිරූපනය</span>.(සමහර විට මේ පෝස්ටරය හැමෝම දැකලත් ඇති)<br /><br /><span style="color:Blue;">1. මේකෙදි, ලොකු Blood Drop එකක් හදන්න ඕන. ඒක ඇතුලට බල්බ් එකක් දාන විදියට<br /><br />2.ලේ ගමන්කරන Tube එකක් හදන්න ඕන..ඒක ආලෝකමත් කරන්න ඕන????<br /><br />3.බබෙකුගේ ආකෘතියක් හදන්න ඕන<br /> 1.එයා චලනය වෙන්න ඕන?????<br /> 11.ආලෝකමත් කරන්න ඕන????<br /><br />4. සම්පූරණ ආකෘතිය කැරකවෙන විදියට හදන්න ඕන..<br /></span><br /><span style="color:Magenta;">අවසානයේ නිමාව ලස්සනට තියෙන්නනෙ ඕනෙ!!</span><br /><br />මේ මම හිතපු දළ විදිය, මීට වෙනස් උනත් කමක් නැහැ,මෙන්න මේවට ඔයාලට හැකි හිතෙන අදහස් කියල යන්න..<span style="color:SeaGreen;">ලොකුම ලොකු උදවුවක්..!!</span><br />ස්තුතියි!!!<br />වෙනත් අදහස්..ලස්සන ඇනිමේෂන්..ග්‍රැෆික් තියෙනවානම් ඒවත් බලාපොරොත්තු වෙනවා!<br /></span> </div> <a href="http://www.elakiri.com/forum/editpost.php?do=editpost&amp;p=10234340" name="vB::QuickEdit::10234340"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-5911188784500250613?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-38880967435552180872011-04-29T07:07:00.003+05:302011-08-24T12:45:21.227+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.ok.gov/health/images/VR-Heirloom.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 342px; height: 269px;" src="http://www.ok.gov/health/images/VR-Heirloom.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-TwA9GzUECfM/TboWi7KwpBI/AAAAAAAAAGM/4myy6S0hEeU/s1600/deathcertificate.gif"> <br /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">ඔන්න මේක තමයි කිරිබණ්ඩ ගෙ කතාවෙ අතුරු කතාව. මුල කතාව බැලුවෙ නැති අය ඉන්නව නම් Turning Point කියන කතාව මුලින්ම බලල එන්නකෝ... <br /> <br /></span> <span style="font-size:130%;"> ඉතින්, පිහියෙන් ඇනල තුවාල වෙලා ගෙනාපු කිරිබණ්ඩව අපිට බේරා ගන්න බැරි වුනානේ.ඉතින් මේ මිනිය වාට්ටුවෙ පැය දෙකක් තියාගෙන තමයි මෝචරියට යවන්නෙ. ඒක නිසා ගෙදරින් ආපු කට්ටියට පැහැදිළි කරල දීල අවසන් කටයුතු වලට සූදානම් වෙන්න කියල ගෙදර යැවුව. මොකද මරණ පරීක්ෂනෙ ඉවර වෙලා මේක ගන්න කොට ඊළඟ දවසෙ දවල් වෙනව. <br /> පැය දෙකකට පස්සෙ මිනිය සෝදවල, අත් එකට තියෙල අර මිනී හදල තියෙන ක්‍රමේට හදවන්න ඕනෙ. කනිෂ්ඨ සේවක මහත්තය ඔයටික කරන අතරෙ, මම " මළ හැඳුනුම් පත්" ලිවුව. <br />හැබෑට මොනවද ඔය මළ හැඳුනුම් පත්..? මළ හැඳුනුම් පත් කියන්නෙ ලෙඩාගෙ විස්තර අඩංගුකරල රතු පාටින් ලියන කොළකෑළි වලට. මේව තුනක් ලියනව.....එකක් මිනියෙ පපුවෙ අලවනව ඇඳුම් වලට උඩින්. අනික මිනියෙ කකුල් වල මහපට ඇඟිල්ලක ගැටගහනව. ඉතිරි එක මිනිය බාරගන්නෙ ඕවර්සියර් නේ..එයාගෙ අතට දෙනව. <br />ඕවල ප්‍රයෝජනේ තමයි මිනියක් මෝචරියට දැම්මම වෙන්කරල හඳුනගන්න එක. <br /> මෝචරියෙ තියෙන්නෙ ශීතකරන..ඒවා නිකන් මේස ලාච්චු වගේ Stainless Steel වලින් හදල තියෙන්නෙ. මේව ඇතුලට මිනිය දැම්මම පොඩ්ඩක් ඇදල බලල හොයාගන්න තමයි දෙකොනෙම හැඳුනුම් පත් ගැටගහන්නෙ. <br /> නම- කිරිබණ්ඩා <br /> වයස- 72 <br /> BHT- ...... <br /> ................. <br />ඔන්න, පහුවදා ..................ආ හැමෝම දන්නව නේද අපිට අන්තිමට ගන්න තියෙන සහතිකේ.. <br />ඔවු ඔවු..මරණ සහතිකේ තමයි. අන්න ඒක ලියන වෙලාව ආව. <br />"ලෙඩාගෙ සම්පූරණ නම?" <br />"බණ්ඩාර හේවගේ සිරිල් බණ්ඩාර" <br />"එතකොට මේ කිරිබණ්ඩ කියන්නෙ කවුද?" <br />"ආ ඒ එයාට ගෙදරට කියන නම! " <br />දැන් මොකද කරන්නෙ. BHT එකේ නැති නමකට මරණ සහතික ලියන්නෙ කොහොමද? <br /> මෙතෙන්දි කිරිබණ්ඩගෙ නෑදෑයින්ට හරිම අපහසුතාවයකට තමයි මුහුනදෙන්න වුනේ..කොහොම කොහොම හරි මරණ සහතිකේ නම් ලැබුන..හැබැයි පැයගානක් ප්‍රමාද වෙලා! <br /> <br /></span> <span style="font-size:130%;"> මේකෙන් අපිට ගන්න තියෙන්නෙ මේකයි යාලුවනේ..ඔයාල රෝහලකට ඇතිලුවෙනකොට හරි ,තව කෙනෙක් ඇතුල් කරනකොට හරි, නියම නම වයස සහ ලිපිනය දෙන්න. <br />දැන් ඔයාල අහයි..ඇයි අපිටත් මරණ සහතික දෙන්නද? කියල...... <br />නෑ නෑ...අපෝ නෑ.. <br />මේ මම කිවුවෙ මගෙ අත්දැකීමක් විතරයි... <br />ඇයි වෛද්‍ය සහතික (Medical certificate) ගනිද්දි, <br />රක්ෂණ සහතික පුරවද්දි.. <br />ඔයවගේ නීතිමය කටයුතු වලට තමුන්ගෙ නිවැරදි නම දීල නොතිබුනොත් කරදර වේවි. <br />ඇයි ඒ විතරක්ද?...බෙහෙත් දෙන්න බෙහෙත් විදින්න ගියාමත් තමුන්ටම තමන්ගෙ නම පැටලෙන්නත් බැරි නෑ.... <br />සෑහෙන්න අමාරුවෙන් වාට්ටුවක නැවතිල ඉඳල , ටිකට් කැපුවට පස්සෙත් තව පැයගානක් ලගින්න කැමතිවෙන්නෙ කවුද? එහෙම නේද? මැරිච්ච කෙනෙක් වත් කැමති වෙන එකක් නෑ මම හිතන්නෙ.!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-3888096743555218087?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-33507543014944542412011-04-27T11:43:00.005+05:302011-08-24T12:48:40.544+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img3.photographersdirect.com/img/13717/wm/pd2213912.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 332px; height: 500px;" src="http://img3.photographersdirect.com/img/13717/wm/pd2213912.jpg" alt="" border="0" /></a> <br />යක්කු ගස්නගින වෙලාව පහුවෙලා පැය බාගයක් විතර ඇති. ඈතින් ඇහෙන ට්‍රොලියක කබල් සද්දෙන් ලෙඩෙක්ගෙ ටිකට් එකක් බලබල හිටපු මගෙ රාජකාරිය නවත්තල දාන්න වුනා. මොකද ට්‍රොලියකින් එන්නෙ අමාරු ලෙඩෙක් බව දන්න හින්ද. <br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"> ලෙඩාට කළින්ම ලෙඩාගෙ ටිකට් එක අතට ලැබුන. දුවගෙන ආපු කෙනෙක්ගෙන්.මේකට මම නම් හරිම කැමතියි. මොකද ලෙඩාට ප්‍රතිකාර කරන්න සාත්තු කරන්න කලිතියාම අපි ලෑස්තියිනෙ. <br /> අවශ්‍ය සේලයින් , ඔක්සිජන් , බෙහෙත් වර්ග ළඟට ගන්න, අවශ්‍ය විදියෙ ඇඳක් හරි ස්ථානයක් හරි සූදානම් කරගන්න හැකිවෙනව එතකොට. <br /> එතකොට ලෙඩාගෙ ස්වර්නමය කාළය (Golden Time) අපතෙ යන එක වැලකෙනව. සමහර විට එක තත්පරයකින් රෝගියාගෙ ජීවිතය තීරණය වෙන්න පුලුවන්..ඒකයි රෝහලට ඇතුල්වෙන මුල් මිනිත්තු කිහිපය ඔය නමින් හඳුන්වන්නෙ. <br /></span><span style="font-size:130%;"> නම- කිරි බණ්ඩා <br /></span><span style="font-size:130%;"> වයස- 72 <br /></span><span style="font-size:130%;"> පිහි ඇනුම් තුවාලයක් (Stub Injury) <br /></span><span style="font-size:130%;">හ්ම්.....ඔන්න ලෙඩාත් ආව...ආව නෙවෙයි ගෙනාව. පපුවට පිහියෙන් ඇනල..ලේ උතුරන තුවාලයක් වම් පැත්තෙ. ඈත තියාම පෙනුන විදියට නම් ටිකක් විතර පරක්කු වැඩිද කියල හිතුන.. <br /></span><span style="font-size:130%;">නාඩි අහු වෙන්නෙත් නෑ....හුස්මත් නැවතිල.......................................................................... <br /></span><span style="font-size:130%;">ඒ වෙනකොට වාට්ටුවට දුවගෙන ඇවිත් හිටපු ඩොක්ටර් ලෙඩාව පරීක්ෂා කරන්න ගත්ත. <br /></span><span style="font-size:130%;">අපි කාගෙත් මුහුණු වල තිබුනෙ බලාපොරොත්තු කඩවීමක්..වේදනාවක්... <br /></span><span style="font-size:130%;">" ඉන්දික, patient expired !" <br /> ඩොක්ටර් මගෙ දිහා බලල කිවුව.. <br /></span><span style="font-size:130%;">ඕක තමයි කතාව..ඒත් මේක මේවිදියට ඉවර වුනේ ඇයි???? <br /></span><span style="font-size:130%;"> කිරි බණ්ඩා දුප්පත් මනුස්සයෙක්. රස්සාව කිරි කැපිල්ල. මනුස්සය කිරි කපල එනකොට කවුද මදාවියෙක් පිහියෙන් ඇනල. <br />මොන හේතුවකටද දන්නෙ නෑ.. <br /></span><span style="font-size:130%;">පපුව පළාගෙන බැහැපු කිරි පිහිය එළියට ඇදල දාල, <br />තුන් සක රියක් හොයාගෙන තමයි කිරිබණ්ඩව ඉස්පිරිතාලෙ ගෙනහල්ල තිබුනෙ. <br /></span><span style="font-size:130%;">මම හිතන්නෙ අපේ කතාවෙ Turning Point එක තමයි ඕක..කෝකද??? <br /> <br /></span><span style="font-size:130%;">පපුවට ඇනිච්ච පිහිය ගැලෙවුවෙ නැත්නම් කිරිබණ්ඩ තවම ජීවතුන් අතර ඉන්නත් තිබුන. <br /></span><span style="font-size:130%;"> මොකද අපි හිතමු ඇඟ ඇතුලට බහින පිහියෙන් ඇඟට ලේ සපයන නහරයක් (ප්‍රධාන ධමනියක්) කැපුනයි කියල. කැපුන ගමන්ම අර තදට බහින පිහියෙන් මේ නහරෙ යම් පමනකට සීල් වෙනව. ලේ පිටට ගලන එක අවම වෙනව. ඒත් ඉතින් ඒක එළියට ගත්තම හෝ ගාල ලේ ගලන්න ( අභ්‍යන්තර රුධිර වහනය ) පටන් ගන්නව. ඉතින් ලේ ගියාම ජීවිත අවදානම වැඩිවෙන බව අපි දන්නවනෙව! <br /></span><span style="font-size:130%;">ඉතින් කිරි බණ්ඩට වෙලා තිබුනෙත් ඔය දෙයමයි කියල මරණ පරීක්ෂණයෙදි ඔප්පු වුනා. <br /> <br /></span><span style="font-size:130%;">කිරි බණ්ඩගෙ සිද්ධියෙන් අපිට ගන්න තියෙන්නෙ යාලුවනේ...මොනව හරි බරපතල ඇනුම් තුවාලයක් වුනහම කවදාවත් ඒ ඇනිච්ච දේ ගලවන්න යන්න එපා..වැඩිය හෙල්ලෙන්නෙ ගැස්සෙන්නෙ නැතිවෙන්න ලෙඩාව ඉස්පිරිතාලෙට ගේන්න.. <br /></span><span style="font-size:130%;">අදට ඇති..කිරිබණ්ඩගෙ කතාවෙ තවත් අතුරු කතාවක් තියෙනව..ඒක පසුවට ලියන්නම්කො.. <br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-3350754301494454241?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-67049676573934051292011-04-26T12:25:00.005+05:302011-08-24T12:51:41.499+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.orthoworks.co.uk/images/cbusch/tnr-05.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 228px; height: 183px;" src="http://www.orthoworks.co.uk/images/cbusch/tnr-05.jpg" alt="" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-LKLvrTYK5ZY/TbZtP0q6y8I/AAAAAAAAAFw/3-Ce8ieZzV4/s1600/knee_wound.jpg"> <br /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">ඕන්න කාලෙකට පස්සෙ ආපහු බ්ලොගේ පැත්තට ආව. හැමදාම වගේ කෝල් කර කර බ්ලොග් එක ලියන්නෙ නැද්ද කියල අහන යුරාජ් මල්ලිට බොහොමත්ම ස්තුතියි..ආපහු මේ පැත්තට එන්න පාර මතක් කළාට!!! <br /> <br />හ්ම්....ඉතින් මේ කතාව මගේ ට්‍රේනින් කාලෙ වෙච්ච සිදුවීමක් එක්ක බැඳිච්ච එකක්. හදිසියෙම මට ඒක මතක් වුනා තවත් ලෙඩෙක්ව දැකල.... </span><span style="font-size:130%;"> <br /> ඒ දවස් වල මම Surgical Casualty Ward එකේ ඉන්න කාලෙ. <br />සුපුරුදු මූණක්...පුරුදු කටහඬක්.... <br />"මහත්තයා.." <br />"ම්....." <br />"ආ...නි..හාල්. ආපහු අපිව බලන්න ආවද? ආ..." <br />" ඔවු මහත්තයො..මගෙ මේ තුවාලෙ තාම අඩු නැහැ නෙව..!" <br />"හ්ම්...ඒකතමයි...දෙන්නකො ටිකට් එක.." <br /> නිහාල් ගල්වලක ලියන මහත්තයෙක්. මීට මාස තුන හතරකට විතර ඉස්සර මනුස්සයගෙ කකුල තුවාල වෙලා, මේ ගල්කෑල්ලක් වැදිල. <br />දනහිසේ තමයි තුවාලය තිබුනෙ. සාමාන්‍ය තුවාලයක්..OPD එකෙන් බෙහෙත් දමල යවල තිබුන. ඒත් නිහාල්ව මම අඳුරගත්තෙ දැනට ටික කාලෙකට කළින් අපේ වාට්ටුවට ආවම, එතකොට නම් තුවාලෙ ටිකක් ලොකුයි. හැබැයි හොඳට රතු පාටයි..පැසවල එහෙමත් නෑ. <br />ඊළඟට කීප වාරයක්ම නිහාල්ව මට වාට්ටුවෙදි හම්බ වෙනව... අර තුවාලෙත් ටික ටික ලොකුවෙනව.. <br />" ම්..බලමු එහෙනම් තුවාලෙ.." <br />නිහාල් හොඳ පිරිසිදුවට තුවාලෙ තියාන ඉන්නව..එහෙවු එකේ මේක සනීප නොවෙන එකත් ලොකු ගැටලුවක්.. <br />අනික මනුස්සය හොඳ නිරෝගියි..දියවැඩියාව එහෙමත් නෑ. <br /> නිහාල්ගෙ තුවාලෙ බලපු විශේෂ වෛද්‍යතුමා සුපුරුදු පරිදි C &amp; D, D (Clean &amp; Dressing - Discharge ) කියල ටිකට් එකේ ලියල ගියා. හැබැයි වෙනදට ගෙදර ලඟම රෝහලෙන් බෙහෙත් දාගන්න කියල ලියල දෙන Diagnose Card එකේ අද ලියල තියෙන්නෙ අපේ රෝහලටම ඇවිත් බෙහෙත් දාගන්න කියල. <br /> මට මේක ටිකක් අමුත්තක් වුන නිසා, පොඩ්ඩක් නිහාල් එක්ක දොඩමලු වුනා.. <br />"නිහාල් කොහෙන්ද බෙහෙත් දම්ම ගන්නෙ..?" <br />" මමමයි මහත්තයො දාන්නෙ.." <br />" කොහොමද ඉතින් දාන්නෙ? මොනවද දාන බෙහෙත්?" <br />"මම ඔක්කොම ජාති ෆාමසියෙන් ඇරංගිහින් තියෙන්නෙ මගත්තයො." <br />තුවාලෙ ආයෙ මොකවත් නෑ සුද්ද කරනව ලේ එනකල්.. <br />"සුද්ද කරන්න දාන්නෙ?" <br />"සුදු පාට වතුර.අර ඕසෙට පෙන නගින්නෙ" <br />"හ්ම්..පස්සෙ?" <br />"දම් පාට එක දානව..පුලුං කෑල්ලකින්..දාල වෙලනව " <br />"එතකොට නිහාල් ඕක ඉගෙන ගත්තෙ කොහෙන්ද?" <br />"ඉගෙන ගත්තෙ ඉස්පිරිතාලෙ බේත් දානව බලා ඉඳල..බේත් වර්ග ටික දුන්නෙ ෆාමසියෙ මහත්තය" <br /> ඔන්න ඕකයි යාලුවනේ කතාව. එතකොට මොකද නිහාල් කරගෙන තිබුනෙ??? <br />නිහාල් කියපු සුදු පාට වතුර බෙහෙත තමයි හයිඩ්‍රිජන් පෙරොක්සයිඩ් (H2O2). මේක දාන්නෙ සාමාන්‍යයෙන් අපද්‍රව්‍ය තියෙන, නරක් වෙච්චි හම් කෑලි තියෙන පැසවපු තුවාලයක් සුද්ද කරන්නයි. ඉතින් මේව දාල දවසට සැරයක් ලේ එනකල් සුද්දකළාම මොකද වෙන්නෙ?. තුවාලෙ ඇතිවෙන, සුවවීමේ පටක(</span><span style="font-size:130%;">Granulation tissue) සේරම ගැලැවිල යනව. ඉතින් තුවාලෙ හොඳවේවියැ? <br />ඉතින් මේ ටික නිහාල්ට පැහැදිලි කරල දීල ..ඉස්පිරිතාලෙට ඇවිත් බෙහෙත් දම්මගෙන ඉක්මනින් තුවාලෙ සනීපකරගන්න කියල ගෙදර යැවුවයි කියමුකෝ.. <br />එතකොට අපි මොනවද දැනගන්න ඕනෙ... <br />හැමවෙලේම ටිකක් බරපතල තුවාලයක් වුනාම ඒකට වෛද්‍ය නිර්දේශය මතම බෙහෙත් දාන්න ඕන. ඒ වගේම ඒ තුවාලෙට එකසැරේකට වඩා බෙහෙත් දාන්න වෙනවනම්, ඒකට දාන බෙහෙත් වර්ගය, ඒක සුද්දකරන්න ඕන මොනවයින්ද කියන තීරනය ගන්නත් වෛද්‍යවරයාටම ඉඩදෙමු. ඔන්න ඔය තීරනය තමන් හරි බේත් දාන කංකානම් මහත්තය හරි ගත්තොත් තමයි ලෙඩේ..!!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-6704967657393405129?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-14689053465084101482011-02-03T06:16:00.001+05:302011-02-03T06:19:40.248+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TUn7bTwh0nI/AAAAAAAAAFk/VueYfuhtLPM/s1600/ilan.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 177px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TUn7bTwh0nI/AAAAAAAAAFk/VueYfuhtLPM/s320/ilan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569258860799185522" border="0" /></a><br />http://ilandhariaya.blogspot.com/2011/01/blog-post_26.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-1468905346508410148?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-70850418535742714842010-10-13T17:01:00.001+05:302010-10-13T17:05:39.601+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TLWZIJYDR-I/AAAAAAAAAFM/YIqh2lfE6Lg/s1600/2-girls-1-cup-1-grandpa.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 228px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TLWZIJYDR-I/AAAAAAAAAFM/YIqh2lfE6Lg/s320/2-girls-1-cup-1-grandpa.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527492482901952482" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><div style="text-align: justify;">මාලින්ද.....මා..ලි.න්ද.....</div></span><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මාලින්ද කවුද......?</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වරකපොළ ඉඳන් ආපු මාලින්ද කවුද?</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> එදා වෙනදට වඩා වාට්ටුව ලෙඩ්ඩුන්ගෙන් පිරිලයි තිබුනෙ. වාට්ටුවෙ තිබුන ඇඳන් හතලිස් ගනනට වඩා ලෙඩ්ඩු 30ක් විතර වැඩිපුර හිටිය. ඒ ගොඩක් අය බංකු වල හරි බිම එළාගත්තු පැදුරු වල හරි තමයි හිටියෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"කෝ මේ මාලින්ද?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"උණ හැදිල ආපු මාලින්ද කවුද?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"බෙහෙත් විදගන්න එන්න....මාලින්ද"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> සහෝදර හෙදියක් බෙහෙත් ට්‍රේ එකකුත් අතේ තියාගෙන මාලින්දව හොයනව. උණ හැදිල ආපු ලෙඩෙක්..කොහෙ ගිහින්ද මන්ද?</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">toilet එක පැත්තෙයි, වාට්ටුවෙ අවටයි මනුස්සය හොයන්න තව කට්ටියක් යැවුව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මාලින්ද ...මාලින්ද...</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මනුස්සය නෑම තමයි..</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ උදේම මනුස්සය වාට්ටුවෙන් පැනල ගියාවත්ද?</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොනව උනත් පැනල ගියානම Police Inform කරන්න ඕනෙ නෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> දැන් අනිත් ලෙඩ්ඩුන්ට බෙහෙත් විදලත් ඉවරයි. මනුස්සය තාම නෑ නොවැ. කෝකටත් කියල ආපහු BHT එක ඇරන් බැලුව. මෙන්න බොලේ මාලින්දගෙ වයස අවුරුදු 85 යි!!</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දැන් ටිකක් ලෙඩාව හොයන වැඩේ ලේසියි..මොකද අවුරුදු 80ක් විතර වෙන ලෙඩ්ඩු හිටියෙ වාට්ටුවෙ හතර පස් දෙනෙක්.. ඒකෙනුත් කීප දෙනෙක් හුරුපුරුදු ලෙඩ්ඩු.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එක්කෙනෙක්ව හරියටම ඉලක්ක කරල ඇහුව...</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" සීයෙ නම මොකක්ද?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"කෑව ..කෑව ..පුතේ, පරිප්පුයි පානුයි" සීය කියපි</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"නෑ නෑ..සී..යේ...නම..නම..මොකක්..ද?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"මළිඳා"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආහ්...මළිඳා..සීයගෙ නම මළිඳා...!!!!!!!</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉංග්‍රීසියෙන් ලියල තියෙන ටිකට් එකේ Malinda !. ඕක සිංහලෙන් කියවනකොට මාලින්ද!! :)</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොකද මළිඳා කියන නම අපිට හුරු නමක් නෙවෙයිනෙ!</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කොහොම වෙතත් සීය නම් පරිප්පු කෑවෙ පාන් එක්ක..අපි පරිප්පු කෑවෙ පානුත් නැතිව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒක මේක කොයිහැටි වෙතත්, සීයගෙ අම්මයි තාත්තයි හොඳට හිතල බලල අනාගතේට ගැලපෙන්න සීයගෙ නම දාල තියනව නොවැ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඕකයි කතාව..ගැටලුව ලිහාගත්තට පස්සෙ ඉස්සෙල්ලම කලේ Malinda කියන නමට ලඟින්ම BHT එකේ "මළිඳා" කියල සිංහලෙන් ලියපු එකයි.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොකද නැත්නම් ඊළඟට Duty එන කට්ටියත් මාලින්දව හොයන්න එපායැ ;)</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පසුව ලියමි:-</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ සිදුවීමෙන් පස්සෙ මළිඳා සීය මගෙ හොඳම හිතවතෙක් වුනා..පාරෙදි දැක්කත් සීයා මට කතාකරන්නෙ "මයෙ අප්පච්චි" කියල හරිම ලෙංගතුකමෙන්.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මෙහෙම ඉවර කරන්නම්..මළිඳා සීයට ආයුබෝවේවා!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7085041853574271484?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-8218506704097464422010-10-07T16:27:00.004+05:302010-10-07T16:31:03.870+05:30<span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; ">යාලුවනේ, හැමදාම හෙද නිළධාරියෙක් විදිහට මගේ කෝණයෙන් කතාවක් දීපු මට හිතුන පොඩි වෙනස්කමක් කරන්න. මේක ලිවුවෙ ලෙඩෙකුගෙ පුතෙක් විදියට හිතල. ඒත් මේක හෙද ජීවිතයෙ මට ලැබිච්ච අත්දැකීමක්ම තමයි. බලන්න, මම සාර්ථකයිද කියල,</span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><br /></span></div><div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><b>රත්තරං ලේ</b></span></div><span class="Apple-style-span"></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TK2m3OZktFI/AAAAAAAAAFE/OS5tw2TEgWM/s1600/ist2_3734111-blood-donation1.jpg"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TK2m3OZktFI/AAAAAAAAAFE/OS5tw2TEgWM/s320/ist2_3734111-blood-donation1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525255785541842002" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px; " /></a><div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.google.lk/imgres?imgurl=http://elmisteriodelprincipe.com/wp-content/uploads/2009/08/ist2_3734111-blood-donation1.jpg&amp;imgrefurl=http://www.elmisteriodelprincipe.com/%3Fm%3D200902&amp;usg=__ONdYzqhc-9uM9kOb8rtLp9T5vSY=&amp;h=380&amp;w=285&amp;sz=37&amp;hl=en&amp;start=0&amp;zoom=1&amp;tbnid=aXC1FKmVT0U7tM:&amp;tbnh=160&amp;tbnw=124&amp;prev=/images%3Fq%3Dblood%2Bdonation%26hl%3Den%26safe%3Doff%26sa%3DX%26biw%3D1152%26bih%3D749%26tbs%3Disch:1%26prmd%3Di&amp;itbs=1&amp;iact=hc&amp;vpx=141&amp;vpy=378&amp;dur=497&amp;hovh=210&amp;hovw=158&amp;tx=118&amp;ty=104&amp;ei=Q6atTLGYLoeIvgOW-bzxBg&amp;oei=FqatTLaKAoPovQPn2rDKBQ&amp;esq=13&amp;page=1&amp;ndsp=25&amp;ved=1t:429,r:12,s:0"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small; "><i>http://elmisteriodelprincipe.com</i></span></a></div><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small; "><i>පින්තූරෙ මෙතනිනුයි ගත්තෙ</i></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><i><br /></i></span></div><div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>ඉ</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">හලින් වූ යකඩ කොක්කේ එල්ලුනු පැකට්ටුවේ රතුපාට ලේ බින්දු එකින් එක හීනි බටයක් දිගේ රූටාවිත් අපුච්චාගේ නහර පෑදුන දකුණතට ඇතුල්වනු වාට්ටුවේ කොටබිත්ති කෑල්ලට උඩින් මට පෙනේ. සුදුමැළිව කෙහෙල් පරඬැලක් සේ වැහැරී ගිය අපුච්චා බුලත් කසට බැඳුන දත්දෙපළ විදහා මා හා සිනාසෙයි.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"ඇඟට වැටෙන ලේ බිංදක් බිංදක් ගානේ මයෙ අපුච්ච පණ ගහල එනෝ..රත්නත්තරේ සරණයි!"</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">අපුච්චාගේ අසරණ හිනාව මගේ පපු කැනැත්ත කීරි ගස්සයි</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">" ංහා..හා..කවුද ඔය බිත්තියට උඩින් එබෙන්නෙ? මේක සත්තුවත්තක් කියල හිතුවද?.අහකට ..අහකට!!! "</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">කිරිනයිදේ කංකානමගේ වාට්ටුව දෙවනත් කරවන ගෝරණාඩුවෙන් මම මඳක් වාට්ටුවෙන් ඈත් වීමි.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">වාට්ටුවට මඳක් එපිටින් වූ අඹගහේ මුලක් මත හිඳගත් මම පහුගිය ටික දොහේ විඳින්නට වූ දුක් කංකටොලු යළිත් මෙනෙහි කරන්නට පටන් ගතිමි.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ගහක් ගලක් වාගෙ හිටපු අපුච්චා, මුදලාලිගේ ගල්වලේ වැඩකොලේ මං හිච්චිඑකා කාලෙ හිටං මයි. ඒත් ටික දොහක හිටං උන්දෑ ඇඟට හයි හත්තියක් නෑ කියාගත්තු ගමන්මයි හිටියෙ. සුදුමැළි වෙලා හොඳටම බැරි ගැහුනැයිං පස්සෙ තමා ආණ්ඩුවෙ ඉප්පිරිතාලෙට ගෙහුං නැවැත්තුවෙ. ඇයි ඉතිං එතකල් ලෙඩකට දුකකට කියල කසාය උගුරක් වත් බොන එකක්යැ!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">කොහොමිං හරි ලෙඩා පරීස්සාකොරපු දොස්තර මහත්තුරු ලෙඩාගෙ ඇඟේ ලේ අඩුයි, ලේ දෙන්ට වෙයි කියාපි!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">සිරිපාල අයිය මහ ඉස්පිරිතාලෙ ලේ බැංකුවට එක්කගෙහුං ල් දන් දුන්නෙ එයින් පස්සෙ. අපරාදෙ කියන්ට බෑ සිරිපාල අයිය හරි හොඳ මනුස්සය. එයාගෙ සාක්කුවට දාපු රුපියල් පනහත් ආපහු දුන්න ලෙඩාට විස්ක්තු පැකට්ටෙකක් වත් ගන්ටයි කියල.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඔහොම ලේ දුන්නැයිං පස්සෙත් අපුච්චට ලේ නොදීපු හිංදමයි මං මිසීගෙං ඇහුවෙ ඒ ඇයිද කියාල.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"මේ ලෙඩාගෙ ලේ වර්ගය මේදවස්වල ලේ බැංකු වල නැතිලු. ඒකයි ලේ දෙන්න පරක්කු. ඔයා කෝකටත් ලේ බැංකුවෙ මිසීව හම්බවෙන්නකෝ" මිසී කිවුව.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ලේ බැංකුවෙ මිසී තමයි කීවෙ අපුච්චගේ ලේ වර්ගය ඒබී නැගටිවු ද මොකක්ද කියල. මට ඒ හැටි නොතේරුනාට ඒ ලේ වර්ගෙ හරිම හිඟයි වෙන්ට ඇති කියල හිතුනෙ ලේ බැංකුවෙ නෝනල ලේ හොයන්ට විඳින සුමේ දැකල.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ටිකකින් ලොකු නෝනෙක් මට ඇඩ්ඩස් එකක් දීල කීව "මේන් මේ මහත්තයගෙ ලේ වර්ගෙ ඔයාගෙ ලෙඩාට ගැලැපෙනව. ගිහිල්ල කතාකරල එක්කගෙන ඇවිත් අපිට ලේ එක දෙන්න" කියල.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මං ඉතින් ඒ ඇඩ්ඩස් එක හොයං ගියා.. අප්පේ, මහ විසාල බංගලාවෙක් අහස උසට තාප්පෙ, පත ගේට්ටුවක්..මං කෝකටත් ගේට්ටුව ගාවට කිට්ටු කළා..</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"යනව යනව, මෙහෙ හිඟන්නන්ට තහනම්! මහත්තය දැක්කොත් මටයි බැනුම් අහන්න වෙන්නෙ.."</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">සිකුරුටි මහත්තයෙක්ගෙ ගෝරණාඩුව..</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"නෑ නෑ අයියෙ මං මේ ආවෙ.............."</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">" මෙහෙ රස්සාවලුත් නෑ..කිවුවම අහල යනවකො අයිසෙ පවු දෙන්නෙ නැතිව... ! බල්ල ලෙහන්නද නැත්තං..ආ..?? "</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">" නෑ නෑ ..එපා..මේ මම ආවෙ මහ ඉස්පිරිතාලෙ ලේ බැංකුවෙ පණිවිඩේකට..!"</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මම ඉක්මනිං කියල දැම්ම..නැත්තං බල්ල කවාගන්ටයි වෙන්නෙ</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">" එහෙම කියන්ටෙපෑයැ..ඔතනිං ඇතුල්වෙලා ඉස්සරහට යන්ට.. මං මහත්තයට කෝල් කරල කියන්නං"</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මහත්තය හම්බෙන්ට ගියාට මොකද මයෙ පපුව වී කොටන්නැහෙ දහ් දහ් ගානව. මාව එලෝගන්නව සිකුරුයි..මේවගෙ වැදගත් මහත්තැං අපි වගේ අසරණයන්ට උදවු කොරාවියැ!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මං යනකොට ඒ මහත්තෙය ගරාජ් එකෙන් වාහනේ එළියට අරං යන්ට වගේ ලෑස්තිය..දුවගෙන ගෙහුං විස්තරේ කිවුව!!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">හොඳට ඇහුංකං දීගෙන හිටිය මහත්තය..පෝං එක ඇරං අංක වගයක් ඔබල මොනවද සුරු සුරු ගෑව..</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">පස්සෙ මට කීව නගින්නකො කාරෙකට කියල,</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මං ඉතිං තක්කු මුක්කු වෙලා ඉන්නකොට මහත්තය දොර ඇරල දුන්න. ඉක්මනිං ඇවිත් නැවැත්තුවෙ ලේ බැංකුව ගාවමයි!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">....................................මගෙ ඉස්සෙරහම හාංසිවෙලා ඉන්න මහත්තයගෙ සුදුපාට අතින් රත්තරන්පාට ලේ බිංදු බටේ දිගේ ඇවිත් බෑග් එහෙකට පිරෙනව. බෑග් එකේ තියෙන ලේ ඇත්තටම මං දැක්කෙ රත්තරං පාටට.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඔවු ,ඒව ඇත්තටම රත්තරන් ලේ!!!!!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මහත්තය ලේදීල ඉවරවෙලා එනෙකොට මං එයැයිගෙ කකුල් දෙක අල්ලල වැන්දෙ මයෙ ඇස්වල කඳුලු පුරෝගෙන.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඒ මහත්තය ලේ දුන්නෙ පාලොස්වැනි වතාවට කියල මිසී කෙනෙක් කියනව මට ඇහුණ.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">" අනේ රත්තරං මහත්තය , බුදු වෙන්ටෝනෙ "</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">...........................................ආයි!! අඹ මුලේ හිටපු දළ කඩියෙක් කකුළ කෑව. ඒකෙන් මේකෙන් මගේ හිතුවිලි ගංගාවත් විසිරිල ගියා. හප්පා පැයක් විතරම කල්පනා කොර කොර හිටිය නෙව!!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ලේ බැංකුවෙන් දුන්න පාට කොළ කෑල්ල ඊයෙ සාක්කුවට දාගත්තු ගමන් නොවැ! බලමු මොකද්ද කියල</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><b>"ස්වේච්ඡා අඛණ්ඩ රුධිර දායකයා ජාතික සම්පතකි"</b></span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><b>"වයස අවුරුදු 18ත් 60ත් අතර බර කිලෝ 50 ට වැඩි නිරෝගී ඔබ රුධිර පරිත්‍යාගයට සුදුසුය"</b></span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><br /></span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">හප්පේ..යන්ට ඕන ..අම්ම මඟ බලං ඇති!...මේ කරදර ටිකක් තුනී උනාම මාත් එනව ලේදෙන්ට..නිකම්ම ලේ නෙමෙයි ...රත්තරං ලේ!!!!!!!</span></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-821850670409746442?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-27057067306845687862010-10-05T16:00:00.001+05:302010-10-05T16:01:54.875+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TKr-dvG4WDI/AAAAAAAAAE8/kPWvxnkWHxE/s1600/706362+(1).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/TKr-dvG4WDI/AAAAAAAAAE8/kPWvxnkWHxE/s320/706362+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5524507679738320946" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><div style="text-align: justify; "><br /></div><div style="text-align: justify; ">අද මම මේ කියන්න යන කතාව ටිකක් විතර පරණ , ඒත් මතක් වෙද්දිත් හීන් හිනාවක් මූණට වැටෙන තාලෙ එකක්.</div></span><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">යාලුවන්ට මතකයිනේ අපේ රටට ආපු සුනාමිය. ඔන්න ඉතින් සුනාමිය අපේ රට තොට බලල ගියායින් පස්සෙ අපේ ඉස්පිරිතාල වල තිබ්බ බේත් හේත්, පුලුන්, බැන්ඩේජ්, ප්ලාස්ටර් ආදී මෙකී නොකී එකී, පෙරකී සියලුම ජාති පොදි පටවල ගෙනිච්ච නෙව සුනාමියෙන් විපතට පත්වෙච්චි අසරන අයගෙ ජීවිත රැකගන්න. ඉතිං ඔය කාලෙ අපේ වාට්ටුවෙත් Drug Cupboard, Dressing Cupboard හෙම සුනාමි ගහල වගේ හිස්වෙලයි තිබුනෙ.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">හැබැයි ඉතින් ඔය විදියට මාසයක් දෙකක් ගියැයි කියමුකෝ..මෙන්න බොලේ සුනාමි ආධාර කියල ජීවිතේට දැකල නැති බේත්වර්ග, කෑම වර්ග, සිරප් වර්ග ,Dressing වර්ග අටෝ රාසියක් ඉස්පිරිතාල වලට ලැබෙන්නට පටං ගත්ත.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඔන්න ඔයාකාරෙට ලැබිච්ච සිරප් වර්ගයක් ගැන තමා අද කතාව!!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">දවසක් උදේ, මගේ බෙහෙත් දෙන වෙලාවෙ අපේ වැඩකරන ළමයෙක් දුවගෙන ඇවිල්ල , හති දදා මට කියනව</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"ඉන්දික මහත්තයො, අද මල්ටි විටමින් සිරප් වගයක් ඇවිල්ල Indoor එකට"</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"ආ එහෙමද?" මම ඇහුව</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">"ඒව හරි හොඳයිලු, සුනාමි ආධාරලු, අන්න අපේ කට්ටිය පොරකනව ඒව ලියවගන්න OPD එකේ. මමත් හෙන කට්ටක් කාල එකක් ලියෝගත්ත"</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මට ඔය මල්ටි විටමින් ගිල දැමීමේ නවීන විලාසිතාමය රෝගය වැළඳිලා නැති හින්ද මට ඒක එච්චර වැදගත් සිද්ධියක් වුනේ නැහැ.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මම ඉතින් " අනේ මට නම් ඕනෙ නෑ" කියල උත්තර දුන්න.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">පස්සෙ ආරංචි වුනා ඩිස්පැන්සරියට ආව මල්ටිවිටමින් සිරප් බෝතල් 50 ම උණු කැවුම් වගේ රෝහලේ අයම බෙදාගත්තැයි කියල.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඔන්න ඊළඟ සතියෙ තවත් සිරප් ලොට් එකක් ඉස්පිරිතාලෙට ලැබුණ. බෙදාගන්න ඕන අය ඇතිපදම් බෙදාගත්තු හින්දද කොහෙද මේව නම් වාට්ටුවල ලෙඩ්ඩුන්ටත් දෙන්න කියල හම්බවුනා.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මම ඉන්න වෙලාවක තමයි ඉස්සෙල්ලම ඔය සිරප් එක අපේ වාට්ටුවට ගෙනාවෙ</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ෂා..හරිම ලස්සන බෝතලයක්..හරියට වයින් බෝතලයක ෂේප් එක තියෙන්නෙ. මම ඉතින් පොඩ්ඩක් මේකෙ ලේබල් එක කියවල බැලුව.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඔවු ඔවු, මල්ටි විටමින් වර්ගයක් නේ..විටමින් වලට අමතරව ඔය ක්ෂුද්‍ර පෝෂක වර්ග(Zinc වගේ) තියෙනව.. ඒත් ඉතින් මේක කොහෙද හදල තියෙන්නෙ....????</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">අනේ අපොයි, මේ ලේබල් එකේ වත් බෝතලේ බඳේවත්, මූඩියේ වත් නිෂ්පාදිත රටක් ගැන කිසිම සඳහනක් නෑ!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඒ විතරක් ද? Batch Number එකක්, තියා අඩුම ගානෙ Expiry Date , Manufacturing Date වත් නැහැ!!!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඇත්තම කීවොත් ඕනෙ කරන මොන කෙහෙල්මලක් වත් නෑ!!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මම ඉතින් මේක අනිත් අයටත් කියල හැමෝම බෝතලේ පෙරල පෙරල බැලුව..හැමෝගෙම උත්තරේ නෑ නෑ නෑ තමයි ඉතින්!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">පස්සෙ අපි ප්‍රධාන අවුෂධවේදී මහත්තයට කතාකරල මේගැන විස්තර ඇහුව. අපරාදෙ කියන්න බෑ ඔන්න එතකොට තමයි මනුස්සයත් මේ ගැන දන්නේ..( හරී ෂෝක් :( )</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">කොහොම වුනත් Expiry Date නැති බෙහෙතක් අසරණ ලෙඩුන්ට දෙන්න බැහැනේ. අපි මේව ටික ඔක්කොම ආපහු යැවුව ඩිස්පැන්සරියට.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">අපේ මේ කළබගෑනිය අනිත් වාට්ටුවලටත් ගිහිල්ල ඔන්න,</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">දැන් තමයි හොඳම හරිය...ගිනි ඇවිලිලා..කාටද???</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ඇයි අර ඉස්සෙල්ල ආව ලොට් එකේ සිරප් බීපු ඇත්තන්ට</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මේ ගොල්ල..හොඳටම බය වෙලා..ඇයි අප්පා සමහරු ළමයින්ටත් බොන්න දුන්නලු!</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">කතාව එච්චරයි..</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ලෙඩ්ඩුනට අයිති දේවල් අයුතු විදියට උස්සගෙන යන මිනිස්සුන්ට ස්වභාවධර්මය දීපු අපූරු දඬුවමක් හැටියටයි මම මේක දකින්නෙ></span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">ප.ලි.</span></div><div style="text-align: justify; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">(මගෙන් අහනවද බීපු උන්ට මොකෝ උනේ කියල..?? මොකුත් උනේ නෑ..හැබැයි විඳෙවුව සෑහෙන කාලයක් බයේ!!)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-2705706730684568786?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-77323057888739953982010-03-15T19:35:00.002+05:302010-03-15T19:43:27.967+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.travelpod.com/users/mrcwoodsman/2.1255670943.the-bandaged-leg.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 413px; height: 550px;" src="http://images.travelpod.com/users/mrcwoodsman/2.1255670943.the-bandaged-leg.jpg" border="0" alt="" /></a><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:23px;"><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දැං ඡන්ද කාලේකියනවනේ. ඉතිං කාල බීල..කනවටත් වඩා බීල ,පොරවල් වෙච්චි අයියල හැමතැනම නිදහසේ සැරිසරනව නෙව. මේ දවස් වල රාත්‍රියට අපේ ශල්‍යවාට්ටුවෙ කාර්ය මණ්ඩලයටත් ඉස්පාසුවක් නෑ. මොකද කාල බීල , කළගුණ-කළ අගුණ හෙම සලකල පාරෙතොටේ වැටිල ඉන්න "පොරවල්", අඬු පඬු කෑලි නැතුව හූ කිය කියා අපිව බලන්න එන නිසා..</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">උදේට හිනාවේගෙන ඇමැටිල(ගරු ඇමතිතුමන්ල)එනව..හවසට අඬාගෙන ගෝලයො එනව..</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අපිත් ඉතිං තැලිච්ච පොඩිවෙච්චට බේත් දාල..වැඩිපුර තැලිච්ච අහක් කරල දාල එහෙම ඊලඟ ඡන්දෙට වැඩකරන්න සුදුසු විදියට රෙපෙයාර් කරල දෙනව..</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වැල් වටාරම් මදෑ..ඕං එහෙනම් කතාව..</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> ළඟදි දවසක අපේ ඉස්පිරිතාලෙ ශල්‍යවාට්ටුවට ආව තරුණ කොලුවෙක්..ආවෙ රෝද පුටුවක</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">නිකම්මත් නෙවේ සෑහෙන පිරිසකුත් පිරිවරාගෙන. කකුලකුත් බැන්ඩේජ් කරල..</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" මේ අපේ අර ඇමැතිතුමාගෙ විශ්වාසවන්ත හිතවතෙක්..මේ කකුල පොඩ්ඩක් අප්සෙට් වෙලා"</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආපු මනුස්සයෙක් කිවුව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මමත් ඉතින් පිරිවර සේනාව පොඩ්ඩක් එළියට යවල කොලුවව ඇඩ්මිට් කර ගත්ත. මිනිහගෙන් තුවාලෙ ගැන විස්තර ඇහුව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" මම අර අහවල් ඇමැතිතුමාගෙ අහවලා..මම ගියපාර ඡන්දෙදි පෝස්ටර් අලව අලව ඉන්නැද්දි..........."</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දැං ඉතිං ඉතුරු විස්තරේ අහන්න ඕනෙ නෑනෙ..මෙන්න තවත් ඡන්ද ප්‍රතිපලයක් කියල ඇඳ ඉහලින් ගහන්නම් කියල මම කොලුවට කිවුව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මෙයා පෝස්ටර් අලවද්දි තවත් කට්ටියක් පොල්ලකින් කකුල් වලට ගහලයි මේක වෙලා තියෙන්නෙ. රජයෙ රෝහලකින් ‍‍ x-ray කරල බලල, කකුලෙ දිග අස්ථියක පිපිරුමක් තියනව කියල ක්‍රේප් බැන්ඩේජ් එකක් දාලයි තිබුනෙ. </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> ඒ ඔක්කොම විස්තර මෙයාට දීල තිබුන Diagnosis Card එකේ ලියල තිබුන.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මනුස්සයව ඇඩ්මිශන් බෙඩ් එකට දාල, ඩොක්ටර්වත් ගෙන්නගෙන අපි දැන් ලෑස්තිය තුවාලෙ තත්වෙ බලන්නයි..</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හරි ලස්සනට තුවාලෙ ඔතල තිබ්බ,හැබැයි කොලපාටට මොනවද මන්ද කකුල පිට පැත්තටත් ලීක් වෙලයි තිබුනෙ.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉස්පිරිතාලෙ කොල පාට බෙහෙතක් පාවෙච්චි නොකරන හින්ද, අපි ඇහුව </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"මොනවද මේ කොළපාට ?" කියල</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"ඔය අර .......වෙද මහත්තය බැඳපු පත්තුවනේ සර්..." කොලුව කිවුව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පත්තුව කෙසේ වෙතත් ඉතින් තුවාලෙ අල්ලනකොට නම් මනුස්සය බෙරිහන් දෙනව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එතකොටම අපිට තේරුනා වැඩේ කුරුවල් වෙලා තමයි කියල</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඉතින් සේලයින් වලින් පොඟවල හෙම බැන්ඩේජ් එක ගැලෙව්ව...කොලුව මරහඬ තලද්දිම.බොහොම හොඳ සුවඳක් හෙමත් පැතිරුනා</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හපොයි..මෙන්න බැන්ඩේජ් එකත් එක්කම කකුලෙ හමත් ගැලවෙනව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> දනිස්ස ළඟ ඉඳන් පල්ලෙහාටම දාල තිබුන පත්තුවට යටින් හම සේරම නරක් වෙලා!!!!! </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> දැං මුලු කකුලම සම්පූරන තුවාලයක්!!!!!</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේක වාට්ටුවක් ඇතුලෙ සුද්ද කරන්න පුලුවන් තුවාලයක් නෙවේ කියල තීරනය වෙච්චි නිසා මෙයාව ශල්‍යාගාරයට යවන්නයි තීරනය වුනේ.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පැයක හමාරක යුද්දෙකින් පස්සෙ පත්තුවයි කකුලයි සුද්දකරල කොලුවව ආපහු වාට්ටුවට ගෙනාව..හැබැයි අති විශාල තුවාලෙකුත් එක්ක. </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දැං ඉතින් තුවාලෙ වේලෙන්න බෙහෙත් විදිනව දවසට හය සැරයක්! </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">තිබුනෙ කකුලෙ අස්ථියක බොහොම පොඩි පිපිරුමක් විතරයිනෙ. ඔන්න ඉතින් දැං බෝනස් තුවාලෙකුත් තියනව.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඕකයි කතාව..හිතන්න තියෙන්නෙ බොහොම පොඩි දෙයයි..අපි මොන වෛද්‍යවරයෙකුගෙන්, බටහිර හෝ දේශීය </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොන වෛද්‍ය ක්‍රමයක් විශ්වාස කළත් නියම සුදුසුකම් ලබපු කෙනෙකුගෙන් ප්‍රතිකාර ගන්නවනම් මේවගෙ දේවල් වෙන එක </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වලක්ව ගන්න පුලුවන්.. එහෙම නේද යාලුවනේ?</span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7732305788873995398?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-82125638153571998072009-11-02T13:56:00.004+05:302009-11-02T13:58:59.374+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/Su6X74Ab6vI/AAAAAAAAAEU/cId05gxODpk/s1600-h/ICSA+India.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 311px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/Su6X74Ab6vI/AAAAAAAAAEU/cId05gxODpk/s320/ICSA+India.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399420058166094578" /></a><br /><div style="text-align: center; "><i><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතැනින් </span></span></i><a href="http://www.projectsmonitor.com/NewsImages/Photos/photo4/ICSA%20India.jpg"><i><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">http://www.projectsmonitor.com/NewsImages/Photos/photo4/ICSA%20India.jpg</span></span></i></a></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මම අද මේ කියන්න යන්නේ අලුතෙන්ම මට ලැබුන අත්දැකීමක්, ඔයාලට මතකද යාලුවනේ දැනට සති තුනකට විතර ඉස්සර මුලු ලංකාවටම සිදුවෙච්චි විදුලිය බිඳ වැටීම?. අන්න එදාට පහුවෙනිද තමයි මේ කතාව සිද්දවුනේ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රුවන් බොහොම කඩවසම් කොලුවෙක්. තාම වයස අවුරුදු දහඅටයි. ඉස්කෝලෙ ගමන නතර කරල දාපු රුවන්ට රස්සාවක් ලැබුන. ඒ විදුලි බල මණ්ඩලයෙ සේවා සැපයුම් කොන්ත්‍රාත් ආයතනයක කම්කරුවෙක් විදියට.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රුවන් රස්සාවට ගිහින් ටික දවසකින් තමා අර ඉස්සෙල්ල කියපු පවර් කට් එක ආවෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පහුවදා උදේ රුවන් ඇතුලු කන්ඩායමට පැවරුනා නගරයෙන් ටිකක් දුර පැත්තක සේවා කටයුත්තක්. බිම වැටිල තිබුන ඇලුමිනියම් වයර් එකක් ආපහු ස්ථානගත කරන එක තමා ඒ රාජකාරිය. මේ වෙනකොටත් විදුලි සැපයුම නොතිබුන හින්ද මේ අයට වැඩේ තවත් පහසු වුනා. රුවන් ලයිට් කනුවට නැගල ආරක්ෂිත බඳ පටිය දාගත්ත. මේක පාවෙච්චි කරන්නෙ අත් දෙකම නිදහස් කරගෙන ආරක්ෂිතව තමන්ගෙ වැඩේ නිම කරන්න කියල කවුරුත් දන්නවනේ. එයාට උදවුවට තව දෙන්නෙකුත් නැග්ග කනුවට. කැඩිල තිබුන කම්බිය පිළිසකර කරල තුන්දෙනාම අල්ලගෙන කනුව උඩ ස්ථානගත කරනකොටම කවුරුත් නොහොතපු අනපේක්ෂිත දෙයක් සිදුවුනා. හිතාගන්න පුලුවන්ද? කරන්ට් ආව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">යට හිටපු දෙන්න විසිවෙලා වැටුන. පහල කැලෑ රොදවල් පඳුරු නිසා ලොකු ප්‍රශ්නයක් නෑ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කෝ එතකොට රුවන්? කම්බි දෙක අල්ලගත්තු රුවන් බඳ පටිය නිසා විසිවුනේ නෑ. එයා තාමත් හිටපු ඉරියවුවෙමයි..! වහාම ක්‍රියාත්මක වුන අනිත් සගයො රුවන්ගෙ අත් වලට ඒගොල්ල ගාව තියන ඉන්සුලේටර් බටයෙන් ගහල කම්බියෙන් ගලවගෙන බිමට ගත්ත.........</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වේගයෙන් ආපු විදුලි බල මණ්ඩලයෙ වාහනය රෝහල ඇතුලට ආව. දරඳඩු වෙච්ච මනුස්සයෙක් ට්‍රොලියට ගත්තෙ..........ඒ.රුවන්..!! වාට්ටුවට වේගයෙන් ගිය ට්‍රොලිය වට කරගත්තු කාර්ය මංඩලය ඉක්මනින් හර්ද සම්බාහනය (Heart Massage ) පටන් ගත්ත. ඔක්සිජන් සමඟ කෘතිම ශ්වසනය දෙන්න තව දෙන්නෙක් දඟලනව. රුවන්ගෙ නිසල සිරුරට ජීවය දෙන්න ඒ වෙද්දිත් කාලය කියන නපුරා ඉඩදීල තිබුනෙ නෑ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">විනාඩි හතලිස්පහකට පස්සෙ හිසේ ඉඳල දෙපතුල ගාවටම සුදු රෙද්දක් පොරවගෙන රුවන් නිශ්චලව හිටිය. රුවන්ගෙ යාලුවො ටික තර්ක කරමින් හිටිය.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"ඌ අලුත් එකා..අපරාදෙ අපිට යන්නයි තිබුනෙ"</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" නෑ බං ඌ දැනගන්න එපායැ පේස් එක අතාරින්න.."</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වැරැද්ද කාගෙ අතේ වුනත් අසරන තරුණ ජීවිතයක් අහිමි වෙලා ඉවරයි. මේ සිද්දිය ඉවරවෙලා, මම වාට්ටුවෙන් එළියට බැස්ස මගේ යුනිට් එකට යන්න. රුවන්ව ගෙනාපු විදුලිබල මණ්ඩලයෙ නිල් පාට වාහනේ ගහල තියන වැකියකට මගේ දෑස යොමුවුනේ නිරායාසයෙන්මයි.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Safety First..!</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආරක්ෂාව පළමුව...</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">සියල්ල වචනයට, ස්ටිකරයට පමණක් සීමාවී ඇති සැටි....ඉතිරිය ඔබට හිතන්නට ඉතිරි කරමි..!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-8212563815357199807?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-5949625451408864872009-10-04T10:01:00.002+05:302009-10-04T10:05:19.623+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SsglbdHrorI/AAAAAAAAAEA/uj6m3AsbkMM/s1600-h/matt-moonface.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 215px; height: 275px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SsglbdHrorI/AAAAAAAAAEA/uj6m3AsbkMM/s320/matt-moonface.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388598107752342194" /></a><br /><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතැනින් </span></i><a href="http://www.passarella.com/matt/matt-moonface.jpg"><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">http://www.passarella.com/matt/matt-moonface.jpg</span></i></a></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">සෙවුවන්දි පුංචි දඟකාර සමනළියක්. වයස යාන්තම් අවුරුදු හතරයි. ගමේ ගොඩේ හැදිච්ච වැඩිච්ච හින්දම, වෙල් එළියෙ බඩවැටියෙ ඇලේ දොලේ කෙළිදෙළෙන් හිත පිරෙනකල් පියාඹන්න , දඟ කරන්න මේ සමනළ පැටික්කිට කවුරුවත් බාදාවක් කලේ නෑ. පුංචි සෙවුවන්දි එයාගෙ අම්මටයි තාත්තටයි හිටිය එකම දරුව හින්ද ඒ ගොල්ලො මෙයාට හරියට ආදරෙයි.</span></div><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:23px;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒත් එක දවසක් පාන්දර පුංචි සෙව්වන්දි සෙල්ලම් කර කර ඉඳල අම්ම ගාවට ආවම එයාගෙ පපුවෙන් සද්දයක් ඇහෙනව වගේ නේද කියල අම්මට හිතුන. ඒත් අම්ම ඒක එච්චර ගනනකට ගත්තෙ නෑ. සතියක් දෙකක් යනකොට පපුවෙන් ඇහිච්චි පුංචි රාන් රූන් සද්දෙ වැඩිවුනා, ඒවගේම පුංචි සෙවුවන්දිට පඩිපෙලක් කන්දක් නගිනකොට හුස්ම ගන්න අමාරුවෙන තරමටම ලෙඩේ ටිකෙන් ටික වැඩිවුනා. හොඳටම බයවෙච්චි අම්මයි තාත්තයි සෙවුවන්දිව ළමාරෝග විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙකුට පෙන්නුව. බෙහෙත් වේල් දෙකතුනකට පස්සෙ ඩොක්ටර් පුංචි දුවටයි අම්ම තාත්තටයි උපදෙස් මාලාවක්ම දුන්න.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">උදේ පින්නෙන්, දූවිලි වලින්, මල් පරාග වලින්, අන්නාසි ,තක්කාලි, බලමාලු, බල කරවල වගේ කෑම වලින් පරෙස්සම් වෙන්න කිවුව. නාහෙට අදින්නයි, බොන්නයි බෙහෙත් ජාති මහ ගොඩකුත් දුන්න.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ පුංචි දරුවට හැදිල තිබුනෙ ක්ලෝම/පෙනහලු ඇදුම( Asthma ) කියන ලෙඩේ. මේකෙදි පිටතින් එන අසාත්මිකතාවයක්( Allergy ) හින්ද පෙනහලු වලට වාතය ගෙනියන නාළ පුංචිවෙලා හුස්ම ගන්න අමාරු වෙනව. ඉතින් ඔය අසාත්මිකතාව සමහරුන්ට පින්නට, මල්පරාග වලට, දූවිල්ලට, ශීත කෑම වලට, සමහර බෙහෙත් වර්ග වලට ආදී විවිධ දේවල් වලට ඇතිවෙන්න පුලුවන්. මේවට කියනව අසාත්මික කාරක ( Allergen ) කියල. මොනව කිවුවත් තමුන් අසාත්මික වෙන්නෙ මොන මොන දේවල් වලටද කියල හොයාගන්න පුලුවන් වෙන්නෙත් තමුන්ටම තමයි.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඉතින් දැන් පුංචි සමනළී බෙහෙත් වේල නොවරදවාම ගන්නව. දැන් ආයෙත් දුවන්න පනින්න පුලුවන්. හැබැයි ඉතින් දූවිලි ටිකක් වැඩියෙන් ඇනුවොත්, බල මාලු ටිකක් කෑවොත් හෙම ආපහු ලෙඩේ පොඩ්ඩක් විතර මතුවෙනව. හැබැයි ඉස්සර තරම් දරුණුවට හෙම නෙවේ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඔය අතරෙ සෙවුවන්දිගෙ තාත්තට පත්තරේ තිබිල දැන්වීමක් බලන්න හම්බවෙනව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" ජීවක වෙද මහතා..ඇදුම රෝගය සති හතරකින් නිට්ටාවටම සුවය. එක් ප්‍රතිකාරයක් පමණි.."</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඕකයි දැන්වීම..ගෙවල් වලට ළඟපාත නොවුනත් තාත්‍තයි අම්මයි තීරනය කරනව පුංචි කෙළි පැටික්කිව මේ ජීවක වෙදමහත්තය ළඟට එක්කන් යන්න. ඒ වෙන මොකටවත් නෙමේ විටින් විට මතුවෙලා පුංචි පැටික්කිට කරදර කරන ලෙඩේ නිට්ටාවටම හොඳකර ගන්න.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දුරු කතර ගෙවාගෙන ජීවක වෙද මහත්තයව හම්බවෙන සෙවුවන්දිලට එයා පොරොන්දු වෙනව මාසෙකින් ලෙඩේ නිට්ටාවටම හොඳකරල දෙන්න. ප්‍රතිකාරයත් හරිම ලේසියි. සියඹලා ඇටයක් විතර ගුලි දෙකක් ගානෙ දවසට තුන් සැරයක් මීපැණිත් එක්ක බොන්න විතරමයි තියෙන්නෙ. හැබැයි ඉතින් වෙදමහත්තයගෙ ගාස්තුව නම් ටිකක් වැඩියි. ඒත් ඉතින් එකම දරුව වෙනුවෙන්නෙ කියල මෙයාල මේ වියදම දරාගත්ත.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දවස් දෙක තුනෙන්ම සෙවුවන්දිට ගුණයක් දැනුන. අනිත් බෙහෙත් ඔක්කොම නවත්තල අම්ම කොහොම හරි සෙවුවන්දිට මේ ගුලි පොවුවනව. ලෙඩේත් ඉක්මනින් අඩුවෙනව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">සති තුනක් විතර ගියාට පස්සෙ පුංචි සෙවුවන්දිගෙ මූනෙ මොකක්දෝ වෙනසක් අම්මට දැනුන. ටිකක් ඉදිමිලාද කියලත් හිතුන. ඔය අතරෙ තමයි සෙවුවන්දිට මුත්‍රා දැවිල්ලක් හැදුනෙ. හරිම තද උණකුත් එක්ක.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් ආයෙම පුංචි පැටික්කිව ළමා රෝග වෛද්‍යවරය ළඟට එක්කන් යන්න අම්මලට සිද්දවුනා. එතෙනදි පරීක්ෂාකරපු මුත්‍රා සාම්පලයෙ ලොකු වෙනසක් තිබ්බ හින්ද, ලේ පරීක්ෂණ වගයකුත් කරන්න සිද්දවුනා. අන්තිමේදි ඩොක්ටර් තීරණය කළා සෙවුවන්දිව රෝහලේ නවත්තන්න.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඔය විදියට තමයි රෝහලේ ළමාවාට්ටුවට සෙවුවන්දි ආවෙ. පරීෂණ මහ ගොඩකට පස්සෙ තීරණය වුනේ මොකක්ද දන්නවද? පුංචි දරුවට දියවැඩියාව තියන බව....!</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">උපතින් දියවැඩියාව අරගෙන ආපු නැති මේ මල් කැකුළට මේක හැදුනෙ කොහොමද?. තව තව පරීක්ෂන කෙරුන. වෛද්‍යවරු පුංචි සමනලීව පරීක්ෂා කලා..මූන ඉදිමුන තත්වය Moon Face කියන රෝග ලක්ෂනය කියල තීරනය වුනා.<i>(පින්තූරෙ තියෙන්නෙ ඒ ලක්ෂනේ)</i> මෙහෙම වෙන්න පුලුවන් ස්ටීරොයිඩ ගනයෙ බෙහෙත් වැඩි මාත්‍රාවක් දිගුකාළයක් තිස්සෙ ශරීරගතවුනාම.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් මේක ගැන ඩොක්ටර්ස්ල තාත්තගෙන් අම්මගෙන් කරුනු ඇහුව. බෙහෙත් ගත්තෙ කාගෙන්ද කොහෙන්ද කියල. ඔන්න ඔතෙන්දි ජිවක වෙද මහත්තයගෙ ගුලි සෙල්ලම ගැන එළිකරන්න තාත්තට සිද්දවුනා.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අවසාන නිගමනය වුනේ මේකයි..අර ගුලිවල තිබිල තියෙන්නෙ ස්ටීරොයිඩ ගනයෙ බෙහෙත් කුඩු, බොහොම වැඩි මාත්‍රාවකින්.ඒකනෙ එකපාරටම ලෙඩේ හොඳ වුනා වගේ දැනුනෙ. මේ හොර වෙදා ෆාමසියෙන් ගත්තු Prednisolone වගේ බෙහෙතක් කුඩු කරල අර ගුලි හදන්න ඇති.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">තාත්ත මේ වෙදාව හොයාගෙන ගියා..ඒත් ඒ වෙනකොට මනුස්සය ආගිය අතක් නැහැලු..බේත් ශාලාවත් වහලලු.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කොහොම හරි අන්තිමේදි පුංචි සෙවුවන්දි සදාකාලික ලෙඩෙක් වුනා. දරුනු ආපහු යථා තත්වයට පත්කරන්න බැරි හානි ගොඩක් එයාගෙ පුංචි ඇඟ ඇතුලෙ වෙලයි කියල දැනගත්ත. කතාව ඔච්චරයි</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒත්....හිතන්න දේවල් නම් බොහොම ගොඩයි..තවත් මේවගේ හොර ජීවකයො මුලු බටහිර, දේශීය සහ අනෙක් හැම වෛද්‍ය සාශ්ත්‍රයන්ටම නිගා දෙමින් නිදහසේ ගොදුරු දඩයම් කරනව. අපි බෙහෙත් ගන්නෙ කාගෙන්ද? තීරණය ඔබ අතේ..!</span></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-594962545140886487?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-63710487067363554872009-09-25T06:55:00.005+05:302009-09-26T08:22:42.833+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/Sr2Bn0RVshI/AAAAAAAAAD4/lT9FJDN2GwA/s1600-h/icu4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/Sr2Bn0RVshI/AAAAAAAAAD4/lT9FJDN2GwA/s320/icu4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385603250451231250" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් </span></i></span><a href="http://www.sgrh.com/images/criticare/images/icu4.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">http://www.sgrh.com/images/criticare/images/icu4.jpg</span></i></span></a></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; ">මේ සිද්දිය වුනේ මහ රෝහලක දැඩි සත්කාර ඒකකයෙ(I.C.U.). මගෙ යාලුවෙක්ගෙ අත්දැකීමක් තමයි මේකත්. මේ කතාවට සම්බන්ධ වෙන්නෙ තරුණ ගෑණු ළමයෙක්, අවුරුදු 25 ක විතර.</span></div><a href="http://www.sgrh.com/images/criticare/images/icu4.jpg"></a><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> මේ ළමය රස්සාව විදියට කරල තියෙන්නෙ ගාර්මන්ට් එකක ඇඳුම් මහන එකලු. ඉතිං දවසක් මෙයා රැකියාව කරකර ඉන්නකොට හිටපු ගමන් සිහි නැතිවෙලා බිම ඇදගෙන වැටිල. වැඩපලේ අය මෙයාව ඉස්පිරිතාලෙ ඇරන් ඇවිත්. විවිධාකාර පරීක්ෂණ ගොඩක් කරල මෙයා සිහිනැතිවෙච්ච හේතුව හොයන්න වෛද්‍යවරු උත්සාහ කරල. කොහොමහරි අන්තිමේදි ඔලුවෙ CT Scan පරීක්ෂණයෙන් හොයාගන්න පුලුවන් වුනාලු මෙයාගෙ මොළයෙ ලේ ගැලීමක් වෙලා තියනව කියල. හිටි ගමන් අසිහි වෙලා තියෙන්නෙ මෙන්න මේ හෙතුවෙන් තමයි.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් මුලින්ම මේ ලෙඩාව යොමුකරල තියෙන්නෙ වාට්ටුවකට. වාට්ටුවෙ දවස් දෙක තුනක ප්‍රතිකාර වලිනුත් කිසිම අඩුවක් නැති හින්ද තමයි, දැඩි සත්කාර ඒකකයට මාරු කරල තියෙන්නෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">I.C.U. එකේදි මේ ළමයට තවත් අමාරු වෙලා. හුස්ම ගැනීම නතර කරල මැෂින් එකකින් තමයි හුස්ම දීල තියෙන්නෙ ( I.P.P.V / Intermittent positive Pressure Ventilation ) . මූත්‍රා යන්නත් බට හයිකරල ( Urine Catheter )</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ විදියට මෙයාව තියාගෙන ඉඳල තියෙන්නෙ සැත්කමක් කරල මොලයට ගලපු ලේ වලින් ඇතිවුන හානිය නිවැරදි කරන්න පුලුවන් වෙයිද කියල බලන්නලු.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දිනපතාම මේ ලෙඩා විශේෂ අවධානයකින් බලපු ස්නායු රෝග සම්බන්ධ වෛද්‍යවරු අවසානයෙදි තීරනය කරල තියනව සැත්කම නොකරන්න. මොකද ඔපරේෂන් එකකට ගන්න තරම් සුදුසු තත්වයක රෝගියා නැති නිසා. මේවගේ තීරණ වලදි විශේෂ‍ඥ වෛද්‍ය කණ්ඩායමක් එකතු වෙලා සාකච්චා කරනව සැත්කමේ වාසි අවාසි ගැන. වාසි වලට වඩා අවාසි පැත්ත ගොඩක් වැඩි නම් තීරණය වෙන්නෙ සැත්කම නොකර ඉන්නයි.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් ලෙඩාගෙ භාරකාරයන්ට, ගෑණු ළමයගෙ අම්මටයි තාත්තටයි මේ තීරනේ දැනුම් දීල තියනව. ඒත් එක්කම ලෙඩාගෙ තත්වය බරපතලයි කියලත් මෙයාලට කියල දුන්නලු.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔය විදියට සතියක් දෙකක් විතර I.C.U. එකේ මේ ලෙඩා හිටියලු. මැෂින් වල පිහිටෙන්. එක දවසක් දවල් වරුවෙ මේ අසරන ගෑනු ළමය මියගිහින් තියනව. මේ කනගාටුදායක ආරංචිය දන්වල මෙයාගෙ ලිපිනයට විදුලි පුවතක් යවල.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතිං කළබලෙන් ඒවගේම දුකෙන් අර නැතිවෙච්චි ළමයගෙ අහිංසක අම්මයි තාත්තයි ඉස්පිරිතාලෙට දුවගෙන ආවලු. මගෙ කතාවෙ වැදගත්ම කොටස පටන් ගන්නෙ මෙතනින්. ඉතින් අර තාත්ත තමන්ගෙ දුව නැතිවෙන්න හේතුව අහල තියෙනව. කාගෙන්ද දන්නවද? රෝහල් උපස්ථායක මහත්තයෙකුගෙන්.! ඒ මනුස්සය මේ තාත්තව ඩොක්ටර් කෙනෙකුට හරි හෙද නිළධාරියෙකුට හරි යොමු කරන්නෙ නැතුව කියල තියෙනව,</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">"ලේ කැටියක් හිරවෙලානෙ ළමය මැරුනෙ " කියල. </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොකද උපස්ථායකවරුන්ට මේවගෙ රෝග ගැන තියන දැනුම, අවබෝධය අඩුයිනෙ. ඉතිං කටට ආපු දෙයක් කියල දාල.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පස්සෙ ලෙඩාගෙ මිනිය බාර දෙන වෙලාවෙ ලෙඩාට වුනේ මොකද කියල තාත්තට පැහැදිළි කරල දෙනකොට, මෙන්න මේ මනුස්සය කෑ ගහනවලු, මගෙ දුවව මරාගෙන දැන් බොරු කියනව. මම මේක ලේසියෙන් අතාරින්නෙ නෑ..කියකියා. ඇයි කළින් අර මනුස්සය කීවෙ වෙන කතාවක්නෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පස්සෙ නර්ස්ලයි ඩොක්ටර්ස්ලයි මෙයාගෙන් අහල තියනව</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> "දැන් ඔයා හිතන්නෙ මොනව වෙලා ඔයාගෙ දුව නැතිවුනා කියලද?" </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මනුස්සය කිවුවලු " ලේ කැටියක් උගුරෙ හිරවෙලා තමයි මගෙ දුව නැතිවෙලා තියෙන්නෙ කියල."</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අර උපස්ථායක කියපු දේ මේ තාත්තට අවබෝධ වෙලා තියෙන්නෙ ඔන්න ඔය විදියටයි. ඇයි අර මනුස්සය කිවුවෙ ලේ කැටියක් හිරවෙල කියලනෙ..මේ තාත්ත හිතුවෙ උගුරෙ හිරවෙන්න ඇති කියල.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කොහොම කොහොම හරි අන්තිමට අර උපස්ථායක මහත්තයවත් තාත්ත ළඟට ගෙන්නල, සිදුවෙච්චි වරද නිවැරදි කරල මෙයාලව ආපහු යවල තියනව..බොහොම අමාරුවෙන්.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඇත්තටම මේ ගෑණු ළමය නැතිවෙලා තියෙන්නෙ මොළේට ඇතිවෙච්චි ලේ ගැලීම තවත් වැඩිවෙලා මොළයට ඇතිවෙච්චි තෙරපුම හින්දයි.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පස්සෙ අර උපස්ථායක මහත්තයට අවවාද කරල තියනව ආපහු තමන්ට අයිති නැති, තමන් නොදන්න දේවල් වලට උත්තර නොදී ඉන්න ඒවඅදාල අයට යොමුකරන්න කියල.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ කතාවෙන් මම කියන්න උත්සාහ කලේ මෙන්න මේ පුංචි කාරනේ. රෝහලකදි මොනවහරි දෙයක් අහනවනම් ඒකට සුදුසු කෙනෙකුගෙන් අහන්න හැමෝම දැනුවත් වෙන්න ඕන. ඒ කිවුවෙ ලෙඩෙකුගෙ රෝග තත්වයක් ගැන , කන්න බොන්න සුදුසු දේවල් ගැන, ලෙඩෙක් සම්බන්ධව වගේ අහනවනම් නර්ස් කෙනෙකුගෙන් අහන්න. වැඩිදුර කරුණු දැනගන්න ඕනෙ නම් එයා ඔයාව වෛද්‍යවරයාට යොමුකරාවි.ඕනම කෙනෙක් නීතියෙන්ම බැඳිල ඉන්නව ඔයාලගෙ ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්න. මොකද ඒකත් අපේ රාජකාරියෙම කොටසක් හින්ද.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේවගෙ වැරදීම් වලක්ව ගන්න පුලුවන් ඒ ගැනත් පොඩ්ඩක් හිතුවොත්.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-6371048706736355487?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-61261589482549099812009-09-16T07:58:00.004+05:302009-09-16T09:01:51.456+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SrBbOYNlWiI/AAAAAAAAADw/CYy0cY-xZiU/s1600-h/sri-lanka-hump-nosed-viper--hypnale-nepa.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 244px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SrBbOYNlWiI/AAAAAAAAADw/CYy0cY-xZiU/s320/sri-lanka-hump-nosed-viper--hypnale-nepa.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381901857283463714" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතැනින් </span></i></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><a href="http://www.naturephoto-cz.com/photos/sevcik/sri-lanka-hump-nosed-viper--hypnale-nepa.jpg"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;">http://www.naturephoto-cz.com/photos/sevcik/sri-lanka-hump-nosed-viper--hypnale-nepa.jpg</span></i></a></span></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වෙ</span></b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ලාව හවස හයට විතර ඇති.ගොම්මන් කලුවරත් වැටීගෙන එනව. වාට්ටුවත් ටිකක් කාර්යබහුල වෙලයි තිබුනෙ. ඔන්න අවුරුදු පහලොවක විතර කොලුවෙක් එක්ක දෙතුන්දෙනෙක් කඩා බිඳගෙන වාට්ටුවට ආව. කොලුපැටියගෙ අත ලේන්සු කඩමාල්ලකින් වහල තිබුන.</span></div><a href="http://www.naturephoto-cz.com/photos/sevcik/sri-lanka-hump-nosed-viper--hypnale-nepa.jpg"></a><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" මොකද උනේ " කියල මම ඇහුව</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">" සර්පයෙක් ගැහුව මහත්තයෝ " කියල එතන හිටපු ගෑණු මනුස්සය කිවුව, මයෙ හිතේ අර කොලුවගෙ අම්ම වෙන්ටෝනෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම ඉක්මනට මෙයාව ටැප් එක ළඟට යැවුව හොඳට සබන් දාල අත සෝදගෙන එන්න කියල. මොකද ගොඩක් අය මේවගෙ දෙයක් වුනාම කළබලේට ඉස්පිරිතාලෙ දුවන් එනව විතරයි , කරන්න තියන මූලික ප්‍රථමාධාර ටිකවත් කරන්නෙ නැතිබව දන්න හින්ද.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">සර්පයෙක් දෂ්ට කලොත් ඉස්සෙල්ලම හොඳින් සබන් දාල හෝදන්න, දෂ්ටනයට ලක්වුන අවයවය හැකිතාක් නොසොල්වා තියාගන්න, මත්පැන්, තේ, කෝපි, වගේ උත්තේජක පාන වර්ග නොදෙන්න අපි හැමෝම දැනුවත් වෙලා ඉන්න ඕනෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හරි හරි..අපි කතාවට එමුකෝ..ඉතිං මේ ගොල්ල කොලුවගෙ කාපු සර්පයව ගෙනල්ල තිබුන, ජෑම් බෝතලේකට දාල. සර්පයව නම් තලල තලල ජෑම් කරල තමයි තිබුනෙ. වෙලාවට සර්පය ඔලුව බේරගෙන තිබ්බ හින්ද කවුද කියල අදුරගන්න පුලුවන් වුනා. ඒක කුණකටුවෙක් </span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">(</span></span><span class="Apple-style-span" style=" border-collapse: collapse; white-space: pre; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Hump nosed viper</span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; white-space: normal; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; font-family:Georgia, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">) ඔලුවෙ තුන්හුලස් හැඩේ නිසා මෙයාව වෙන්කරල අඳුරගන්න ලේසියි.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම කොලු පැටියව වාට්ටුවට ඇඩ්මිට් කරල ඩොක්ටර්ට කතාකරල මෙයාව පෙන්නුව. පිටගැස්ම බෙහෙත විද්ද. ඉක්මනින් කරන්න තියන පරීක්ෂන ටිකට ලේ, මූත්‍රා හෙමත් යවල මෙයාට ඇඳකට යන්න කිවුව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ලෙඩාගෙ දකුණු අතේ මහපටැඟිල්ලෙ තමා කුණකටුව කාල තිබ්බෙ. ගොම්මන් වෙලාවෙ පොල්ලෙලි ගොඩක් අස්සට අතදාල තමයි මූව කවාගෙන තියෙන්නෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කුණකටුව කෑවම හරිම වේදනයි, ඊට අමතරව ගොඩක් ඉදිමුමත් එනව. ඒක ලෙඩාට පැහැදිළි කරල දුන්න. මිනිහගෙ අතේ බැඳල තිබ්බ කඹයක් විතර මහත නූලක්. ඒකත් කප්පවල දැම්ම, ඒකට නම් මනුස්සයට සර්පය කෑවට වඩා දුකයිද කොහෙද....</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඊළඟ දවසෙ උදේ , මෙන්න මෙයා අතත් එල්ලගෙන එනව. බැලින්නම් අත බෙර කොටේ වාගෙ ඉදිමිලා, නිල් පාට වෙලා, සීතල වෙලා..මේක දැකපු ගමන් මට හොඳටම බය හිතුන අත ඉවරයි තමා කියල. ඉතින් දඩි බිඩි ගාල බැලුව මොකද මෙහෙම වුනේ කියල.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">බැලින්නම් මෙන්න අතේ මැණික්කටුව ළඟ තව මොකක්ද නූලක් බැඳල..!. ඒක නිසා තමයි මේ අත ඉදිමිල ලේ ගමන නැවතිල නිල්වෙලා තියෙන්නෙ. තව ටිකවෙලාවක් තිබ්බ නම් අත කපන්න වෙනව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මට හොඳටම තරහ ගියා මේ වැඩේට නම්, ඇයි මම අතේ තිබ්බ සේරම නූල් කපල, ඒක කපපු හේතුවත් මූට කියල දීලනේ ගියෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මිනිහ කෙඳිරි ගගා සමාව ඉල්ලනව. වෙලා තියෙන්නෙ මේකයි.., රෑ වෙලා සිකියුරිටි කාරයටත් ජරාවක් දීලද කොහෙද මිනිහ බලන්න එකෙක් ඇවිත් තියනව. එනකොට කොහෙද මිනිහෙක්ගෙන් මන්තර ජප කරපු (?) නූලක් ඇරන් ඇවිත්. මන්තර කාරය කිවුවලු මේක සර්පයා කාපු අතේම බඳින්න කියල. ඉතින් අර ගොන් වහන්සෙත් හැමෝටම හොරෙන් අර නූල අතේ බැඳගෙන තමයි නිදාගෙන තියෙන්නෙ. අපි නූල් බඳින්න එපා කියපු හින්ද කාටවත් පෙන්නුවෙ නැතිලු අත ඉදිමෙන කොටත්...උදේ මිනිහ ට්‍රයි කළාලු නූල කපල දාන්න..ඒත් එතකොටත් අතේ ඉදිමුම වැඩි හින්ද නූල පේන්නෙ නැතිතරමටම වැහිල තිබුන නිසාලු..මට ඇවිත් කිවුවෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොනව කියන්නද ඉතින්..ගහන්නයැ..මූට? අමාරුවෙන් නූල කපල දාල අත බේරගත්ත. </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේකෙන් අපිට පුංචි දෙයක් තියනව මතක තියාගන්න. සර්ප දෂ්ටනයකදි අතක නම් ඇඟිලි වල දාල තියන මුදු, අතේ බැඳන් ඉන්න නූල්, ඛ්‍රේස්ලට්, වලලු වගේ දේවල්, වෙන තැනක කෑව නම් තදවෙන්න පුලුවන් ඇදුම් ආදිය අනිවාර්යෙන්ම අහක් කරන්න ඕනෙ නැත්නම් ඉදිමුමත් එක්ක මේවට හිර වෙලා අත්, ඇඟිලි කපන්නත් වෙන්න පුලුවන්..ආ තව දෙයක් මතක තියාගන්න..අර තිරිංග දානව කියල සර්පය කාපු තැනට උඩින්, යටින් රෙදිපටි බඳින එකත් හරිම භයානකයි යාලුවනේ..! </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-6126158948254909981?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-64865756034292546902009-09-12T08:50:00.006+05:302009-09-12T11:49:26.531+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SqsmL97hOtI/AAAAAAAAADo/GwA8GC1pA2Y/s1600-h/bloody_rose.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 223px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SqsmL97hOtI/AAAAAAAAADo/GwA8GC1pA2Y/s320/bloody_rose.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380436166868810450" /><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); -webkit-text-decorations-in-effect: none; "></span></a><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SqsmL97hOtI/AAAAAAAAADo/GwA8GC1pA2Y/s1600-h/bloody_rose.JPG"><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; "></span></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SqsmL97hOtI/AAAAAAAAADo/GwA8GC1pA2Y/s1600-h/bloody_rose.JPG"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); -webkit-text-decorations-in-effect: none; "><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින්</span></span></i><i><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;"></span></span></i></span></a><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;"><a href="http://premium1.uploadit.org/deadgirl//bloody_rose.JPG"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">http://premium1.uploadit.org/deadgirl//bloody_rose.JPG</span></a></span></i><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;"></span></i></div><div><br /></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රංග </span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ජායාරූ</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ප</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> ශිල්පියෙක්. වයස විස්සක විතර හොඳ කඩවසම් කොල්ලෙක්. මේ කියන දවසෙ එයාට මඟුල්ගෙදරක </span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ජායාරූප </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ගන්න පැවරිල තිබුන. සීතල කඳුකරයෙ හෝටලයක තමයි මේ උත්සවය තිබුනෙ. දවසම එහෙට මෙහෙට දුවල පැනල තමන්ගෙ වෙහෙසකර රාජකාරිය නිමා කළාට පස්සෙ කෑමත් එක්ක පුංචි මධුවිත උගුරකින් සප්පායම් වෙන්නත් රංගට අවස්ථාව ලැබුන.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒවයින් මේවයින් පස්සෙ රංග සුඛෝපභෝගී බස් රථයක අසුනකට බර දුන්නෙ ඉක්මනින් ගෙදර යන්න හිතාගෙන. ජංගම දුරකථනය අතට ගත්තු රංග මීළඟට නිමන්තිට ඇමතුමක් ගත්ත. නිමන්ති තමයි රංගගෙ පෙම්වතිය. මේ දෙන්න ලබන මාසෙ විවාහ වෙන්නයි ඉන්නෙ. ඇමතුම නිමාකරපු රංග නිමන්තිගෙ ලස්සන රූපය නෙතුපියන් යට තියාගෙනම පුංචි නින්දකට වැටුන.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයාට හදිස්සියෙම ඇහැරුනේ කර උඩ කවුරුහරි නිදාගෙන ඉන්නව වගේ දැනුන හින්ද. ආ...කවුද මේ...? ලස්සන ගෑණු ළමයෙක්..හැබැයි ටිකක් විතර රංගට වඩා වයස පාටයි. ඒත් එයා හිනාවෙනකොට හරිම ලස්සනයි කියල රංගට හිතුන.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හාත්පස තිබුන සුවදායී හීතලත් එක්ක රංගගේ හිතට පුංචි උණුසුමක් මෝදුවෙන්න පටන් ගත්ත. සුහද වචන කීපයක් දෙපසට හුවමාරු වෙද්දි දෙන්නටම හිතුනෙ කාළයක් අඳුරගෙන හිටිය වගේ කියල. බස් රථය වේගයෙන් ඉදිරියට ඇදෙද්දි රංගයි අර ගෑණුළමයයි දෙන්නත් සෑහෙන දුරක් බොහොම වේගයෙන් ගිහින් තිබුන. සෙනඟ වැඩිපුර නැති බස් එකේ නිදහස් සුවදායී පරිසරය මේ දෙන්නට අලුත් ලෝකයක් හදල දීල තිබුන. මෙයාලගෙ ක්ෂනික ප්‍රේමය මේ විදියට ගලාගෙන යද්දි............................................................................</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">.................................................. වේගයෙන් ආපු බස් එකක් මහ රෝහලේ ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට ආව. සිහි මද ගතියකින් හිටපු තරුණ ගෑණුළමයෙකුයි, වේදනාවෙන් මරහඬ තලන තරුණ පිරිමි ළමයෙකුයි රෝහලට ඇතුලත් කලේ බස් එකේ කොන්දොස්තර මල්ලි. පිරිමි ළමය ඇඳන් හිටපු ක්‍රීම් පාට කළිසම ලේ වලින් පෙඟිල තිබුණ. මෙයා ශල්‍ය වාට්ටුවටයි, ගෑණු ළමය වෛද්‍ය වාට්ටුවටයි ඉක්මනින්ම මාරුකරල යැවුන.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අපේ පිරිමි ළමය ඒ කිවුවෙ රංගගෙ ඇඳුම් ඉවත් කරපු ඩොක්ටර්ස්ල එයාට මොකද වෙලා තියෙන්නෙ කියල බැලුව.......හ්ම්..මෙයාගෙ ලිංගේන්ද්‍රිය සම්පූරනයෙන්ම වාගෙ කැපිල, වෙන්වෙන්න ආසන්නයටම.පුංච් හම් කෑල්ලකින් තමා එල්ලිල තිබුනෙ. හරියට ලේ යනව. මෙයාව ඉක්මනින් ශල්‍යාගාරයට යැවුන. පැය දෙක තුනක සැත්කමකින් පස්සෙ ජීවිතේ බේරල, රංගව වාට්ටුවට එවුව. ඒත්...බොහොම දුක හිතෙන දෙයක් එක්ක....මොකක්ද දන්නවද?.......එයාගෙ ලිංගේන්ද්‍රිය නම් බේරගන්න බැරිවෙලා තිබුන. ඒ කිවුවෙ ඒක කපල ඉවත්කරල තමයි ලේ ගැලීම නතර කරල ජීවිතේ බේරගන්න සිද්දවෙලා තිබුනෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එතකොට බස් එකේදි මොකද මෙයාලට වෙලා තිබුනෙ. ඒක කොන්දොස්තර මල්ලිගෙන් දැනගත්තෙ. </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">බස් එක ගමනාන්තෙට කිට්ටුවෙද්දි පිටිපස්සෙ ශීට් එක පැත්තෙන් ලොකු කෑ ගැහිල්ලක් ඇහිල තියනව. ඉක්මනින් ගිහින් බැලුවම ගෑණු ළමයෙක් දත කට පූට්ටුවෙලා කටින් සෙම දාගෙන අපස්මාරෙ හැදිල වෙවුලනවලු. පිරිමි ළමයගෙ ලිංගේන්ද්‍රිය මෙයාගෙ තදින් පියවෙච්චි කට ඇතුලෙ හිරවෙලා තමයි තිබිල තියෙන්නෙ. ඉතින් ගොඩක් අමාරුවෙන් තමයි කට ඇරවල තියෙන්නෙත්.පස්සෙ තමයි රෝහලට ගෙනත් තියෙන්නෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔය අපස්මාරෙ, නැත්නම් මීමැස්මොරේ තියන අයට එකපාරටම බය වුනාම , නැත්නම් දැඩි හැඟීමක් දැනෙන වෙලාවක වගේ මානසික තත්වයකදි එයාළගෙ රෝගය උත්සන්න වෙන්න හැකියාවක් තියනව.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">වෛද්‍ය වාට්ටුවට දාපු අර ගෑණු ළමයනම් කාලෙක ඉඳන් අපස්මාරෙට බෙහෙත් ගන්න කෙනෙක්. ඒත් අමතක වීමකින් එදා දවසෙ එයා බෙහෙත් බීල ඉඳල නෑ. ඒකයි ලෙඩේ මතුවෙලා තියෙන්නෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කතාව ඉවරයි..රංග ඇඬූ කඳුලෙන් අප හමුවේ තිබ්බ කතාව තමයි මම ඔයාලට කිවුවෙ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් මේවගෙ දේවල් කරන්න එපා කියල අපට කියන්න අයිතියක් නැහැනෙ. ඒක තමුන්ගෙ පෞද්ගලිකත්වයනෙ. ඒකයි මම කිවුවෙ තමන්ගෙ චරිතය, කල්ක්‍රියාව තම තම නැණ පමනින් රැක ගත යුතුයි කියල.</span></div><div style="text-align: justify;"><i>(පුද්ගල නාමයන් මනඃකල්පිතයි..අද කතාව පොඩ්ඩක් වෙනස් විදියට ලියන්න උත්සහ කළා..ඒ ගැනත් ඔයාලගෙ අදහස් කියන්න..)</i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-6486575603429254690?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-25022614694649506562009-09-07T06:49:00.006+05:302009-09-07T08:44:26.244+05:30<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SqR3IEhnztI/AAAAAAAAADY/Xh25sPgslFY/s1600-h/embryo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SqR3IEhnztI/AAAAAAAAADY/Xh25sPgslFY/s320/embryo.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378554835524636370" /></a><br /><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් </span></span></i><a href="http://vitaro.files.wordpress.com/2009/01/embryo.jpg"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">http://vitaro.files.wordpress.com/2009/01/embryo.jpg</span></span></i></a></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><a href="http://vitaro.files.wordpress.com/2009/01/embryo.jpg"></a>අද මම කියන්න යන්නෙ මගෙ යෙහෙළියකගෙන් අහන්න ලැබුන කතාවක්. බොහොම සංවේදී සිද්දියක්.ඔය කිවුව නර්ස් වැඩ කරන්නෙ මහ රෝහලක. කාන්තාරෝග සම්බන්ධ වාට්ටුවක. </span><div><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:large;">ඔන්න එක දවසක් අවුරුදු විස්සක විසි දෙකක විතර තරුණ ගැහැණු ළමයෙක් වාට්ටුවට ඇඩ්මිට් වෙන්න ඇවිත්, එයාගෙ අම්මත් එක්ක තමා ඇවිත් තියෙන්නෙ. මෙයාල එනකොට අර කිවුව යාලුව තමයි වාට්ටුවෙ ඉඳල තියෙන්නෙ. ඉතින් සුපුරුදු විදියටම ටිකට් එක හෙම ඇරන්, මේ ළමයගෙන් ඇහුවලු අමාරුව මොකක්ද කියල. ඊට පස්සෙ මෙන්න මෙයා ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙන්න පටන් ගත්තලු. එයාගෙ අම්ම කියනවලු, අනේ මිසී, දුව හරිම ලැජ්ජයි. ගෙදරමනෙ ඉන්නෙ කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">කොහොම හරි වදෙන් පොරෙන් ඇහුවම අම්ම කියල තියනව </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> " පිටිපස්සෙන් ලේ යනව මිසී " කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">දුව දැන් බැඳලද කියල ඇහුවම </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">" අපෝ නෑ මිසී, මෙයා ඒ ගැන කතාකරනවටවත් කැමති නෑ. තව ටිකක් අම්ම ගාව ඉන්න ඕනෙ කියනවනෙ" කියල අම්මකිවුවලු </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">හ්ම්...දැන් දවස් හතරක විතර ඉඳන් ලේ යනවලු. ඉතින් ඉක්මනින් ලෙඩාව වාට්ටුවට ඇතුල් කරගෙන ඩොක්ටට කතාකරල පෙන්නුවලු. මෙයාව පෙන්නන්නත් සෑහෙන මහන්සියක් ගන්න වුනාලු, ඇයි ඉතින් ලැජ්ජ බයට හැදිච්ච ළමයනෙ, අම්ම කියන විදියට. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">පිටිපස්සෙන් කියල මෙයාල කිවුවට ලේ යන්නෙ යෝනි මාර්ගයෙන් කියල පරීක්ෂාකලාම දැනගත්තලු. ගෑණු ළමයගෙන් ඇහුවම මාස් ශුද්ධිය හැදුනද කියල තාම නෑ කියල කිවුවලු. ඉතින් දොස්තරල නිගමනය කළාලු සමහර අයගෙ ඔසප් වීමත් එක්ක ලේ යෑම වැඩිපුර තියෙන්න පුලුවන්. ඒක වෙන්න ඇති මේ ළමයටත් තියෙන්නෙ කියල. කෝකටත් ලේ යාම නවතිනකල් වාට්ටුවෙ තියාගන්න එක තමා තීරණය වෙලා තියෙන්නෙ. ඒ අතරෙ අවශ්‍ය බේත් හේත් එහෙම දීල තියෙනව.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඔය විදියට පැය කීපයක් ම ගතවෙලා..ඒත් අර ලෙඩාගෙ ලෙඩේ නම් අඩුවෙච්චි පාටක් නෑලු. තාම ලේ යෑම තියනවලු. ඔය අතරෙ රුධිර හිමොග්ලොබින් (Hb%) පරීක්ෂනයෙනුත් ඇඟේ "ලේ අඩුකම" තියනව කියල පෙනිල තියනව. ඇයි දැන් දවස් ගානක් තිස්සෙම ලේ යනවනෙව. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේ වාගෙ වෙලාවට වෛද්‍යවරු යෝනිමාර්ග පරීක්ෂාවක්(Vaginal Examin/ V.E.) කරල ඒකෙනුත් රෝගය ගැන යම් හෝඩුවාවක් ගන්නව. ඒත් ඉතින් කියන විදියට මේ ළමය බැඳපු කෙනෙක් නෙවේනෙ. ඒක නිසා මේ පරීක්ෂණය කරන්න බැහැ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඒ වුනත් මෙයාගෙ මුත්‍රා පරීක්ෂණයක් කළාම(Urine H.C.G. test) මෙයාට දරුවෙක් ලැබෙන්න ඉන්න බව නම් පෙනුනලු. මෙයාවත් අම්මවත් මේ කතාව කොහොමවත් පිළිගත්තෙ නැතිලු. අම්ම ස්ටාෆ් එකට බැන්නත් එක්කලු එයාගෙ අහිංසක දුවට කැත කතා කියනව කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> කොහොම හරි අන්තිමට විශේෂ වෛද්‍යවරයගෙ තීරණය වෙලා තියෙන්නෙ ස්කෑන් පරීක්ෂණයක්( U.S.S / Ultrasound Scan ) කරන්න. මේකෙදි ඇඟ ඇතුලෙ තියන අවයව පිටතින් බලාගන්න පුලුවන් නිසා. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඔන්න ඉතින් ස්කෑන් එකේදි මෙයාගෙ ගර්භාෂය ඇතුලෙ අමුතු දෙයක් පේනවලු... ඒ මොකක් කියලද හිතන්නෙ........දරුවෙක් ඉඳල නැතිකරගෙන!, ඒ කියන්නෙ මෙයා ගබ්සාවක් කරගෙන කියල පැහැදිළිව පෙනුනලු</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:x-small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); "></span></span></i></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">වෛද්‍යවරු ඉක්මනින් ඔපරේෂන් එකක් කරල ලේ යන එක නැවැත්තුවලු. නැත්නම් මෙයාගෙ ජීවිතේ නැතිවෙන්න පවා ඉඩ තිබුනලු. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඕන්න ලැජ්ජ බයට හැදිච්චි ගෑනු දරුවගෙ වැඩකිඩ. ඉතින් මේ වැඩකිඩ වල සියලු සාක්ෂිත් එක්ක විස්තරේ ගෑනුළමයගෙන් ඇහුවලු එයාගෙ අම්මත් ඉස්සරහපිටදිම. මෙන්න ඇඹරි ඇඹරි හිටපු "අහිංසක" ළමය සේරම විස්තරේ වැමෑරුවලු. එයාගෙ ප්‍රේම වන්තය ළඟ ගෙදරක බැඳපු මනුස්සයෙක් ලු. ඒ මනුස්සය නිසා තමයි මේ ළමයගෙ බඩට දරුවෙක් ඇවිත් තියෙන්නෙ. මේක වුනාට පස්සෙ මේ ජෝඩුවගෙ ඒකමතික තීරණය වෙලා තියෙන්නෙ දරුව නැතිකරල දාන එකලු. මේ විස්තර කියනකොට අර අහිංසක අම්ම කලන්තෙ දැම්මලු. ඉතින් නගරෙ තියන හොර ගබ්සා මධ්‍යස්තානෙන් වැඩේ කොරගෙන තියෙන්නෙ. ඒකෙන් කීවලු ඉස්පිරිතාලෙ හෙම යන්න එපා කියල. ඒත් ලේ නැවතිච්චි නැති නිසාලු ඇඩ්මිට් වුනේ..අම්මටත් බොරු කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> කොහොම හරි පූරුවෙ වාසනාවක් හින්ද මේ ගෑණි බේරුණා..නැත්නම් ලේගිහිල්ල හරි වෙන ආසාදනයක් ඇවිත් හරි මේ මනුස්සය මැරිල යනව. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඒත් කිරිකැටි දරුවෙක් කුසේදිම මරල දාපු පාපය නම් ආත්ම ගනනක් තිස්සෙ විඳින්න සිද්ධවේවි. මේ ආත්මෙදි ආපහු දරුවෙක් ලැබෙන එකකුත් නෑ..මොකද ගබ්සාවෙදි ගර්භාෂයටත් හානිවෙලා තිබුන නිසා. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඔන්න ඔතනින් මම මගෙ කතාව ඉවර කරනව.මේ කතාවෙ හිතන්න තියෙන දේවල් ඔයාලටම හිතන්න ඉතුරු කරල.</span></div><div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:7;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:37px;"><br /></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-2502261469464950656?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-4904155579646194752009-09-01T16:53:00.005+05:302009-09-01T19:39:42.684+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/Sp0VlZv6noI/AAAAAAAAADQ/-V53rxf9msM/s1600-h/old-man-laughing2.jpg" style="text-decoration: none;"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 223px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/Sp0VlZv6noI/AAAAAAAAADQ/-V53rxf9msM/s320/old-man-laughing2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376477262461443714" /></a><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින්</span></i></span><a href="http://www.greentechmedia.com/wp-content//uploads/2008/07/old-man-laughing2.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><i><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;">http://www.greentechmedia.com/wp-content//uploads/2008/07/old-man-laughing2.jpg</span></i></span></a> </div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේ කියන්න යන සිද්දියත් මගේ හිතවත් වෛද්‍යවරියක් මට කියපු එයාගෙම අත්දැකීමක්. ඒ දවස්වල මේ කියන දොස්තර නෝන වැඩකරල තියෙන්නෙ මහ රෝහලක, ලෙඩ්ඩු ඇතුලත් කරන නිළධාරිණිය ( Admitting Medical Officer ) විදියට. ගොඩක් දවස් වලට උදේවරුවෙ ඉස්පිරිතාල වල බාහිර රෝගී අන්ශය ( O.P.D. ) ලෙඩ්ඩුන්ගෙන් පිරෙනව. හරියට කළබලයි මේ වෙලාව.</span><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> ඔන්න එක දවසක, ඔයවගේ කළබල උදේවරුවකලු මේ සිද්දිය වුනේ. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මෙන්න මේකයි කතන්දරේ , වයසක සීය කෙනෙක් මොකක්ද ලෙඩකට බේත් ගන්න ඕ.පී.ඩී. එකට ඇවිත්. ඉතින් ඕ.පී.ඩී. ඩොක්ට මේ ලෙඩාව බලල, ඉස්පිරිතාලෙ ඇඩ්මිට් වෙන්න නියම කරල. ඔය වගෙ ඕ.පී.ඩී එකෙන් ඇඩ්මිට් කරන ලෙඩ්ඩුන්ට පොඩි තුන්ඩු කෑල්ලක් දෙනව ගිහින් ඇඩ්මිෂන් ඩොක්ටර්ට දෙන්න කියල. ඒකෙ ලියන්නෙ ලෙඩාගෙ රෝග තත්වය ගැන පොඩි විස්තරයකුයි, ඇඩ්මිට් කරන්න කියල ඉල්ලීමකුයි.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඔන්න ඉතින් අපේ සීය, අර තුන්ඩු කෑල්ලත් අරගෙන ආවලු මගේ හිතවත් වෛද්‍යවරිය ළඟට. මම කීව වගේ එදා ටිකක් කළබල දවසක් හින්ද ඩොක්ට ලෙඩාගෙ මූණ දිහා යන්තමට බලල වාඩිවෙන්න කිවුවලු. සීය වාඩිවෙලා තුන්ඩුව දුන්නලු. තුන්ඩුවෙ ලියල තිබුනලු "Monkey bite" ( වඳුරෙක් හපා කාල ) කියල. ඉතින් මේ වගෙ වෙලාවට ලෙඩාව හදිසි ප්‍රතිකාර ඒකකයට ( Emergency Treatment Unit / E.T.U.) දාල, පිස්සු බලු රෝගෙටයි, පිටගැස්මටයි විදින බෙහෙත් විදින්න ඕනෙ( Anti Rebies Serum &amp; Tetanus Toxoid ), තුවාල තියනවනම් බෙහෙත් දාන්නත් ඕනෙනෙ. ඒක හින්ද ඔන්න අපේ දොස්තර නෝන ඉක්මනට ලෙඩා නවත්තන්න ටිකට් එක (Bed Head Ticket / B.H.T.) ලිවුවලු. සීයගෙන් මොකුත් ඇහුවෙවත් නෑලු. ටිකට් එක ලියල අතට දෙන ගමන් නිකමට වගේ ඇහුවලු</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">" සීය කවද්ද කෑවෙ" කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">සීය ටික වෙලාවක් සද්ද නැතිව හිටියලු.සීයගෙ කන් ඇහෙනව අඩුද දන්නෙ නෑ කියල හිතපු ඩොක්ටර් තව හයියෙන් ඒකම ආයිත් ඇහුවලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">" ඊයෙත් කෑව නෝන, අද උදේ තමයි ගොඩක් උන් කෑවෙ " කියල සීය කිවුවලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඩොක්ටර්ට මේ කතාව හෙන ප්‍රෙහේලිකාවක් වුනාලු. ඇයි දවස් දෙකක්ම වඳුරො කවාගන්න මේ මිනිහට පිස්සුද? ඒ හින්ද ඇහුවලු</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">" සීය කොතනද කෑවෙ..කෝ තුවාල ?" කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">සීය කියනවලු.." අත්වල තමා හුඟක් කෑවෙ..දැන්නම් ඒව පේන්නෙත් නෑ..උදනැක්කෙ නම් පලු ඇවිත් තිබ්බ යහමින් " කියල.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">දැන්නම් මොකක් හරි කොහෙ හරි වැරදිලා තියනව කියල ඩොක්ටර්ට හිතුනලු. මොකද මනුස්සයගෙ තුවාලත් නෑ මොනවද පලු වගයක් ගැනත් කියන නිසා.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">" සීය..වඳුරෙක් කෑව කියල නේද කිවුවෙ?" කියල ඩොක්ටර් ඇහුවලු...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මෙන්න සීය බක බක ගාල හිනාවෙන්න ගත්තලු..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">" මොන වඳුරොද නෝන, මගෙ කෑවෙ මදුරොනෙ..උදේ උණ ගතිය වගේ දැනිච්චි හින්දයි බේත් ඩින්ගක් ගන්ට ආවෙ, කොහෙද ඉතින් අර දොස්තර මහත්තය මට ඇතුල් වෙන්ට කීවනෙ" කියල සීය කිවුවලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඩොක්ටර්ටත් හිනාව නවත්තගන්න බැරිවුනාලු. මේ සීයගෙ කාල තියෙන්නෙ මදුරුවො. සමහර වයසක අය, මදුරුවො කියන එක "මදුරො" කියල කියනව. මේ සීයත් කියල තියෙන්නෙ එහෙම. ඒක තමයි අර ඕ.පී.ඩී දොස්තර මහත්තයට වඳුරො කියනව වගේ ඇහිල තියෙන්නෙ.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">කොහොමින් කොහොම හරි සීයගෙ උණට බෙහෙත් දීල ගෙදර යැවුවලු...ඇයි ඉතින් නවත්තගෙන මොනව කරන්නද?.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">හැබැයි ඉතින් අර අපේ ඕ.පී.ඩී දොස්තර මහත්තයට නම් වඳුර කියල නමකුත් වැටුනලු..! ඔන්න ඕකතමයි අද කතාව.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේක හිනායන කතාවක් වගේ පෙනුනට මේ සිද්දිය ඇතුලෙ හරි බයානක නොසැලකිලිමත් කමක් තියනව. මේව අහනකොට හිතෙනව ඒ වගේම හිතට හරිම දුකක් දැනෙනව වගකීම සහ වගවීම(Responsibility &amp; </span><span class="Apple-style-span" style=" font-weight: bold; line-height: 27px; font-family:-webkit-sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Accountability)</span></span><span class="Apple-style-span" style=" font-weight: normal; line-height: normal; font-family:Georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> </span><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 27px; font-family:-webkit-sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: normal; font-family:Georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">කියන දේ දැන් සෞඛ්‍ය සේවකයන්ට අමතක වෙලාද කියල.</span></span><span class="Apple-style-span" style=" line-height: normal; font-family:Georgia;font-size:23px;"> </span></span></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-490415557964619475?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-72777371470245275592009-08-29T17:28:00.008+05:302009-08-30T08:55:13.464+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpnpQ_nUzcI/AAAAAAAAADI/wqd_kP2zf8g/s1600-h/rabies_patient+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 217px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpnpQ_nUzcI/AAAAAAAAADI/wqd_kP2zf8g/s320/rabies_patient+copy.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375584108406951362" /></a><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;"><br />පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් </span></span></i><i><a href="http://blogs.dogster.com/vet_blog_information_advice/files/2009/01/rabies_patient.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#3366FF;">http://blogs.dogster.com/vet_blog_information_advice/files/2009/01/rabies_patient.jpg</span></span></a></i></div><div style="text-align: left;"><i><a href="http://blogs.dogster.com/vet_blog_information_advice/files/2009/01/rabies_patient.jpg"></a></i><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේ සිද්දිය මට කිවුවෙ මගෙ හිතවත් වෛද්‍යවරියක්. මේකත් මහරෝහලක වෛද්‍ය වාට්ටුවෙ වෙච්චි සිදුවීමක්, දැනට අවුරුදු දහයකට විතර ඉස්සර. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේ කතාව කියපු ඩොක්ටර් ඒ කාලෙ ඔය වාට්ටුවෙ කනිෂ්ට වෛද්‍යවරියක්ලු. ඔන්න දවසක් අවුරුදු විස්සක් විතර වුන තරුණ පිරිමි ළමයෙක් යටිබඩ කොරවෙලා කියල ඔය වාට්ටුවට ඇතුල් කරල තියනව. ඉතින් මෙයාව බලල, මූත්‍රා අමාරුවක් කියල හිතල, ඒකට කරන්න තියන පරීක්ෂණ හෙම කළාලු. බෙහෙත් වර්ග කීපයකුත් පටන් ගත්තලු. පස්සෙ පරීක්ෂණ වාර්තා බැලුවම ඒවයෙ මුකුත් වෙනසක් තිබුනෙ නැතිලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඉතින් මේ වාගෙ වෙලාවල් වලට කරන්නෙ රෝගියාගෙ රෝග ලක්ෂණ වලට ප්‍රතිකාර කරන එක තමයි. කොහොම වුනත් ඊළඟ දවසෙත් මෙයාගෙ යටිබඩ කොරවීම අඩුවෙලා නෑ.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">පස්සෙ ඩොක්ටර් මෙයාගැන විශේෂ වෛද්‍යවරයාට කියල එයාගෙන් උපදෙස් අරන් තියනව. එයාත් ලෙඩා බලල බෙහෙත් වර්ග කීපයක් අලුතෙන් එකතුකලාලු. නමුත් මේ කිසිම බෙහෙතකට ලෙඩාගෙ අමාරුව අඩුවෙච්චි පාටක් නම් පෙනුනෙ නැහැලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මෙයාට තිබ්බ එකම අමාරුව මේ බඩේ කොරය විතරලු. කිසිම උණක්, ඇඟපත අමාරුවක් වත් තිබුනෙ නැහැලු. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">හතර වෙනි දවස වෙද්දි ලෙඩාගෙ අමාරුව හොඳටම වැඩිවෙලා..ඩොක්ටර් ලෙඩ්ඩු බලන මේසෙ ළඟට මෙයා ඇවිත් " අනේ මගෙ බඩ කොරවෙලා " කියල කෑගහල, හරිම නොසන්සුන් විදියට වාට්ටුවෙ දුවන්න පටන් ගත්තලු. ඉතින් මෙවේලෙත් විශේෂ වෛද්‍යවරයා ලෙඩාව බැලුවලු. අන්තිමට කිසිම දෙයක් හොයාගන්න බැරිවෙච්චි හින්ද ස්කෑන් පරීක්ෂනයක් කළාලු. ඒත් මොන ලෙඩක් වත්, ලෙඩක හෝඩුවාවක් වත් හොයාගන්න බැරි වෙලා. අන්තිමට ඩොක්ටර්ස්ල කතාවෙලා තීරණය කළාලු මෙයා මානසික වෛද්‍යවරයෙකුට පෙන්නමු කියල. ඊළඟ දවසෙ උදේට ඒක කරන්නලු හිතන් හිටියෙ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> කොහොම හරි එදා දවසෙ රෑ Oncall Room එකේ ඉන්නැද්දි ඩොක්ටර්ට වාට්ටුවෙන් කෝල් එකක් ආවලු ඉක්මනට එන්න කියල.මෙයා වාට්ටුවට යනකොට අර ලෙඩා කටින් සෙම දාගෙන , උගුරෙන් සද්ද කර කර , සිහි නැතිව හිටියලු. විනාඩි ගනනකින් අසරණ ළමයගෙ පණ ගියාලු. මේ දේ වෙලා තියෙන්නෙත් එක පාරටමලු. ලෙඩා බාත්රූම් ගිහින් ඇඳට ආව විතරයි කියල ළඟ හිටපු ලෙඩ්ඩු කීවලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේ අවාසනාවන්ත සිදුවීමෙ හේතුව හොයන්න මෙයාට පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණයක් තියන්න තීරණය වුනාලු. ඒකෙදි මිනිය කපල බලල, ලබාගත්තු කොටස් වැඩිදුර පරීක්ෂණ වලට යවනව. අන්තිමට හොයාගත්තු විදියට තිබිල තියෙන්නෙ මොකක්ද දන්නවද? ජලභීතිකාව ! ඒ කිවුවෙ පිස්සු බලු රෝගෙ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඊට පස්සෙ මෙයාගෙ නෑදෑයින්ගෙන් අහල තිබුන බල්ලෙක් හෙම හැපුව කියල මේ ලෙඩා කිවුවද කියල. මේ මිනිස්සු කිවුවලු මාස අට නවයකට කළින් එහෙම කතාවක් කිවුව වගේ යන්තමට මතකයි කියල. ඒකට බෙහෙත් විදින්න තියා ඒක ගැන හිතලවත් තිබිල නැහැලු.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඉස්පිරිතාලෙට ඇතුල් වෙද්දි බල්ලෙක් කාපු බව මේ ළමයට මතකවත් තියෙන්න නැතුව ඇති.මැරෙන වෙලාවෙ වෙද්දි කිසිම බාහිර තුවාලයක් ඇඟේ තිබුනෙත් නැහැලු. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">වාට්ටුවෙ අයත් කොටින්ම විශේෂ වෛද්‍යවරය පවා මේ ළමයට ජලභීතිකාව ඇතිකියල හිතලවත් නෑ. මොකද එහෙම රෝග ලක්ෂණයක් වත්, ඉතිහාසයක් වත් මෙයාගෙන් නොපෙනිච්ච හින්ද. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේවගෙ සමහර ලෙඩ්ඩුන්ට රෝග ලක්ෂණ එළියට පෙන්නන්නෙ නැතිව (Asymptomatic) බොහොම දරුණු රෝග පවා හැදෙනව. සාමාන්‍යයෙන් පිස්සු බල්ලෙක් කාල ඔච්චර කාලයක් යන්නෙ නෑ මනුස්සයෙකුට ලෙඩේ හැදෙන්න. ඒත් ඉතින් අවාසනාව මේ ලෙඩාට උපරිම විදියට බලපාල තිබිල කියලයි මටනම් හිතෙන්නෙ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඉතින් මේ මරණෙ කාගෙ වරදින් වුනාද කියල කියන්න නම් මට දැනෙන්නෙ නෑ. නමුත් සෞඛ්‍ය සේවකයෙක් විදිහට මේ අත්දැකීම තවත් ජීවිතයක් බේර ගන්නට, මටනම් හරිම වැදගත්. </span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මේ කතාවෙන් මම ඔයාලට කියන්නෙ මෙන්න මේ ටික : </span><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">බල්ලෙක්, පූසෙක්, ලේනෙක් මීයෙක් වගේ මොන ක්ෂීරපායී සතෙක් හරි හැපුවොත්, සීරුවොත්, තුවාල වෙච්චි හීරිච්චි තැනක් ලෙව කෑවොත් හරි ඉක්මනට රෝහලකට ගිහින් වෛද්‍යවරයෙකුට පෙන්නගන්න. බෙහෙත් විදින්න ඕනෙද නැද්ද කියන තීරනය වෛද්‍යවරයට ගන්න ඉඩ දෙන්න.</span></b><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> ඒ අපේ වටිනා ජීවිතය වෙනුවෙන්.....</span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">! </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7277737147024527559?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-12140320733044487002009-08-28T07:24:00.004+05:302009-08-28T08:42:33.846+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpdKk-SjeAI/AAAAAAAAAC0/3CRtOi55idI/s1600-h/schizophrenia.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpdKk-SjeAI/AAAAAAAAAC0/3CRtOi55idI/s320/schizophrenia.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374846679346542594" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 23px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><i>පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් </i></span><a href="http://jf.equinoxe.free.fr/equinoxev3/galeries/melancolie/schizophrenia.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><i>http://jf.equinoxe.free.fr/equinoxev3/galeries/melancolie/schizophrenia.jpg</i></span></a></span></div></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">අද මම කියන්න ලෑස්තිවෙන කතාවට සම්බන්ධ අත්දැකීම මට ලැබුනෙ මුල්ලේරියාව මානසික රෝහලේදි. අපේ පුහුණුවෙම කොටසක් විදියට මානසික හෙදකම ( Psychiatric Nursing ) සායනික පුහුණුව දෙන්නෙ මුල්ලේරියාවෙයි, අන්ගොඩයි මානසික රෝහල් වල තමයි.</span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> ඔය මම කියන්න යන ලෙඩා අවුරුදු තිහක විතර පිරිමි කෙනෙක්. අමුතුම කඩවසම් කමකුත් මනුස්සයට තිබුන. කොටින්ම හැන්ඩි කොල්ලෙක්. මෙයාට තිබිච්චි ලෙඩේ තමයි එක දිගටම පැය ගානක් එකම තැනක් දිහා බලන් ඉන්න එක. බලාගෙන බොහොම හෙමීට මොනවද කියනව. කඳුලු පිහිදනව. ඔන්න ඔය වෙලාවට කවුරුහරි ළඟට ගියොත් හෙම මනුස්සය එකපාරටම බය </span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">වෙලා වගෙ අර කර කර හිටපු වැඩේ නවත්තනව,බොහොම නොසන්සුන් වෙනව. මෙයාට හැදිල තිබ්බ මානසික ලෙඩේට කියන්නෙ "සිට්සොපීනියා"( </span><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 41px; font-family:-webkit-sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Schizophrenia</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"> ) කියල. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">දවසක් මම බොහොම හෙමින් මනුස්සය ළඟට කිට්ටුකරල මේ මොනවද කුටු කුටු ගාන්නෙ කියල අහන් හිටිය.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">"ඇයි ඔයා මට මෙහෙම කරන්නෙ?"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">"</span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">මාව දාල යන්නෙපා"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">"මම ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඔන්න ඔය විදියට එක එක දේවල් තමයි මෙයා කියවන්නෙ. කියන කොට ඇස්වලින් කඳුලුත් එනව.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඉතින් මම මෙයාගෙ රෝග ඉතිහාසය ගැන පුන්චි සෙවිල්ලක් දාන්න හිතුව. මේ ලෙඩ්ඩු අපිත් එක්ක හරිම කුලුපග වෙනව දිගටම ඩියුටි කරනකොට. ඉතින් ඒක හින්දම බොහොම හෙමින් මම මේ මනුස්සයගෙන් එයා ගැන විස්තර අහගත්ත, දවස් ගානක් උත්සාහ කරල. අන්තිමට මම මේ ලෙඩා ගැන සාර්ථක නිබන්ධනයක් පවා කළා.මෙයා උඩරට පැත්තෙ ඇඟලුම් කර්මාන්ත ශාලාවක පිරිස් කළමනාකරුවෙක්ලු. අම්ම තාත්ත දෙන්නම තරුණ කාලෙම නැතිවෙච්චි හින්ද තනියමමලු හිටියෙ. ඔන්න ඔය අතරෙදි බොහොම සල්ලිකාර ගෑනු ළමයෙක් මෙයාට සෙට් වෙලා තියනව. ටික කාලෙකට පස්සෙ ඉතින් මේ ජෝඩුව කසාද බැඳල තියනව.එතකොට අපේ යාලුවට අවුරුදු විසි පහක්ලු. ඉතින් මේ දෙන්න බොහොම සතුටින් හිටියලු. නෝනගෙ ගෙදරම තමා මෙයාල ඉඳල තියෙන්නෙ. මෙ ගොල්ල සතුටින් හිටපු කාලෙ ගැන කියනකොට අහින්සක මනුස්සය පුදුම උද්‍යෝගයකින් කතාකලේ.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඉතින් ටික කාලෙකට පස්සෙ මෙයාගෙ ලින්ගේන්ද්‍රියෙ පුන්චි සුදුපාට බිබිලක් ඇවිත් තියනව. නිකම්ම ඒක ආව කියල තමයි මෙයානම් කියන්නෙ. ඒත් ඒක එන්න එන්නම ලොකුවෙලා තුවාලයක් වුනාලු. ඒක හින්දම මෙයාට වයිෆ් එක්ක එකට ඉන්න එක පවා ගොඩක් වේදනාකාරී වුනාලු. තුවාලෙ වැඩිවෙන්න වැඩිවෙන්න මේ මනුස්සයට සෙක්ස් ලයිෆ් එක අතැරල දාන්න වුනාලු. පුදුම වැඩේ කියන්නෙ එයා මේක කාටවත් කියලත් නෑ, දොස්තර කෙනෙකුට පෙන්නල බේත් ඇරගෙනත් නෑ. වයිෆ්ටවත් කිවුවෙ නෑලු (????). </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">කොහොමින් කොහොම හරි මේ තුවාලෙ හින්දම මෙයාට පවුල් ප්‍රශ්නත් ටික ටික එන්න ගත්තලු. ඒව ඉවරවෙලා තියෙන්නෙ වයිෆ් මෙයා අතඇරල දාල යන එකෙන්. මනුස්සයට මේකෙන් යන එන මන් නැතිවුනාලු. ඇයි හිටියෙත් ගෑනිගෙ ගෙදරනෙ. ඊට පස්සෙ මෙයා වැඩට යන්නෙත් නැතුව යාලුවන්ගෙ ගෙවල්වල ඇවිද ඇවිද හිටියලු....එතනින් එහාට එයා දන්නෙ දැන් මේ එයාගෙ මහ ගෙදර ඉන්නව කියල විතරලු. මහ ගෙදර කියන්නෙ මේ ඉස්පිරිතාලෙ. එයා හිතන්නෙ මේ එයා පුන්චි කාලෙ හිටපු ගෙදර කියල. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඔන්න එතනින් එහාට, මනුස්සයට මතක නැති ටික මම හොයාගත්තෙ මෙයා ඉස්පිරිතාලෙට ඇඩ්මිට් කරපු දවසෙ හිටපු ඇටෙන්ඩන්ට් කෙනෙකුගෙන්. ගෑනි ගියාට පස්සෙ රස්තියාදු ගගහ හිටපු මෙයා හිටිගමන් පිස්සු නටන්න පටන් ඇරන් තියනව. යාලුවො මෙයාව ඉස්පිරිතාලෙට ගෙනිච්චම එහෙන් තමා මෙයාව මෙහෙට එක්කන් එන්න කියල තියෙන්නෙ. දැන් ඉතින් අවුරුදු තුනක් තිස්සෙම මුල්ලේරියාවෙ.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ලෙඩාගෙ පෙර ශල්‍ය ඉතිහාසය ( Past Surgical History ) හොයල බැලුවම, මෙයාගෙ ලින්ගේන්ද්‍රියෙ තිබිල තියෙන්නෙ සැරව බිබිලක් ( Pustule ) මේකට බේතක් නොකර බලන් ඉඳල තමයි </span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ගොඩක් තුවාලෙ වැඩිවෙලා තියෙන්නෙ. අන්තිමට ලින්ගයෙන් කොටසක් අහක්කරන්නත් වෙලා තුවාලෙ සනීප කරන්න. මෙයාට සමාජ රෝග හෙම හැදිල තිබිලත් නැහැ කියල වාර්තා වල තියනව.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">කොහොම වුනත් නොසැලකිල්ල හරි ලැජ්ජාව හරි බය හරි මොන හේතුවකටද මන්ද සමඟියෙන් හිටපු පවුලක් කඩාකප්පල් වෙලා, අසරන තරුණ මනුස්සයෙක් සදාකල් මානසික ලෙඩෙක් වුනා. අපිටත් හිතන්න දේවල් ගනනාවක්ම මේ සිදුවීම ඇතුලෙත් තියනව.....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ඉතින් අපේ ලෙඩා ගැන මොකද? මිනිහ දැනටත් බිත්ති මුල්ලකට වෙලා වයිෆ් එක්ක කතාකරනව ඇති..! </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:7;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:37px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-1214032073304448700?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-90613347103185511292009-08-24T18:49:00.004+05:302009-08-24T20:13:10.795+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpKmxqJN3AI/AAAAAAAAACs/l7I-yrOq05g/s1600-h/bicepcurl.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 205px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpKmxqJN3AI/AAAAAAAAACs/l7I-yrOq05g/s320/bicepcurl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373540677463170050" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255);">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින්..http://www.lifeinyouryears.net/blog/wp-content/uploads/2008/07/bicepcurl.jpg</span></span><br /></div><br />මේ අත්දැකීම මගෙ යාලුවෙකුගෙ එකක්. ඔය යාලුව මහ රෝහලක නෙව වැඩකරන්නෙ. ඔන්න එහෙනම් කතාව.<br />වයස අවුරුදු දාසයක, දාහතක වගේ පිරිමි ළමයි හතර දෙනෙක්ම එකවර යාලුව වැඩකරන වාට්ටුවට ඇතුල් වෙන්න ඇවිත්. හතර දෙනාටම තියෙන්නෙ එකවාගෙ රෝග ලක්ෂණ ලු. මේ ගොල්ල එකම ප්‍රදේශයෙ අයලු. ඒත් වෙනස් ඉස්කෝල වල, වෙනස් ගම් වල අයලු. මෙයාලට තිබිච්චි ලෙඩේ, අත පය වෙවුලනවලු, ඇස් නිලන්කාර වෙනවලු, ඇඟපත පණ නැතිවෙනවලු දවසට දෙතුන් සැරයක්.<br />මගෙ යාලුව ඉන්නෙ ස්නායු සම්බන්ධ වාට්ටුවක. ඉතින් වාට්ටුවෙ ඩොක්ටර්ස්ල එක එක පරීක්ෂණ කරල, එක්ස් රේ ඇරන්, සී.ටී ස්කෑන් කරල, ස්නායු සම්බන්ධ පරීක්ෂණ කරල, නමුත් මේ ලෙඩේට හේතුව නම් හම්බ වෙලා නෑ. එක එක ඉස්කෝල වල, ගම්වල හින්ද කෑමෙන් වතුරෙන් ලෙඩේ හැදුන කියල හිතන්නත් අමාරුයිනෙ.<br />කොහොම කොහොම හරි මෙයාලගෙ Social History (සමාජ තොරතුරු ) ගනිද්දි පුන්චි කාරණයක් එළි කරගන්න පුලුවන් වෙලා. ඒ තමයි මේ අය ඔක්කොමල්ලා අවුරුද්දක විතර ඉඳල ටවුමෙ තියන ජිම් එකට( කාය වර්ධන මධ්‍යස්ථානෙට ) යනවයි කියන එක. ඒත් මේ ළමයි හතර දෙනාම කෙට්ටු අයලු. අපේ අය විහිලුත් කළාලු ඒක කියල. ඒත් ඉතින් ජිම් යන්නෙ මේ අය විතරක් නෙවෙයි නෙ. එහෙනම් අනිත් අයටත් මෙහෙම වෙන්න එපායැ.<br />ඉතින් මේ කාරනේ ගැන ටිකක් වැඩිපුර හොයාගෙන යද්දි, මේ එක ළමයෙක් කියල තියනව ජිම් එකේ අයිය හැමදාම ජිම් එකට ගිය ගමන් එයාලට කිරි වීදුරුවක් බොන්න දෙනව කියල. තවත් කෙනෙක් කියල ඒ කිරි එකට මොනවද පෙති දෙකකුත් දියකරනව දැකල තියනව කියල. මේ ගොල්ල ජිම් එකට ගිය අවුරුද්දක විතර කාලෙ ගිය හැමදාම මේ කිරි වීදුරුව ලැබුනලු. හැබැයි ඒක දෙන්නෙ කෙට්ටු අයට විතරයලු. ඒක බිවුවම ඇඟට මාර ෆිට් ලු.<br />ඉතින් මෙයාලට කරන්න ඕන විශේෂ ප්‍රතිකාර කළාම දවස් ගානකින් පස්සෙ අර ලෙඩවල් ටික ටික අඩු වෙන්න ගත්තලු.<br />කොහොමින් කොහොම හරි දවසක් වාටිටුවෙ අය කථාවෙලා මේ දරුවන්ගෙ අම්මල තාත්තල සිද්දිය ගැන දැනුවත් කරල, ඒ ගොල්ල මාර්ගයෙන් අර "ජිම්" අයියව වාට්ටුවට ගෙන්නගෙන තියෙනව.<br />නර්ස්ල , ඩොක්ටර්ස්ල එකතුවෙලා ජිම් අයියන්ඩිගෙන් අහල තියනව මොනවද මේ ළමයින්ට දෙන කිරි කියල. මෙයා වෙළඳපොලේ තියන කායවර්ධනයට ගන්න කිරි වර්ගයක නමක් කිවුවලු. පස්සෙ අහල තියනව අර කිරි එකට දියකරල දෙන පෙති මොනවද කියල. මිනිහ කිවුවලු එහෙම මොනවත් දෙන්නෙ නෑ කියල. සෑහෙන පාරක් ඇහුවත් කිවුවෙ නැති තැන, රෝහල් පොලීසියෙන් ගෙන්නල, ඇසින් දුටු සාක්ෂිත් තියන හින්ද ඇරෙස්ට් කරනව කියල බයකළාලු. මනුස්සය බයටම ඇත්ත කිවුවලු.<br />එයාට ඒ පෙති හම්බවෙන්නෙ මැද පෙරදිග ඉන්න නෑදෑකෙනෙක්ගෙන්ලු. එහේ ක්ලබ් වල ඒව පාවිච්චි කරනවලු. මෙයා මේව කෙට්ටු අයට දුන්නෙ මහන්සි නැතිව ව්‍යායාම කරන්න පුලුවන් වෙන්නලු.<br />අන්තිමට මේ පෙති ගැන හොයල බැලුවම ඒව Opium අඩන්ගු මත් පෙති වර්ගයක්ලු..!! (Opium කියන්නෙ හෙරොයින් වගේම පොපි ගෙඩි වලින් හදාගන්න විෂ මත් ද්‍රව්‍යක්.)<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpKksNSIE0I/AAAAAAAAACc/yK7c-5gXyDI/s1600-h/opium.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 183px; height: 233px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SpKksNSIE0I/AAAAAAAAACc/yK7c-5gXyDI/s320/opium.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373538384793310018" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">පින්තූරෙ තියෙන්නෙ පොපි ගෙඩියක්. මේවයෙ කිරි වලින් තමා Opium හදන්නෙ. පේනවද ගෙඩිය සූරල කිරි ඇවිත් තියන හැටි.<br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255);">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින්..</span><a style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255);" href="http://eldib.wordpress.com/2008/02/16/russian-state-controlled-channel-one-tv-has-broadcast-a-report-containing-allegations-that-us-forces-are-involved-in-drug-trafficking-from-afghanistan-to-europe-it-also-highlighted-the-problem-of-dru/">eldib.wordpress.com/.../</a><br /></span></div>ඔන්න ඉතින් ඔය කරුණු කාරණා එළි පෙහෙළි උනායින් පස්සෙ අපේ "ජිම්" අයියන්ඩි පොළිස් අත් අඩන්ගුවට පත් වුනාලු. නීති විරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය ළඟ තබාගැනීම, බාල වයස් කාරයන්ට ලබාදීම..ආදී මෙකී නොකී වැරදි වලට.පොළීසිය විශ්වාස කරන්නෙ මෙයා මේව අත්හදාබලන්න දරුවන්ට දීල තියනව කියලලු.<br />ඔන්න ඕක තමයි යාලුවනෙ කතාව. ඉතින් අපි අපේ සමාජය ගැන කොච්චර අවධානයෙන් ඉන්න ඕනෙද? අපේ දරුවො, නන්ගිල මල්ලිල යන එන තැන් විතරක් නෙමේ කනබොන දේවල් ගැන පවා විමසිලිමත් වුනොත් අපිත් අපේ පුන්චි පරම්පරාවත් මේවගෙ නරුම මිනිස්සුන්ගෙන් බේරගන්න අපිට හැකිවේවි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-9061334710318551129?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-80371766793344958622009-08-19T17:55:00.006+05:302009-08-19T19:20:48.682+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowBfapoppI/AAAAAAAAAA8/XQX1PPr-8ho/s1600-h/NUMCVidTracheweb.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 238px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowBfapoppI/AAAAAAAAAA8/XQX1PPr-8ho/s320/NUMCVidTracheweb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371670094787683986" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://www.allina.com/ahs/newulm.nsf/page/Video_Laryngoscope">www.allina.com/.../<wbr>page/Video_Laryngoscope</a></span><br /></div>මේ සිද්ධියත් අපි හැමෝටම මතක තියාගත්තට පාඩු වෙන්නෙ නැති එකක්. මේක මගේ ජීවිතෙත් අමතක නොවෙන සිද්ධියක්. ඔන්න අවුරුදු තිහක විතර පිරිමි කෙනෙක් හවස හතරට විතර අපේ වාට්ටුවට ඇඩ්මිට් වුනා. බඩේ දැවිල්ලයි ඉවසන්න බැහැ කියල තමයි වාට්ටුවට ආවෙ. මෙයාට කොහොමටත් ගැස්ට්‍රයිටිස් තියනවලු. අපි ඉක්මනින් ප්‍රතිකාර ටික කළා. ටික වෙලාවකින් බඩ දැවිල්ල අඩුයි කියල මනුස්සයම ඇවිත් කිවුව.<br />හවස හයට විතර මෙයා ආපහු බඩ දැවිල්ලයි කියල කෑ ගහන්න පටන් ගත්ත. සමහර ලෙඩ්ඩුන්ට පපුවෙ අමාරුත් ඔය විදියට දැනෙන හින්ද, මම කෝකටත් කියල ඊ.සී.ජී එකක් ගන්න ලෑස්තිවුනා. ඊ.සී.ජී. එක දාන අතරෙ මට තේරුණා ලෙඩාට අමාරු වේගෙන එන බව. ඉක්මනට ඩොක්ටර්ට කතාකරල, Emergency Trolly (ඒකෙ තමයි ලෙඩෙකුට අමාරු වුනාම පාවිච්චි කරන බෙහෙත් වර්ග, උපකරන එහෙම දාල තියෙන්නෙ) එකත් ළඟට ගෙන්නව ගත්ත. ඔය තත්පර කීපය ඇතුලත ලෙඩාගෙ හුස්ම ගැනීමයි, හදවතේ ගැස්මයි දෙකම නතර වෙලා.<br />මම ඉක්මනට ලෙඩාගෙ පපුව මසාජ් කරන්න( Hart masarge ) පටන් ගත්ත.තව නර්ස් කෙනෙක් ඔක්සිජන් එක්ක ලෙඩාට කෘතිම ශ්වසනය දෙන්න පටන් ගත්ත.<br />මේ වගෙ වෙලාවකදි පුලුවන් ඉක්මනින් ලෙඩාගෙ කටින් බටයක්( Endotrchial Tube\ET Tube ) පෙනහලු ආසන්නයට දාල ඒකෙන් ඔක්සිජන් පෙනහලු වලට දෙන එක තමයි කරන්න තියන හොඳම සහ කල යුතුම දේ වෙන්නෙ. ඉතින් අපි Laryngoscope ( ලෙඩාගෙ උගුර බලාගන්න සහ ටියුබ් එක ඇතුලු කරන්න උගුර පාදාගන්න පාවිච්චි කරන වක්‍රාකාර ලෝහ උපකරණයක්) එක මෙයාගෙ කටට දාල ඊ.ටී ටියුබ් එක දාන්න උත්සාහ කළා.<br /><div style="text-align: center;"><img class="preview" style="width: 250px; height: 188px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowCNVAXlpI/AAAAAAAAABE/CKAAllfR90o/s320/Tubo.JPG" /><br /><span style="font-size:78%;">මෙන්න ඊ.ටී ටියුබ් එක සහ Laryngoscope එක.<br /><span style="font-style: italic;">පින්තූරෙ මෙතනින් ගත්තෙ </span><a style="font-style: italic;" href="http://www.brandianestesia.it/english/genanesth.html">www.brandianestesia.it/<wbr>english/genanesth.html</a></span></div>යාලුවනේ, මෙතන තමයි මගෙ කතාවෙ වැදගත්ම තැන. ටියුබ් එක දාන්න හදනකොට මම දැක්ක පොඩි සුදුපාට මොකක්හරි දෙයක් උගුරෙ පැටලි පැටලි තියනව වගේ. අපි හිතුවෙ ඒ සෙම වෙන්න ඇති කියල. ඒත් ටියුබ් එක තල්ලුකරන කොට ඒක හැප්පෙන ගතියක් දැනෙනව කියපු නිසා, මම අඬුවක් ( Forcep ) දාල ඒක ගන්න උත්සාහ කළා..ගත්ත..කොහොම හරි අමාරුවෙන්. මේ වගෙ වෙලාවකදි ලෙඩාට විනාඩි තුනක් විතර ඇතුලත ටියුබ් එක දාල ඔක්සිජන් දී ගන්න බැරිවුනොත් එයාගෙ මොලේ මැරෙන්න පුලුවන්. එහෙම වුනොත් ඉතින් වැඩක් නෑනෙ. ඒක හින්ද මේ හිරවෙලා තිබ්බ දේ ගන්න ගිය වෙලාවත් ලෙඩාගෙ පැත්තෙන් උපරිමටම වැදගත්.<br />ආ...ලෙඩාගෙ උගුරෙ හිරවෙලා තිබුනෙ මොකක්ද දන්නවද?..කෘත්‍රිම දත් දෙකක්..! වාසනාවට මේක පෙනෙන දුරින් හිරවෙලා තිබුනෙ. නැත්නම් ලෙඩාට දෙවියන්ගෙම පිහිට තමා. ඉතින් අමාරුවෙන් ටියුබ් එක දාගෙන ඔක්සිජන් දුන්න.<br />පැය බාගෙක විතර වෙහෙසකර උත්සාහයකින් පස්සෙ මෙයාට සිහිය ආව. (අපේ රැකියාවෙ තෘප්තිය දැනෙන්නෙ ඔන්න ඔය වගෙ මැරිල හිටපු ලෙඩ්ඩුන්ව ගොඩ ගත්තු වෙලාවල තමයි.ඒ අය ගෙ නෑදෑයින් ගෙ දරුවන්ගෙ සතුට දකිනකොට පුදුම සතුටක් අපිටත් දැනෙන්නෙ.)<br />මෙයාට හදිසි පපුවෙ අමාරුවක් තමයි හැදිල තිබුනෙ.වෙලාව හොඳ හින්ද බේරුණා.<br />මේ කතාව ඔයාලට කිවුවෙ මෙන්න මේ පුන්චි කාරණේ අවධාරනය කරන්නයි...ඉස්පිරිතාලෙක ඇඩ්මිට් වෙලා ඉන්නකොට කොයිම වෙලාවකවත් බොරු දත් දාගෙන ඉන්න එපා. ඔයාලගෙ වැඩිහිටියන්වත් දැනුවත් කරන්න මේ ගැන. මේක බොහොම පුන්චි දෙයක් වුනාට සමහර විට ජීවිතයෙන් පවා වන්දිගෙවන්න වෙන බරපතල දෙයක් වෙන්නත් බැරි නැහැ නේද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-8037176679334495862?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-72087344439374938402009-08-18T07:46:00.005+05:302009-08-19T20:02:38.960+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowMJHpvjPI/AAAAAAAAABc/QhKnRgRIErw/s1600-h/Seca_CT8000i_ECG_Machine_Interpretive.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 257px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowMJHpvjPI/AAAAAAAAABc/QhKnRgRIErw/s320/Seca_CT8000i_ECG_Machine_Interpretive.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371681806358646002" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://www.mortonmedical.co.uk/Seca_CT8000i_ECG_Machine_Interpretive%7Ep%7E9464.htm">www.mortonmedical.co.uk/<wbr>Seca_CT8000i_ECG_Mach.</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">අද කියන්න යන්නෙ ටිකක් වෙනස් කතාවක්. මේක වුනේ මගෙ නෑදෑවෙන මල්ලි කෙනෙකුට. මේ කතාවෙ කියවෙන්නේ හරිම ප්‍රසිද්ධ, නම කීව ගමන් කවුරුත් පාහෙ දන්න ප්‍රයිවෙට් හොස්පිටල් එකක් ගැන. මේකයි කතාව,<br /> ඔය මල්ලිට කැස්සක් හැදිල ඒක මාස දෙක තුනක්ම තිබිල තියනව. ඉතින් මනුස්සයත් ටිකක් කල් මේක ගනන් ගන්නෙ නැතුව ඉඳල, බැරිම තැන වෙන්ඩ ඇති බෙහෙත් අරන් තියනව. ඒව බීලත් මේ කැස්ස අඩුවෙලා නෑ. ඊට පස්සෙ සුපුරුදු විදියට තව දොස්තර කෙනෙක්ගෙන් බෙහෙත් ඇරන්..ඒත් අඩු වෙච්චිනැති හින්ද, මිනිහ මට මේක කිවුව. මම ඉතින් මලයගෙ කැරැට්ටුව දන්න නිසා ගත්කටටම කිවුව<br />"මල්ලි සිගරට් බොන එක නතර කරන්න වෙයි..ඛ්‍රොන්කයිටිස් ( පෙනහලු නාල වල ඇතිවෙන ඉදිමුමක්/ආසාදනයක් ) වලට වගේ ඇවිත් ඇති ඒකයි අඩුවෙන්නෙ නැත්තෙ, කෝකටත් මාව හම්බෙන්න එන්නකො" කියල. මොකද මනුස්සය හරියට සිගරට් බොනව කියල මම දන්නව. මිනිහත් ඒක පිළිගත්ත. කොහොම කොහොම හරි සතියක් විතර ගියා..මෙන්න දවසක් උදේම මට මනුස්සය කෝල් කරල කියනව, "අයිය, මම දැන් ෆුල් බොඩි චෙකප් එකක් කරගන්න යන්න ලෑස්ති වෙලා ඉන්නෙ". කියල.<br />මට පුදුම හිතුන, ඇයි යකඩො කැස්සට කවුද ෆුල් බොඩි චෙකප් කරන්නෙ කියල. මම මුකුත් කිවුවෙ නෑ..ඇයි ඉතින් මෙයා යන්න එළියටත් බැහැලනෙ මට කිවුවෙ. දැන් එපා කියන්නෙ කොහොමද?.<br />කෝකටත් මම ඇහුව යන්නෙ මොන හොස්පිටල් එකටද කියල, සු**** ටලු. හ්ම්....ඒවට ගෙවන්නෙ එයාගෙ කොම්පැණියෙන්ලු. ආ..මට කියන්න බැරි වුනානෙ මලය වැඩකරන්නෙ ප්‍රයිවෙට් කොම්පැණියක, පාරිභෝගික සේවා අන්ශෙ.<br /> ඔන්න ඉතින් මනුස්සය </span><span style="font-size:130%;">හොස්පිටල් </span><span style="font-size:130%;">ගියා..මාත් ඉතින් වැඩට ආව. හවස් ජාමෙ ඔන්න ආයෙ කෝල් එකක්. මිනිහ අඬ අඬා වගේ මට කියනව,<br />"අයිය මගෙ ලේ වල සීනි වැඩියිලු..අද නවතින්න කිවුව.: කියල. මමත් මනුස්සයගෙ හිත හදල, ආව එකේ ඉඳල ඉතිරි පරීක්ෂනත් කරගෙනම එන්න කීව.<br />ඔන්න එදා දවස ඉවරයි.........පහුවදා..මල්ලි කියනව..අනේ අයිය මගෙ ඊ.සී.ජී (E.C.G.)එක හොඳ නෑලු. අදත් ඉන්න කිවුව, හෙටලු Cardiologist එන්නෙ.<br />මට මේ සිද්දිය එච්චර ඇල්ලුවෙ නෑ. මොකද අවුරුදු විස්සක විතර මෙයාට, අනික මේ හොඳට මහන්සිවෙලා දුවල පැනල ඉන්න කොල්ලට මේ මොනාද තියනව කියන ලෙඩ..!<br />මම සු**** හොස්පිටල් එකට කෝල් එකක් ගත්ත. ඇහුව ලෙඩාගෙ තත්වෙ. එතෙන්දි..එහෙන් කියනව<br />"සර්..මේ ලෙඩාට Diabetic තියනව, ටිකක් සීරියස් පපුවෙ අමාරුවකුත් තියනව.හෙට </span><span style="font-size:130%;">Cardiologist </span><span style="font-size:130%;">ට පෙන්නන්න දාල තියෙන්නෙ. Echo Cardiogram (හාට් එක බලන්න කරන පරීක්ෂණයක්) එකකුත් කරනව හෙට.." කියල..<br />මම මාව අඳුන්වල දීල, රිපෝට්ස් වල තත්වෙ ඇහුව. ඒව ටිකක් යන්තමින් කිවුවට මට තේරුනා කතාකරපු ගෑනිට, ඒවයෙ මෙලෝ හසරක තේරුමක් නෑ කියල.<br />මට තේරුණා මෙතන මොකක් හරි ගැටයක් යන විත්තිය. මම මල්ලිගෙ ගෙදර අයත් එක්ක කතා කරල, තීරණයක් ගත්ත, බලෙන් ටිකට් කපවගෙන එන්න. මොකද ඒ වෙද්දි මල්ලි හොඳටම මානසිකව වැටිලයි හිටියෙ. මට ඇත්තටම බයත් හිතුන මෙයාට Depression (මානසික රෝගයක්)හැදෙයි කියල. ඇයි අප්ප මේ හොඳට හිටිය එකාට මෙච්චර ලෙඩ ගොඩක් කියනකොට.<br />ටිකට් කපාගන්න යනකොටත් එයාල කැමති වෙලා නෑ. අන්තිමට බලෙන්ම බිල ගෙවල ඇවිත්..වැඩිය නෑලු 25000 යි. ටෙස්ට් දෙක තුනකට..!පුහ්..!<br />ගෙදර ආවට පස්සෙ මිනිහ ඔන්න මාව හම්බවෙන්න එනව, හොස්පිටල් එකට...මෙච්චර කල් කට කැඩෙනකල් කීවත් ආවෙ නෑ..ඔන්න දැන් තමා දුප්පත් අපේ රෝහල මතක් වුනේ.<br />ආව ගමන් මම ලේ වල සීනි (R.B.S.) එකක් බැලුව..අනේ කිසි අවුලක් නෑ. ඊ.සී.ජී (E.C.G.)එකකුත් ඇරන් ඩොක්ටර්ට පෙන්නගත්ත..ඉහෙන් බහින හෙනයක් නෑ මූට.<br />ඕන්න තත්වෙ...ඒක නෙවෙයි හොඳම කතාව, මල්ලි ගියෙ කැස්සට බේත් ගන්නනෙ. ඒත් තාම කැස්ස අඩු නෑ. අඩු තරමෙ කැස්සට කරන එක පරීක්ෂනයක් වත් කරලත් නෑ. හෙන ගහන්න එපාද මුන්ට..!<br />ඊට පස්සෙ අපේ හොස්පිටල් එකෙන්ම කැස්සටත් බෙහෙත් ඇරන් දුන්න.<br />යාලුවනේ ඔන්න ඕකයි අපේ රටේ රෝහල් මුදලාලිලාගෙ තත්වෙ. කඩාගන්න පුලුවන් තැනින් කුට්ටිය කඩාගන්නව ලෙඩ දාහක් විතර පටවල. හැකි හැම වෙලාවකම අපේ රජයෙ රෝහලකට යන්න. එහෙම නැත්නම් නිකම් ලෙඩ්ඩු වෙලා..මුදලාලිල පෝසත් කරන්න තමයි වෙන්නෙ.කොහොමත් නැති ලෙඩට බෙහෙත් බොනකොට නිකම්ම ලෙඩ්ඩු වෙනවනෙ.<br />ඉතින් බයටම මලයා සිගරට් බොන එකත් නවත්තල, දැන් කැස්සත් නෑ..ආයෙ අර හොස්පිටල් එක පැත්ත බලාගෙන නිදියන්නෙවත් නෑලු....!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7208734443937493840?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-60704938431792980472009-08-16T07:10:00.007+05:302009-08-19T19:48:49.228+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowJOIKsFKI/AAAAAAAAABU/BnbC_4gW6To/s1600-h/child+abuse.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 243px; height: 247px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowJOIKsFKI/AAAAAAAAABU/BnbC_4gW6To/s320/child+abuse.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371678593861293218" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://tumeke.blogspot.com/2007_10_01_archive.html">tumeke.blogspot.com/<wbr>2007_10_01_archive.htm</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">මේක දැනට මාස පහ හයකට කළින් වෙච්චි සිද්දියක්. එදත් මගෙ නයිට් ඩියුටි දවසක්. ඩියුටි පටන් ගන්න කළින් වාට්ටුවෙ මුළ ඉඳලම ලෙඩ්ඩුන්ව බලාගෙන, වචනයක් දෙකක් එහෙමත් නැත්නම් හිනාවක් හරි දාල වැඩට බහින එක මගෙ පුරුද්ද. එහෙම කරන්නෙ වාට්ටුවෙ ඉන්න, අමාරු වැඩිපුර අවධානය යොමුකරන්න ඕන ලෙඩ්ඩුන්ව අඳුන ගන්නත් එක්කයි.<br /> ඉතින් ඔන්න ඔය රාජකාරිය පටන් ගන්න කොටම, ඉස්සෙල්ලම ඇඳේ ඉන්නව පුන්චි ලස්සන කොලු පැටියෙක්. අවුරුදු දොලහද කොහෙද, මට මතක හැටියට. මම ඉතින් ටිකට් එක බැලුව. බඩේ අමාරුවකට ඇවිත් තියෙන්නෙ. උදේ ඉස්කෝලෙ යද්දි මොනවද ජරාවක් දෙසාබාල. මම පුන්චි කතාවක් දැම්ම මෙයත් එක්ක. වැඩේ කියන්නෙ මිනිහගෙ තාත්තවත්, වෙන කවුරුත් වැඩිහිටියෙක් වත් මෙයා ළඟ නෑ. ඒකත් පුදුම වැඩක් තමයි, මොකද අවුරුදු දහඅටට අඩු අයට අපි අනිවාර්යයෙන් වැඩිහිටියෙක් ළඟ ඉන්න කියනව. මොකද ඒ ගොල්ල "ළමයි" හින්ද. ළමයි කිවුවට දැන් ඉන්නෙ කොළු තාත්තලනෙ, ඉතින් මූ කිවුවද දන්නෙ නෑ තාත්ත ගිහින් වැඩක් බලාගන්න , මම තනියම ඉන්නම් කියල..! මම ඉතින් මෙයාව ඇඩ්මිට් කරන වෙලාවෙ ඩියුටි කරපු අපේ සෙට් එකට හිතින් බැන බැන හිටිය මොකෙක්වත් ළඟ තියාගන්න බැරි වුනානෙ කියල.<br />කොහොමින් කොහොම හරි එදා ටිකක් වැඩ වැඩි දවසක්. පාන්දර එක විතර වෙනකල් එක දිගටම වාගෙ වැඩ තිබුන. ලෙඩ්ඩුන්ගෙ ඇඳවල් ගැන රෑට පොඩ්ඩක් විපරමෙන් ඉන්න එක අපේ සිරිතක්, මොකද සමහරු නින්ද ගියාම ඇඳෙන් බිමට දෙරිගැහෙන නිසා.<br />මමත් ඕන්න ගියයි කියමුකෝ ඒ රාජකාරියට. ඉතින් අර අපේ කොලුපැටිය ළඟත් තව ලෙඩෙක් ඉන්නව. මම යනකොට මනුස්සය කිරි වීදුරුවක් හදල ළමයට දීල. මම ළඟට ගිහින් ඇහුව, "පුතා මෙයාව දන්නවද?" කියල<br />මෙන්න අර මිනිහ පැනල උත්තරදෙනව "මේ මගෙ යාලුවෙකුගෙ පුතෙක්...මට පොඩ්ඩක් බලාගන්න කිවුව.." කියල. ඒ ගමන්ම මෙයා දරුවට කියනවා, "පුතානම් මාව දැකල නැතුව ඇති..මම තාත්තගෙ හොඳ යාලුවෙක් නෙ" කියල.<br />කෝකටත්, මට මිනිහ ගැන පොඩි සැකයක් ආව හින්ද මම මනුස්සයට කිවුව, "හා ..හා..දැන් ඔය කිරි එක දීල, ඔයා ඇඳට ගිහින් නිදාගන්න." කියල. මිනිහත් හිනාවක් එහෙම දාල, ගිහින්නිදාගත්ත. ගිය ගමන්ම පොඩිඑකාගෙ කිරි එක බොන්න එපා කියල ෂේප් එකේ ඒක වීසි කෙරෙවුව.<br /> පස්සෙ, ඒ කිවුවෙ පැයකට හමාරකට පස්සෙ, මම දැක්ක පොඩිඑකා ඇහැරල යනව. මම කොහෙද යන්නෙ ඇහුවම, ටොයිලට් යනව කිවුව. මෙන්න බොලේ අරමිනිහත් පොඩි එකා පස්සෙන් ටොයිලට් යනව. මට වැඩේ ඇල්ලුවෙ නැතිහින්ද මම අපේ ඇටෙන්ඩන්ට්ව යැවුව අර මිනිහ පස්සෙන් හොරෙන්ම.<br />ආහ්..මෙන්න වැසිකිළිය පැත්තෙන් ගෝෂාවක් ඇහෙනව.අර යකා පොඩි එකා ගිය ටොයිලට් එකට රින්ගල. එතකොටම අපේ මෑන් මිනිහව කනෙන්ම අල්ලගෙන.<br />මම පොඩිඑකා ළඟට ගෙන්න ගත්ත. ඌ හොඳටම බයවෙලා, කියනව "අර මාමා මගෙ චූව ඇල්ලුව" කියල. මටත් මේක ඇහුවම අසූහාරදාස් එකට නැග්ග. අරූගෙ හත්මුතු පරම්පරාවෙම නෑදෑයො මතක් කරල ඇමතුව.වටේ හිටපු ලෙඩ්ඩු නම් මූට දෙකතුනක් ඇනගන්න නෑනෙ කියල බොහොම විස්සෝපෙනුයි හිටියෙ. මූත් ලෙඩෙක්නෙ, ගහන්නයැ ඉතින්. මම එවෙලෙම නෝට් එකක් දැම්ම,මුගෙ හපන්කම උදේට පොලිසියට දන්නන්න කියල.එහෙදි ලැබෙයිනෙ පොළියටත් බෝනස් එකක් එක්කම.<br />කොහොම හරි මට මීටර් වුනේ නැත්නම් අර මිනිහ පොඩිඑකාව අපයෝජනය කරනව...........ඒ කතාවනම් එච්චරයි..<br />ඒත්.....ආදරණීය අම්මෙ, තාත්තෙ..පොඩි එවුන්ව තනියෙන් ඉස්පිරිතාල වල නවත්තල යන්න එපා..ඒවයෙ මම කිවුව වගේ හරී කරුණාවන්ත මාමල ඉන්න පුලුවන්.ඒ හින්ද ආරක්ෂාවට කෙනෙක් දරුව ළඟ නවත්තන්න හැම වෙලාවකම. අඩුගානෙ රෑට වත්.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-6070493843179298047?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-44652136949937080652009-08-14T19:20:00.005+05:302009-08-19T20:08:05.507+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowOAV6XvKI/AAAAAAAAABs/zEtPN13Dv6k/s1600-h/poison.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 230px; height: 228px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowOAV6XvKI/AAAAAAAAABs/zEtPN13Dv6k/s320/poison.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371683854590917794" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://www.dolceta.eu/united-kingdom/Mod3/spip.php?article245">www.dolceta.eu/.../<wbr>Mod3/spip.php?article245</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">මේ සිද්දිය වෙලා දැනට අවුරුදු හතරක් විතර ඇති. එදා වාට්ටුව ටිකක් නිදහස්. දවල් දෙක හමාරට තුනට විතර ඇති, ඔන්න වේගෙන් ආපු ත්‍රී විලර් එකක් අපේ වාට්ටුව ලඟ නැවැත්තුව. ඒකෙ ඇරන් ඇවිත් හිටියෙ අවුරුදු දාසයක් දාහතක් විතර වයස කොල්ලෙකුයි, කෙල්ලෙකුයි. මුන් දෙන්න මොකක්ද ආදර හුටපටයකට වහ බීල. කෙල්ලව ගෑණු වාට්ටුවට යවල, කොල්ලව ඇඳකට අරන් අපි ලහි ලහියෙ මුගෙ ජීවිතේ බේරගන්න දැඟලුව. මිනිහ අවසිහියෙන් වගේ හිටපු හින්ද කටින් ලොකු බටයක් ආමාශයට දාල වතුරෙන් බඩ සෝදල දාන්න සිද්දවුනා ( Gastric Lavage ). ඒ අතරෙ මෙයාලව එක්කන් ආපු රන්චුව මුන් දෙන්න බීපු වහ බෝතලේ හොයාගෙන ආව. හ්ම්..නරක නෑ බීල තියෙන්නෙ "පැ******", ඒව බීපු කිසිම කෙනෙක් මෙතෙක් මේ ලෝකෙ බත් කන්න ඉතුරුවෙලා නම් නෑ. තේ හැන්දකින් තුනෙන් එකක් ඇති වැඩිහිටි පිරිමි කෙනෙක්ගෙ ජීවිතේ නැතිවෙන්න.<br /> මේව බීවම බඩේ ආන්ත්‍රික යුෂත් එක්ක එකතුවෙලා කොළ පාටක් ගන්නව. කොල්ලගෙ බඩෙන් සෝදල දාපු වතුරත් කොළ පාටයි..ම්..ම්..ඒත් මගෙ අත්දැකීමෙන් මට නිකන් සැකයක් වාගෙ හිතුන මොකද ඒව කොළ පාටට තෙල් වගේ ඇදෙන සුලු ගතියකුත් තිබුන නිසා. ඒත් සමහර විට ආමාශයෙ සෙවෙල( ශ්ලේශ්මල/ Mucus )ගතිය පිටට ඇවිත්ද කියලත් හිතුන.කොහොම හරි පැයකට විතර පස්සෙ කොලුවට හොඳට සිහිය ආව. අපි අනුමාන කළා මූ නම් බීල තියෙන්නෙ පැ****** නෙවෙයි කියල.<br /> ඔය අතරෙ මම ගැහැණු වාට්ටුව පැත්තෙ ගියා වහ කේස් එකේ අනික් පුරුක බලන්න. මම යනකොට ඒ අසරණ ළමයගෙ හුස්ම ටික ගිහින්, දරඳඩු වෙච්ච සිරුර පරවුන මලක් වගේ ඇඳක් උඩ දාල තිබුන. ජීවිතය බේරගන්න දඟලපු කාර්ය මණ්ඩලයෙත් මූණු මැළවෙලා ගිහින්...ඇත්ත පැ****** හරිම දරුණුයි, ඉස්සෙල්ල කීව වගේ චුට්ටක් ඇඟට ගියොත් ඉවරයි.<br /> දැන් ඔයාලට ඇතිවෙච්චි ප්‍රශ්නෙ මටත් ආව..කොල්ල බේරිල කෙල්ල මැරුනෙ කොහොමද? මම අපේ වාට්ටුවට ආපහු එනකොට මෙන්න අපේ කොලුව ඇඳ උඩ ඉඳගෙන හෙම ඉන්නව. මම ගිහාම මිනිහ අහනව "අරයට කොහොමද?" කියල..මම ඒකට උත්තර නොදී<br />"තමුසෙල මොනවද බීවෙ?" කියල ඇහුව..<br />මනුස්සය කියනව "වල් බෙහෙත් බිවුව" කියල....මම ටිකක් සැරවෙලා ඇත්ත නොකීවොත් පොළීසි දානව කියල මූව බය කළා.<br /> මූ කීවෙ මොකක්ද දන්නවද?...කඩෙන් වස බෝතලෙත් එක්ක මේකා ත්‍රී වීලර් වලට දාන ටූ-ටී ඔයිල් බෝතලේකුත් ගෙනල්ල. දෙකම කොළපාටනෙ, මේ නරිය මේ දෙක වෙන වෙනම වීදුරු දෙකකට දාල කෙල්ලට වස පොවුවල, මූ ටූ-ටී බීල. ඒකයි අර අහින්සකී මැරිල මූ ඉතිරි වෙලා තියෙන්නෙ.<br /> ඔන්න පිවිතුරු ආදරේ........මම නම් හිතන්නෙ මේ වගේ පාහරයෙක් එක්ක ජීවත් වෙන්න අර අහින්සක මෝඩ කෙල්ල ජීවත් නොවුණු එකම වාසනාවක් කියල.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >( වස වර්ගයේ නම ලිවුවෙ නැත්තෙ..නරක ආදර්ශයක් යන්න පුලුවන් නිසයි.</span><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-4465213694993708065?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-71837032847279890772009-08-13T20:58:00.003+05:302009-08-19T21:02:05.631+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowasIvVnXI/AAAAAAAAAB8/9aybF-M-NyU/s1600-h/28_11_59---Policeman_web.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 176px; height: 264px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowasIvVnXI/AAAAAAAAAB8/9aybF-M-NyU/s320/28_11_59---Policeman_web.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371697801108757874" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් </span><a style="font-style: italic;" href="http://www.freefoto.com/preview/28-11-59?ffid=28-11-59">www.freefoto.com/preview/<wbr>28-11-59?ffid=28-11-59</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">ඕන්න දවසක් රෑ අටට විතර හොඳට හැඩි දැඩි පිරිමි කෙනෙක් අපේ වාට්ටුවට ඇඩ්මිට් වුනා. ඒ දවස් දෙක තුනක ඉඳන් බඩ රිදෙනව, බඩඑළියෙ යනවා කියාගෙන. මම ඇහුව..<br />"දවසට කී සැරයක් විතර යනවද?" කියල.<br />මනුස්සය කියනව "දහ වතාවටත් වැඩිය යනව" කියල..ඒක ටිකක් බරපතලයිනෙ<br />මම මෙයාව ඇඩ්මිට් කරගෙන ටිකක් වැසිකිළිය ළඟට වෙන්න තියෙන ඇඳක් පෙන්නල ඒකට යන්න කිවුව. මොකද බෝවෙන ලෙඩ තියන ලෙඩ්ඩුන්ව වෙන්කරන්නෙ ඒ පැත්තෙ තියන වාට්ටු කොටසෙ නිසා.ඇයි ඊටත් වඩා රෑ තිස්සෙ මෙයාට වැසිකිළි යන්නත් එපායැ කීප සැරයක්ම. ඉතින් මනුස්සය ටිකක් කල්පනා කරල අහනව,"ඉස්සරහ ඇඳක් දෙන්න බැරිද?" කියල. ඒ මහත්තය වැඩකොරන්නෙ පොලීසියෙලු.එස්.අයි.කෙනෙක්ලු.අනේ ඉතින් කොයිහැටි වෙතත් මම කාරනා කටයුතු පැහැදිලි කළාට පස්සෙ මම පෙන්නපු ඇඳටම යන්න මෙයා කැමැති වුනා.<br /> ඊට පස්සෙ බඩේ අමාරුව අඩුවෙන්න දෙන රෑ බෙහෙත් වේල දුන්නම මෙයා ඒකත් බිවුව. බොනකල් මම ළඟත් හිටිය මොකද ලෙඩ්ඩුන්ට හරියට බෙහෙත් ටික දෙන එක අපේ වගකීමක් නිසා.මිනිහ මගෙ මූන දිහා කීප සැරයක් බලල තමයි බෙහෙත් ටික කටට දාගත්තෙ.මමත් ඉතින් කිවුව "බය වෙන්නෙපා,ඕය බෙහෙත් වලට අඩුවෙලා යයි" කියල.<br />එදා රෑට කතාව ඔච්චරයි..ආ රෑ එස් අයි මහත්තය හොඳට නිදාගත්තනෙ,ඒක කියන්න අමතක වුනා. ඕන්න උදෙන්ම මෙයා ඇවිත් කියනව..<br />"මහත්තය,මට මෙඩිකල් එකක් ගන්න ඕන..මාව කිළිනොච්චියට මාරුකරල..!"කියල. ඒ යුද්දෙ දරුණුවටම තිබ්බ කාලෙ.<br />මම ඇහුව "එතකොට ඔයා බඩේ අමාරුව කිවුවෙ බොරුවටද?"කියල.මනුස්සය "ඕවු" කියපි.......!<br />මට දෙලෝ රත් වුනා..හොඳවෙලාවට මෙයා බඩේ අමාරුව කියල කිවුවෙ,වැරදිලාවත් පපුවෙ අමාරුව කියල හෙම කීවනම් දෙන බෙහෙත් බීල මේ මනුස්සයට වෙන දරුණු ලෙඩක් හැදෙන්නත් ඉඩ තිබුන.මැරෙන්නත් ඉඩ තිබුන සමහර විට.<br /> එස්.අයි මහත්තය මෙඩිකල් එකත් ඇරගෙන ස්තූති කරල ගියා.හැබැයි පස්සෙ සෑහෙන වෙලාවක් මගෙ නාහෙ දෑව.මොකද මුන්නැහෙ වැසිකිළි යන යන සැරේට මාව මතක් වෙන්න ඇති.ඇයි දෙයියනේ බෙහෙත් දුන්නෙ බඩ වේලන්නනේ..හනේ අපොයි බොරු කියල කොරගත්තු දෙයක්...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7183703284727989077?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-61602802919058649822009-08-13T07:33:00.004+05:302009-08-20T06:48:35.723+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SoykGKBvbzI/AAAAAAAAACU/_pRYenO28OI/s1600-h/painful-sex7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 207px; height: 235px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SoykGKBvbzI/AAAAAAAAACU/_pRYenO28OI/s320/painful-sex7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371848881223986994" border="0" /> </a> <span style="font-size:78%;"><a href="http://today.aol.tw/photos/reasons-for-painful-sex/2135559/"><span style="font-size: 78%; font-style: italic;">පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් </span><span style="font-style: italic;">today.aol.tw/.</span><wbr style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">../2135559/</span></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">දවසක් තරුණ කොලුවෙක් බොහොම වේදනාවෙන් ඇඹරි ඇඹරි වාට්ටුවට එනව. එක්කන් එන්නෙත් වයස විස්සක් විතර, ඒවයසෙම කොල්ලෙක්. මම ඇහුව මොකද මල්ලි අමාරුව කියල. මිනිහ ගොත ගගහ ලජ්ජාවෙන් යටිබඩ පැත්ත පෙන්නුව. ටිකට් එක අරන් බලපුවාමයි වැඩේ තේරුණේ. paraphimosis..! පවු වැඩේ, මාර ලෙඩක් නෙ හැදිල තියෙන්නෙ.මම මනුස්සයව ලෙඩ්ඩු බලන ඇඳට දාල මොකද කියල බැලුව. මෙන්න මේ යකාගෙ අවයවයෙ ඉහල කොටස බැලුමක් වගේ පිම්බිල, ඉදිමිලා, මේ දැන් පුපුරන්න වගේ. අල්ලන්නවත් දෙන්නෙ නෑ බෙරිහන් දෙනව වාට්ටුව දෙවනත් වෙන්න.<br /> මම ඩොක්ටට මේ ගැන කියල, කොහොමද මෙහෙම වුනේ බලන්න විස්තරේ ඇහුව. අහන්න නම් දෙයක් නෑ, මෙහෙම වෙන්නෙ පුරුෂ ලින්ගයේ පෙර සම පස්සට ගිහින් ඒක ආයෙ උඩට ඒ කියන්නෙ තිබුන තැනටම ආවෙ නැති වුනාම තමයි. බෙල්ල මිරිකලා වගේ පෙරසම ලින්ගය හිරකලාම, ශිශ්ණ මුණ්ඩය බැලුමක් වගේ ඉදිමෙනව. හරියට රිදෙනව. ඕකට තමයි paraphimosis කියන්නෙ.<br /> ඔන්න ඉතින් අපේ යාලුව ඇඹරි ඇඹරි කියනව, යාලුවෙක්ගෙ දානෙ ගෙදරකට පුවක් කඩන්න පුවක් ගහකට නැග්ගලු. බහිනකොට ගහේ ඇතිල්ලීගෙන ඇවිත් මෙහෙම වුනාලු.......හයියෝ..මොකටද මගෙ කට.මට නිකන් ඌරු ජුවල් මුගෙ ටොම් පචේට.ඇයි දෙයියනේ මුගෙ එක පුවක් ගහේ ඇතිල්ලුනානම් මෙහෙම ඉතුරු වෙයිද? පස්සෙ මම ටිකක් කොල්ලව බය කලා, ඇත්ත නොකියා බොරු කියල ප්‍රතිකාර වැරදුනොත් ඕක මුලින්ම කපන්න වෙනව කියල..මෙන්න ඒ පාර ඌව එක්කගෙන ආපු එකත් බය වෙලා..! කොහොම හරි මනුස්සය බයටම ඇත්ත කිවුව.<br /> මෙයාල ****කැම්පස් එකේ පලමු වසරෙලු. යාලුවෙක් ගෙ බෝඩිමකට සෙට් වෙලා කොහෙන්දෝ හොයාගත්තු නගර ශෝභිනියක් එක්කන් ගියාලු. එතෙන්දි තමයි මේ සන්තෑසිය වෙලා තියෙන්නෙ.මේක අඩුවෙයි කියල දවසක්ම බලල, ඉදිමුම වැඩි වෙන හින්ද ආවලු. මම මේ දෙන්නට ටිකක් අවවාද කලා.ලෙඩේ අඩු කරල දුන්නට පස්සෙ ඒඩ්ස් වලටත් චෙක් කරගන්න කියල ලියවල දුන්න..අනේ ගොන් බානට එතකොට තමයි එහෙම ලෙඩක් ගැන මතක් වුනේ.කොහොමින් හරි ආයෙනම් ඕව කරන්නෙ නෑ කියල මුන් වෙවුල වෙවුල කියනව.<br /> මමත් කොල්ලෙක් හින්ද උන් දෙන්නගෙ කාඩ් කුඩුකරන්නෙ නැතිව යන්න ඇරිය.ඒත් ඒඩ්ස් නම් මම තරම් හොඳ නෑ..හැදුනොත් කාඩ් විතරක් නෙවේ, ජීවිතේම කුඩු...! පරිස්සමෙන් යාලුවනේ..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-6160280291905864982?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-42997145374143689032009-08-11T06:10:00.006+05:302009-08-20T06:44:10.145+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SoyjG845gRI/AAAAAAAAACM/lLwuhS3d2r8/s1600-h/very-old-man.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 276px; height: 208px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SoyjG845gRI/AAAAAAAAACM/lLwuhS3d2r8/s320/very-old-man.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371847795365478674" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://www.barrymelroserocks.com/2009-articles/april/playoffs-first-round-preview-wings-blue-jackets-all-you-need-to-know-in-pictures.html">www.barrymelroserocks.com/<wbr>2009-articles/april..</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">මේකත් ටික කාලෙකට කලින් වෙච්ච සිද්ධියක්.අවුරුදු අසූවකවිතර වයසක මනුස්සයෙක් පාරෙ වැටිල ඉඳල පොලීසියෙන් ගෙනාව ඉස්පිරිතාලෙට.ඉතින් අපේ වාට්ටුවටම ඇඩ්මිට් කොළැයි කියමුකො.<br /> ගෙනාපු ගමන් මේ මනුස්සය මැරිල වගේ, සිහියක් පතක් නෑ.කිසිම හාවක් හූවක් නෑ...ටක් ගාල Blood Sugar (Random Blood Sugar-R.B.S.) එකක් බැලුවම මෙන්න බොලේ සීයගෙ ලේ වල සීනි මට්ටම හොඳටෝම බැහැල.<br /> ඉක්මනට 5% Dextrose (සීනි තියන සේලයින් වර්ගයක්) දාල අනෙක් ප්‍රතිකාර ටිකත් කලාම සීයට සිහිය ආව.අපිටත් හරිම සතුටුයි,අර මැරිල වගේ හිටපු මනුස්සය කතා කරන කොට.<br /> මේ අහින්සක මනුස්සය ඉන්නෙ තනියෙන්ලු. ආච්චි මැරිලලු. කෑම වේල් දෙක තුනක්ම කාල නැතුව තමයි කලන්තෙ හැදිල වැටිල තියෙන්නෙ.ඉතින් මම ඇහුව..<br />"සීයට දරුවෝ හෙම නැද්ද?" කියල,<br />"ඉන්නව පුතේ..උන් දැන් කසාද බැඳල දරු මල්ලොත් එක්ක දුර තමයි ඉන්නෙ" සීය කියනව...<br />කොහොම හරි සීයට ඉස්පිරිතාලෙ කෑම වේල ලැබෙන විදියට වැඩකටයුතු සලස්සල මම මගේ අනිත් වැඩ වලට බැස්ස.<br /> ලෙඩ්ඩු බලන වෙලාවෙදි, හොඳට ඇඳ පැළඳ ගත්ත මහත්තයෙක්(? ) ඇවිත් මගෙන් අහනවා..<br />"මහත්තයා...අර ඇඳ 21 ලෙඩාට අමාරුයි නේද?" කියල...ඒ ඇඳ අර සීයගෙ ඇඳ.මට ඒ ප්‍රශ්නෙට පුදුම හිතුන, මොකද කෙනෙක් අහන්නෙ ලෙඩාට අමාරුද කියල මිසක්, අමාරුයි නේද කියල නෙවේනෙ! සාමාන්‍යයෙන්. කෝකටත් ඒ ප්‍රශ්නෙට උත්තර නොදී මම ඇහුව<br />"ඒ සීය ඔයාගෙ කවුද ?"කියල...<br />"ඒ මගෙ ගෙදර වැඩ කරන එක්කෙනා කියල " මිනිහ ගොත ගගහ කියපි.<br />මම ඇහුව " ඔයා වැඩ කාරයන්ට කන්න දෙන්නෙ නැද්ද "කියල...මිනිහ බොරු ටිකක් ඇද බාල ශේප් වුනා..<br />මම පස්සෙ කිවුවා " නෑ ලෙඩාට දැන් හොඳයි..හෙට ටිකට් කපාවි.." කියල<br />ඒක ඇහුව විතරයි මුගෙ කට නිකන් කරත්තෙට අහුවෙච්චි කජුලෙල්ල වගේ වුනා...මිනිහ තෑන්ක්ස් පාරක් දාල මාරුවෙලා ගියා.<br /> ටිකකින් මම සීය ළඟට ගියාම සීය කියනවා..<br />" පුතේ, අර ආවෙ මගෙ පුතා..පොළීසියෙන් මගෙ සාක්කුවෙ තිබ්බ ඇඩ්‍රස් එක ඇරන් පුතාට පනිවිඩයක් දෙන්න ඇති..දැන් ඔය ආවෙ මම මැරිලද බලන්න." කියල<br />මම ඇහුව " ඉතින් සීය කතාකලේ නැද්ද?" කියල...<br />" නෑ පුතේ...මම නිදි වාගෙ හිටිය..එයා මට කතා කරල බැරි තැන ළඟ ලෙඩාගෙන් ඇහුව, තාත්තට හුඟක් අමාරුයි වගේ නේද?,නැතිවෙයිද දන්නෙ නෑ " කියල..ඒ මනුස්සය කිවුව.." නෑ නෑ දැන් හොඳටම හොඳයි..ඔය නින්ද ගිහින් ඉන්නෙ.." කියල,..... "මෙන්න පුතන්ඩිය යන්න ගියා......" සීය කියපි..<br /> සීයට ඉඩම් අක්කර දෙක තුනක් තියනවලු...බොහොම සතුටෙන් අර පුත්‍ර රත්නය ඇවිත් තියෙන්නෙ තාත්ත ඉක්මනට වල පල්ලට යයි කියල..මොකද, මේ ටික අයිති කර ගන්න..<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >අනේ සීයෙ උඹ පුතා මැරෙනකල් ජීවත් වෙයන්...මට කියන්න තියෙන්නෙ එච්චරයි....!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-4299714537414368903?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-76996596273616105782009-08-09T10:02:00.003+05:302009-09-14T20:19:07.481+05:30<span style="font-size:130%;">මම ඉන්දික. අවුරුදු කීපයක් රජයේ රෝහලක හෙද නිළධාරිවරයෙක් විදියට සේවය කරල ලබපු විශේෂ අත්දැකීම් කීපයක් ඔයාලත් එක්ක බෙදාගන්නයි මේ බ්ලොග් එක ලියන්න හිතුවෙ. මේව මම පුද්ගලිකවම මුහුණදීපු අත්දැකීම්. මගෙ යාලුවන්ගෙ අත්දැකීම් වලිනුත් යමක් ලියන්න හිතන් ඉන්නව. තව පුංචි දෙයක් කියන්න ඕන, කිසිම අයෙක් හෝ රැකියාවක්/සේවයක් අපකීර්තියට පත්කිරීම හරි කිසිම අයෙක් හෝ රැකියාවක්/සේවයක් කීර්තියට පත් කිරීම හරි මේ බ්ලොග් එකේ අරමුණ නෙවෙයි.මම තාම නවකයෙක් බ්ලොග් කලාවට.<span style="font-weight: bold;"> ඔයාලගෙ අදහස් මට ගොඩක් වටිනවා</span>. එකේ වාට්ටුවට ගොඩවෙන්න....ආයුබෝවන් කියල පිළිගන්නව.<br />මාව අමතන්න පුලුවන් මේකෙන්..<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">indika_bhm@yahoo.com</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-7699659627361610578?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-2472753874797959332009-08-08T20:43:00.002+05:302009-08-20T06:38:12.360+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SoyhqbKHT1I/AAAAAAAAACE/vblVJc_dOeY/s1600-h/scientificgallery8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 231px; height: 253px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SoyhqbKHT1I/AAAAAAAAACE/vblVJc_dOeY/s320/scientificgallery8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371846205762916178" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://www.balancedhealthtoday.com/blog/2008/12/02/">www.balancedhealthtoday.com/<wbr>blog/2008/12/02/</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">මේ කතාවෙ කතා නායකයා තරුණ කොලුවෙක්.මනුස්සය,මිනිහගෙ ගමේම ගැටිස්සියක් එක්ක මොකක්ද හුටපටයක් තිබිල තියනව.මේක කෙල්ලගෙ පාර්ශවයෙ නෑදෑ පිරිවරට ආරන්චිවුනාට පස්සෙ කොලුවට විරුද්ධව යුද්ධ ප්‍රකාශ කරල තිබුණ.කොහොම හරි මේ ජෝඩුවත් මේක දිගටම කරගෙන ගිහින්.දවසක්,මේක ඉවසන්නම බැරි තැන වෙන්නඇති,අපේ කතානායක කොලුවට අර ගෑණුළමයගෙ මාමල,අයියල වගයක් හොඳටම ගහල දාල තියනව.<br /> මගෙ කතාවෙ මුල තමයි මෙතන!ඔය සිද්ධියෙන් දවස් හතර පහකට පස්සෙ කොලුවට උණ ගැණෙනව.මේ වයිරස් උණ,චිකුණ්ගුණ්යා උණ හොඳටම සමාජ ගතවෙලා තිබුණ කාලෙ.<br /> මනුස්සය ඉස්පිරිතාලෙට ඇතුල් වෙන්නෙ "උණ" කියල කියාගෙන.ඒත් දවස් ගානකට කලින් ගුටිකාපු බව නොකියන්නට මිනිහ පරිස්සම් වෙනව.ඒ විළිලැජ්ජාව හින්ද වෙන්න ඇති.<br /> කොහොම කොහොම හරි මේ කොලුවව උණට කරන පරීක්ෂණ වලට භාජනය කරල තියනව.කරුමෙ කියල කියන්නෙ දවසකට විතර පස්සෙ උණත් බැහැල ගිහින්.ටිකට් කපන්නත් ඔන්න මෙන්න කියල තියෙද්දි මනුස්සයට හොඳටම අමාරු වෙලා.වමනෙ යන්නයි, ඇග පත වේදනාවෙන් කෑගහන්නයි, වලිප්පුව හැදිල වගේ ගැහෙන්නයි පටන් ඇරන්.අපරාදෙ කියන්න බෑ මිනිහවත් නෑදෑයොවත් නෙවෙයි අර ගුටිකෙළිය ගැන දැන්වත් කටක් හෙල්ලුවෙ.<br /> දැන්නම් ලෙඩේ නරක අතට හැරෙන බව දැනගත්ත නර්ස්ල ඉක්මනට දොස්තරලට මෙයාව පෙන්නල තිබුණ.කොහොමින් හරි ලෙඩාව ඉක්මනින් මහ රෝහලකට යැවුණ.එහෙදි විශේෂ දොස්තරල මෙයාව බලල පරීක්ෂණ තොගයකුත් කරල හොයාගෙන තිබුණ මොලේ ලොකු ලේ ගැලීමක් වෙලයි කියල.අර එදා කාපු පොලු පාරකට වෙන්න ඇති ටිකටික ලේ ගලල මොළ ගෙඩිය තෙරපෙනකල්ම ඒක වැඩිවෙලා තිබ්බ.<br /> මේක හොයාගන්නකොටත් හොඳකරන්න පරක්කු වැඩියි.දවස් දෙක තුනකට පස්සෙ අපේ කතා නායකය සෑහෙන දුකක් විඳල අවසන් ගමන් ගිහින් තිබුණ.<br /> මේකෙන් මට කියන්න ඕන වුනේ මෙන්න මේ ටික.</span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >ලැජ්ජාවට වත්, බයට වත්, ලෙඩක් හන්ගන්නවත්, බොරු කියන්නවත් හොඳ නෑ කිසිම වෙලාවක.</span><span style="font-size:130%;"> අර අහල ඇතිනෙ දොස්තරට ලෙඩේ හැන්ගුවොත් අඩි හතරක් යට කියල !<br /> අපරාදෙ තරුණ ජීවිතයක් නැති වුනා.කෙල්ලගෙ නෑදෑයින්නට මොනව වෙන්න ඇද්ද? ගමේ එවුවො කෙල්ලගෙ හතර වරිගෙටම අයිති දේපල ගිනිබත් කරල, මිනිස්සුන්වත් ගමෙන් පන්නල දැම්ම කියල තමයි ආරන්චි.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-247275387479795933?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-534485413828008796.post-88814965866640339832009-08-08T13:30:00.003+05:302009-08-19T20:04:08.056+05:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowNKks1V_I/AAAAAAAAABk/yOma0uDOU54/s1600-h/20090116_dead_body_18.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 218px; height: 218px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rApvcvbslU0/SowNKks1V_I/AAAAAAAAABk/yOma0uDOU54/s320/20090116_dead_body_18.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371682930847733746" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින් <a href="http://marketplace.publicradio.org/display/web/2009/01/16/mm_private_autopsies/">marketplace.publicradio.org/.../</a></span><br /></div><span style="font-size:130%;">මේ කියන කාලෙ මම ඉස්පිරිතාලෙට පත්වීම ගත්ත මුල්ම කාලෙ.ඒ දවස් වල අපේ වෛද්‍ය වාට්ටුව නා නා ප්‍රකාර ලෙඩ්ඩුන්ගෙන් පිරිල තිබුනෙ.ඔය අතර හිටිය ඉන්වෙන්ට්‍රි ලෙඩ්ඩු කියල කොටසකුත්.ඒ කියන්නෙ මාසෙ දවස් තිහෙන් විසි අටක් විතරම ඉන්නෙ වාට්ටුවෙ.ලෙඩේ අඩුවෙලා අද ටිකට් කැපුවොත් හෙම හෙට ආයෙ එනව.නැත්නම් උදේ කැපුවොත් හවස ආයෙ එනව.දොස්තරලටත් ඇතිවෙලාම මේ අයව ටිකට් කපන්නෙ නැතුව ඉන්නව වෙලාවකට මාස ගනන්.ගොඩක් වෙලාවට මේ අසරණ මිනිස්සු මෙහෙම ඉන්නෙ ඉස්පිරිතාලෙ බත් පන්ගුවට, තේ වේලට නැත්නම් ඉන්න හිටින්න තැනක් නැතිකමට.<br /> එක ඉන්වෙන්ට්‍රි ලෙඩෙක් හිටිය මිනිහගෙ නම ආනන්ද රාජා.දුප්පත් දෙමළ මනුස්සයෙක්.ඇදුම ලෙඩෙක්,ඇදුමට දෙන්න තියන ලෝකෙ හොයාගත්තු ඔක්කොම බෙහෙත් මිනිහට දෙන්න නියම කරල තිබුණ.<br /> ආනන්ද රාජ හොඳ මනුස්සය.කවදාවත් ස්ටාෆ් එකට කරදර කලේ නෑ බොරුවට.විනාඩි පහෙන් පහට දුම් අල්ලන්නයි, උදේ දවල් රෑ කෑම වේලයි, ඇඳකින් බාගෙකුයි ලැබෙනවනම් මිනිහට රජ සැප දුන්න වගේ තමයි.<br /> සැප කිවුවට මනුස්සය පුදුම දුකක් විඳින්නෙ හුස්ම ගන්න.රාන්..රූන් ගාල පපුවෙ සද්දෙ මුලු වාට්ටුවටම ඇහෙනව.තිබුනෙ COPD (Chronic Obstructive Pulmonary Decease ) කියන ලෙඩේ අවසාන ඒ කිවුවෙ දරුණුම අවස්තාවෙ.පෙනහලු ආපහු හොඳ කරන්න බැරි තරමටම නරක් වෙලා.එක හුස්මෙන් හුස්මට කැස්ස එනව.උදේ එළිවෙද්දි නෙස්ටොමෝල්ට් ටින් එකකින් එකක් පිරෙන්න සෙම එකතු කරල.ඒවගෙ දුකක් විඳින්න මිනිහ ඇත්තටම ලොකු පවක් කරල ඇති.ඒව බලාගෙන ඉන්න වුන අපිත් පවු කරල ඇති.මොකද ඒ වෙද්දි මිනිහට කරන්න තිබුන ප්‍රතිකාර ඔක්කොම කරලත් ඒවයින් වැඩක් නොවුන තැනට ඇවිල්ලයි තිබුනෙ.<br /> දවසක් මම මනුස්සයට කතා කරල ඇහුව තරුණ කාලෙ විස්තර.මිනිහ ගජ ඉලන්දාරිය කාලෙ ඉඳල තියෙන්නෙ බිබිලෙ.එහෙ හේනක් වැවුවලු.නිකම් හේනක් නෙවේ, ගන්ජා හේනක්! මම ඇහුව ඉතින් රාජා ගන්ජ බිවුවද කියල.රාජා කියනවා..<br />"ඔවු සෑර්..වැඩිය නම් නෑ...දවසට ගන්ජා සුරුට්ටු හය හතක් බොනව.." කියල<br />ඔන්න තත්වෙ..අවුරුදු පහලු මිනිහ හේන කලේ.ඒ කාලෙදිම තමයි ඇදුමට ඇවිත් තියෙන්නෙත්.<br /> ගන්ජ ගැහිල්ල නතර කළාට පස්සෙත් නරක් වුන පෙනහලු ආයෙ නිරෝගී වුනේ නම් නෑ.දවසක් හවස ඩියුටියකට මම යද්දි ආනන්ද රාජගෙ ටිකට් එකේ රතුපාටින් ලියල තිබුන "Patient Expired" කියල.එච්චරයි. ඒත් තව ඉවර නෑ..ආතල් එකට කියල ගන්ජ බොන අයියල මල්ලිලටයි මේ කියන්නෙ.දැන්මම මරණ දැන්වීම් ටික ගහල තියාගන්න..මතක ඇතිව අනිච්ඡාවත ස0ඛාරා කියන එක අනිච්ඡාවත කන්සා ..රා කියල ගහන්න...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/534485413828008796-8881496586664033983?l=ekewattuwa.blogspot.com' alt='' /></div>ඉන්දිකhttp://www.blogger.com/profile/12454390326554736048noreply@blogger.com11